AMPHITHEATRI ZOOTOMICI
tem in os perforatum, impensius adhuc Nadem ¬
& in terram usque extendi potest, vix
turae artem sum admiratus: ubi autem etiam
tum humano brachio crassior; & retro coldidici, ¬
ipsum animal, cum fluvium aut laligi ¬
in unius fere cubitibrevitatem, sed valde
cum profundum trajicit, ut totum ipsius corspissa ¬
& lata dum evadens, suberigi denique
pus demergatur, per sublatam in altum hanc
tanto robore, ut insidentem Magistrum nulproboscidem ¬
respirare, Naturae providenlo ¬
negotio in sublime attollere, & quaqua ver
tiam intellexi, non in eo duntaxat, quod
sum circumportare possit: variâ ejus inflepartes ¬
omnes ipsius animalis pulchre construxione ¬
Elephas avenam ex vanno quasi manixerit, ¬
sed quod ipsum etiam eis uti docuerit.
pulatim involvit, panes similagineos comHactenus ¬
Galenus l. c.
plectitur, & ori admovet, potulenta exci
Hujus partis motus cum admirabilis sit,
pit, eaque introrsum flexa proboscide ad o
specialem utique & diffusiorem requirit theoris ¬
intima faucesque ipsas & linguae radicem
riam: hac utitur bellua ad varios usus cum
immediate transfert, miro imprimis tortuosi
insigni spectatorum voluptate, extendendo
flexus in potulentis transportandis, (ne quid
& contrahendo ipsam: haec ipsius manus est
scilicet in via effundatur,) artificio: ut haut
apprehensioni inserviens: inquit Aristoteles
immerito proboscis haec Elephanti manus, vel
lib. 2. de part. an. c. 16. ea enim non alio modo
cum addidamento, manus nasuta dicatur.
utitur, nisi ut manu: quin & omnis vis in ea
Vid. Sturmius loco citato. Nervosissima est
videtur sita esse: eâdem arbores dejicit, ab eextrema ¬
illius pars ac tenerrima, (cujus perquo ¬
Equitem deturbat, peditem correptum,
cussionem valde metuit Elephas,) tribus vequo ¬
libuerit, projicit: gladio ad eam alligalut ¬
apicibus praedita, quibus minutissimas res
to in bello hostes interimit: per hanc Recto
tanquam digitis comprehendere potest. Vid.
res ascendunt & descendunt: hâc hominem
beati Job. Ludolffi Hist. Athiop. c. 10. l. 3. hac
in sublime tollunt, iterumque jussi deponunt;
nummos in terram projectos tollit, & sessori
hâcgrandia levant onera & asportant: eâ sosuo -
porrigit: hâc scutellam vino plenam ita
humo elevat, ut citra effusionem sessori det
lus inter reliqua animalia cibos tam siccos
ebibendam; eadem ori suo una vice plures
quam humidos colligit, capit & ad os admoquam ¬
sedecim vini libras infundit, idque alivet: ¬
eâdem spirat, bibit, seu potius attracta
potulenta ori ingerit & faucibus infundit, ut
quoties iterat, si copia datur.
De hac Galenus l. 17. de usu part. in prin& ¬
odoratur: éandem Rectori suo & spectatoribus ¬
saepè, quemadmodum homo homini
cip. ita scribit: habet hoc animal, quo lomanum ¬
in fidem offert: eâ aquam haurit &
co aliis est nasus, partem quandam pendenaspergit ¬
illâ circumstantes; hinc rectè Caelius
tem, angustam, ac longam, adeo, ut ad
Rhodiginus lect. antiq. l. 2. c. 28. inquit: in Eleterram ¬
pertingat: quam cum primum sum
conspicatus, supervacaneam atque inutilem
phantis mira & peculiaris narium ratio est:
esse putavi: cum autem animal ipsum ea uti
quippe implet iis manus vicem. Vide Philostratus ¬
l. 2.
pro manu animadverti, tunc non amplius
ipsam judicavi esse inutilem, quod usus huProboscis ¬
ei ad terram demissa & anterius
jus partis cum actione utili esset conjunctus:
carnosa est: hâc cibum potumque assumit in
quandoquidem partis usus ita demum appaos, ¬
quod ei sub cervice est, sicut Sturioni: eâret, ¬
si actionem habeat utilem: hac parte
dem aliquoties nummum è terrâ tollentem
ceu manu sic omnia tractat Elephas, eamque
vidi, & aliquando detrahentem ramum arita ¬
rebus apprehendendis applicat, ut ne miboris, ¬
quem Viri 24. fune trahentes ad hunima -
etiam numismata ipsum effugiant, quae
mum flectere non poterant, eum solus EleRectori ¬
vel Sessori sui tradit; quemadmophas ¬
tribus vicibus motum detrahebat, ut
dum igitur, si animal parte hac non uteretur,
scribit Vartomannus. Secundum Albertum
ipsa esset superflua, & Natura, quae ipsam
Magnum longa est decem cubitos, quando
conformasset, non ubique esset artificiosa:
extenditur: hâc utitur tanquam manu in caita ¬
cum actiones per eam obeat utilissimas, ipiendo ¬
cibo, bello & aliis operibus.
psa quidem est utilis, Naturam autem ostenA ¬
superiori maxilla, ubi alioquin genis lodit ¬
esse artificiosam: postea vero cum ipsam
cus est, emergit & propendet praelongum hoc
animad vertissem in fine esse perforatam, inrostrum, ¬
partim carne, partim cartilagine
tellexissemque praeterea animal ipsum per
ob majus robur praeditum, in omnem parforamina ¬
ista velut per nares respirare, cotem ¬
flexile: illud pro lubitu contrahit, ingnovi ¬
sane, eum quoque usum animali parterdum ¬
ad septem, imò decem pedes extentem ¬
hanc praestare; postquam autem mortuc
dit: parte superiore latius est: inferiore senElephante ¬
usque ad radicem partis ipsius dissim ¬
acuminatur & gracilescit: in extremitate
secans, meatus, qui a foraminibus sursum
rostrum suillum aequat, duobus foraminibus
feruntur, reperi non aliter, quam in nobis,
instar narium pertusum, quae per longitudiexitum ¬
habere duplicem: unum quidem, qui nem se extendentia illud totum intus cavum
ad ipsum cerebrum perveniebat, alterum au- reddunt: hæc duo foramina usque ad pulmones -
