SECT.  LI.  DE  CHAMAELEONTE.
205
miracula  perpetrari  possint?  quae  Democritam  in  sola  tamen  muscarum  venatione  mira  praestascriptis ¬
  reliquisse  dicunt.  Eramus  contenti  tabat ¬
  agilitate.  Nam  temporis  quasi  momento
lia  experimenta  instituisse,  quae  magis  probabilia
linguam  vibrabat  &  ejusdem  extremitate  muvidebantur, ¬
  fundataque  erant  in  Sym-&  Antipascam -
  agglutinabat,  quam  illico  devorabat.
thia  rerum:  quale  est  quando  e.  g.  Solinus  re
Os  ad  tam  parvum  collatum  corpusculum
fert,  tam  magnam  inter  Cornicem  &  Chamæleonsatis -
  grande  habebat,  quod  ipsum  alio  haud  untem ¬
  deprehendi  Antipathiam,  ut  confestim  ea,
quam  tempore  aperire  animadverti,  nisi  quanquando ¬
  de  hujus  carne  comederit,  emoriatur.
do  muscam  capiebat,  quod  equidem  quatuor
Verum  hoc  certissimum,  cornicem  saepe  rostro
aut  quinque  mensium  spatio  sexies  vel  septies
suo  Chamæeleontem  nostrum  petiisse,  quum  ad  ca
ab  eo  factitatum  fuisse  arbitror.  Propterea  non
daver  ejus  adponeretur;  quin  etiam  plurimas
absurda  omnino  conjectura  diversi  autores  dude ¬
  eo  partes,  imo  ipsum  Cor  non  respuisse,  quae
cuntur,  cum  Chamæleontem  ex  aere  vivere
absque  ullo  damno  devorabat.
autumant:  quod  equidem  ut  absoluté  non  est
Caeterum  ad  uberiorem  horum  illustratioverum, ¬
  cum  &  Serenissimus  Princeps  meus  &
nem  haud  abs  re  eſſe  putavi,  si  ſupra  laudati  Meipsemet ¬
  ego  multique  mecum  alii,  magno  sae
dici  Hasso  Darmstatini  Epistolam  ad  J.  Fabrum
piuscule  cum  risu,  venationis  illius  muscarum
olim  datam  subjunxero,  quae  ita  se  habet:
spectatores  fuerimus:  sic  consideratione  diAdmodum ¬
  Illustris  Domine  &  Fautor  obgnissimum ¬
  judico,  quomodo  animal  hoc  ex
servandissime.
unica  musca  tanto  temporis  tractu  plurium  non
Quod  vestris  be  nevolentia  &  amore  plenissimis
solum  dierum,  sed  unius  atque  alterius  etiam
literis  ſubito,  ut  animus  mihi  erat  &  acceptomensis ¬
  spatio  sufficiens  haurire  nutrimentum
rum  gratitudo  beneficiorum  jubebat,  non  re
potuerit.
sponderim,  benigne  apud  Dom.  Vestram  me
Nares  constituebant  duo  foramina  parvula,
purget  absentia  mea  a  Darmstadio,  ubi  Princeps
sed  patula.  Attractionem  aeris  tamen  aut  penunc -
  meus  Clementissimus  commoratur.  Eo
ctoris  commotionem  in  hoc  nullam  unquam
igitur  ut  perveni,  lapidem  omnem  movi,  vestro
advertere  potui.
ut  quaesito  satisfieret.
