Full text : Valentini, Michael Bernhard: Amphitheatrum zootomicum tabulis Aeneis quamplurimis exhibens historiam animalium anatomicam

186
AMPHITHEATRI  ZOOTOMICI
versiæe,  quæ  inter  Regnerum  de  Graf  &  Svvammento ¬
  in  dorso  nectebatur.  His  inserviebat
merdammium  agitari  coepit,  an  una  eademque
musculorum  ingens  numerus,  quos  describere
sit  seminis  materia,  an  vera  triplex.  Cum  eoperæe ¬
  pretium  non  putavi.  Glandulae  etiam
nim  hic  seorsim  ex  variis  locis  materia  conflucum ¬
  maxima,  tum  numerosi  simae  occurreat, ¬
  idque  per  ductus  separatos  ac  dissitos,  mabant, -
  ita  ut  nullum  animal,  pro  ratione  manifestum -
  est,  hic  saltim  variam  materiam,  &
gnitudinis,  tot  ac  tam  magnis  abundare  exisemen -
  non  unum  effundi  in  coitu.  Quod
stimem:  atque  hæ  fortassis  ad  motum  intra
cum  hic  potius  quam  alibi  conspicuum,  aut
cutim  facilitandum  hic  collocatae  sunt,  effanquare ¬
  quadruplex  hic,  cum  alibi  triplex,  sit
dendis  continuo  humoribus:  sunt  enim  in  uofficina ¬
  sanguinis,  Doctoribus  expendendum
num  congesta,  qua  alibi  longissimè  extra  curelinquo: ¬
  ad  reliqua  propero.
tim  excurrunt.
12.  In  pectore  pericardium  aut  mediastinum
14.  Ultimo  cepit  animum  lubido  in  organullum ¬
  repertum  est,  sed  cor  in  sinistrum  lanon -
  auditorium  inquirendi.  Ossicula  hic  retus ¬
  devolutum,  pulmone  in  dextro  collocato
peri  minima,  cavitates  minimas,  tympanum
idque,  quod  mireris,  infra  Cor.  An  in  hatamen ¬
  non  deerat;  aurem  externam  non  hauna -
  talpa  id  præter  naturam  ita  factum  sit,  nebet, -
  cum  è  longinquo  colligi  radios  auditoscio; ¬
  interim  causa  hujus  non  patet.  Pulrios ¬
  non  hic  necessam,  audit  tamen  satis  exmonum -
  autem  non  degeneraverat  natura,  quin
quisitè  quæ  propinqua  sunt.  Sed  de  his  clarius
&  sub  terra  aër  est,  per  rimulas  &  ab  ipsa  fain -
  tractatu  de  auditu,  propediem  lucem  visuctos -
  aditus  penetrans.
ro,  acturi  sumus:  Meatus  aud  torius  cartilagi13. -
  Ex  corde  prodiens  vena  cava,  non  ad
neus,  flexilis,  satis  longus.
dorsum,  sed  per  mediam  pectoris  cavitatem
15.  Sed  de  oculis,  inquis,  nihil.  Equidem
suspensa  &  undique  libera  pertransibat  ad  henihil, ¬
  cum  nullos  reperiam.  Rudimenta  opar. -
  Post  pectoris  examen  forte  fortuna  ad  pe
culorum  conspexi,  non  oculos,  punctulum
des  respexi,  ubi  artificium  singulare  etiam  ascilicet ¬
  nigrum,  durius  vero,  &  in  fallor  sonimadverti. -
  Cum  enim,  ut  antea  dictum,
lidum;  cui  nullum  cum  cerebro  commercinon -
  nisi  extremus  pes  extra  cutim  promineat,
um  est,  sed  totum  externum  est,  &  sub  cute
latus  &  digitis  instructus,  brevibus  illis  quilatet, ¬
  uti  dixi,  densissima.  His  non  videt
dem,  sed  robustis  &  ad  motum  compositis,  &
nec  poterat  sub  terra.  An  vero  lucis  radios
quibus  nec  ungues  ad  terram  fodiendam  dealiquantulum ¬
  percipiat,  sciri  non  potest,  nec
sunt,  omnes  tamen  reliquas  partes  intus  sub
interest.  Contrarium  tamen  demonstrat  Bidcute -
  absconditas  reperi.  Post  pedem  enim
lovius  in  Tr.  de  Oculis  &  visu  diversorum  aniproprie ¬
  dictum  duplex  est  os,  quod  radium
malium.
&  cubitum  nominandum  esse  patet.  Sed  loco ¬
  humeri  latum  os  est  triangulare,  ne  comDe ¬
  Larynge  &  aspera  arteria  statim  in  prinprimat ¬
  rotunditate  sua  quod  subjacet;  scapucipio ¬
  divaricata,  cum  ramis  (ut  in  Testuuine
lae  vero  loco,  quia  in  latitudinem  se  extenterrestri) ¬
  inflexis,  vid.  Severinus  in  Zootomia
dendi  spatium  deerat,  os  longum  satis,  quod
Part.  IV.  pag.  316.  F.  guram  vid.  in  TABUL.  de
cum  scapula  alterius  lateris  fortissimo  ligaTest. ¬
  terrestri.
SECTIO  XLII.
DESCRIPTIO  ANATOMICA
UNT
UET,
D.  Nic.  Stenonis,
è  Thome  Bartholini  Epist.  Cent.  4.  Ep.  26.  pag.  111.
N  cuniculis  Autor  modo  dictus  potissi-  dentes  rami  se  per  intervalla  constringerentmum ¬
  in  partem  ultimo  morientem  in¬  Ascendentium  autem  sinister  in  cuniculis  à
quisivit,  de  quo  ita:  Namque  cavæe  quicava ¬
  proxime  supra  auriculam  exit  &  hinc
dem  motum  omnium  esse  postremum,
transversim  ad  basin  cordis  sinistrorsum  tanin -
  quatuor,  quos  inde  secui,  cuniculis  obserdem -
  recta  adscendit:  atque  ita  ad  auriculam
vavi,  fibrarum  autem  cavae  motum  in  eorum
dextram  tres  cavæ  rami  confluunt,  descennullo -
  notare  contigit.  Sed  &  hoc  cuniculis
dens  puta  &  ascendentium  uterque,  aut  si  sepeculiare, -
  quod  ut  aviculæe  cava,  qua  ramum
cundum  sanguinis  motum  describenda  vasa,
descendentem  pulsabat,  sic  in  illis  soli  ascendescendentium ¬
  uterque  cum  ascendente,  qui
tantum
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.

powered by Goobi viewer