Oculi  proni,  nigri,  cooperti,  cum  rotunda
Chamaleontem  itaque  eundem,  quem  Serepalpebra, -
  majores  interius  &  minores  exterius
nissimus  Hassiæ  Landgravius  LUDOVICUS
apparebant;  &  quod  mirum  est,  hos  in  gyrum
anno  1619.  Melita  Romam  tulit,  quemque  nos
&  rotationem  omnimodam  ad  libitum  veruna ¬
  vivum  ibi  vidimus,  hunc  eundem,  inquam,
sabat.
ego  biennio  prius,  dum  eadem  in  Insula  MeliCaudam ¬
  satis  longam  trahebat  ad  ventrem
tensi  versarer,  sapius  conspexeram.  Fuit  auinflexam, ¬
  qua  in  rependo  utebatur,  siquidem
tem  Chamaeleon  hic  summa  industtia  in  cavea
nunquam  proreptabat,  nisi  illam  bene  affixam
conclusus,  pellibus  ac  pannis  a  vento  &  frigore,
&  caveae  suae  firmiter  inflexam  teneret.  Quod
quod  in  Germania,  quando  eo  appulimus,  adad ¬
  colores  attinet,  nullos  alios,  quos  assumehuc ¬
  asperum  erat,  praemunitus  &  custoditus,
ret,  observare  mihi  licuit,  quam  nigrescentem,
cineritium  album  que  &  aliquando  ex  his  omniquoniam ¬
  in  frigidiusculo  magis  aere  animal
hoc  torpidum  &  quasi  immobile  persistebat.
bus  mixtum,  modo  maculis  nigris  albisque  punctatum, ¬
  modo  iisdem  in  lineas  trans  versas,  non
Sed  &  diversissimo  situ  mirisque  posituris  ap
parebat:  modo  pedibus  anterioribus  sursum
longas,  diductis.  Alios  colores  vero,  viridem
prorepens  seque  appendens,  posterioribus  insi
praecipue  ac  rubrum,  quorum  animal  hoc  castens: ¬
  modo  autem  contrario  ordine  pedibus
pax  &  susceptibile  affirmant  non  pauci,  nec  vulgares ¬
  scriptores,  ego  equidem  diligenti  adhibita
utens,  quod  ad  stuporem  usque  saepissime  inobservatione ¬
  videre  haud  unquam  potui:  &
tuebamur.
indubitatam  veliva  Domin.  vestram  his  verbis
Sereno  vero  tempore  &  calidiusculo  splenmeis ¬
  fidem  adhibere.
descenti  Soli  suo  cum  claustro  exponebatur,  ubi
De  interioribus  ipsius  partibus  hoc  quod  subaliquem ¬
  motum  reptilem,  sed  tardissimum
jungam  habeo:  non  quidem  me  post  animalis
edebat,  unum  post  alterum  elevans  pedem
mortui  sectionem  earundem  spectatorem  fuis& ¬
  nisi  firmiter  uni  innixum  insistebat,  alterum
se,  haec  tamen  quae  sequuntur,  ex  Darmstadiahaudquaquam ¬
  movebat.  Claustrum  illius  illi
ni  Medici  &  Principis  nostri  veridica  relatione
nebamus  nonnunquam  melle,  aliquando  eidem
Chirurgi  vobis  communicare  posse.  Dictus
saccharum  inspergebamus,  ut  muscae  allectaigitur ¬
  Chamæleon  paucas  septimanas,  postquam
rentur,  quarum  ubi  una  forsan  eidem  appropin
Darmstadium  perlatus  fuit,  supervixit,  an  inquabat, -
  quatuor  insistens  tunc  pedibus  suis  corcuria ¬
  hoc  illorum  acciderit,  quorum  concrepus ¬
  commovebat,  linguam  exserebat  longam
ditus  custodiae  fuerat,  an  aeris  potius  inclemenflavi ¬
  coloris,  exilem,  sed  in  apice  latam  &  rotuntia, ¬
  qui  tunc  temporis  frigidiusculus,  pluviosus
dam,  caputque  aciculæe  magnitudine  ac  forma
adaequantem.  Et  tametsi  in  omnibus  actioni-,  ac  ventosus  erat,  affirmare  non  ausim.
Aperto  igitur  per  incisionem  ventre  nihil
bus  suis  animalculum  hoc  esset  tardissimum,
Cc  3
quasi