DE LUPA.
SECT. XXX.
141
innumeris pinnulis, ordine initio & sigillatim
a. notat tymapanum valde capax & spatiosum.
dispositis, mox vero confertim, aculeorum
b. malleum in situ suo naturali tympani membrainstar ¬
erinacei, prominentibus munitum, cunae ¬
tenuis admodum & delicatè adhuc cojus ¬
cum usum indagarem, cogitanti mihi suhærens. ¬
spicio nata, septum hoc fortassis in causa esc. ¬
Stapedem in situ naturali, reliquis ossiculis,
se, quod Lupi tympanorum sonum ferre
in eodem innominato, sub osse petroso lanon ¬
possint, sed, fame licet rabidi, solo hutentibus. ¬
jus fragore à gregibus arceri ac fugari possint.
dd. Sepimentum, tympanum inter & conchae paDum ¬
enim sonus ille satis validus patulam
rietes situm, altitudine tympanum superans,
auris Lupinæ cavitatem subintrat, ac tympaconcham -
illic in duas quasi partes dispescennum ¬
(proportione ad humanum exacta valde
& diversis discriminibus in cellulas quase
magnum) libere ferit, reciprocatur fragor ilplures ¬
distinguens, pinnulis superne suble ¬
inter ſpicula ſepimenti illius tenuissima, ac
tilissimis stipatum.
inter illa in concha adeo reduplicatur, ut fec. -
Concha in duas partes diffracti parietes.
rendo horrendo illi sono non sit Lupi sensof. ¬
Os petrosum per medium fractum.
rium alias, ut apparet, satis delicatum, ideg. -
Septi praedicti in altera conchae medietate conoque ¬
illum fugere cogatur, quantum potest.
tinuatio.
Subjeci accuratioris intellectus & considerah. ¬
Locus in quo septum illud frangendo discontitionis ¬
ergo schema ad vivum delineatum,
nuatum.
cujus
FIGURAM vid. in loco supra allegato.
IN
VULPE
FOMINA
Ntestinum breve prope uniforme, citra te- sculum & firmum observat Marces Aurelius
nuium & crassorum distinctionem, solidiu. Severini in Zootomia Democrit. pag. 309.
SECTIO
XXXI.
ANATOMICA
DESCRIPTIO
A
LE
Ex Actis Hafniensibus Thom. Bartholini
A. 1671. & 1672. pag. 278.
tamen duorum habet, duo excrementorum
Natome hæec ductu Stenonis die 31. Oct.
genera continens, sicca magis a parte dextra,
1672. instituta fuit à Casparo Barthohumida -
a parte sinistra. Hinc cauſa ruminalino ¬
Thom. Fil. qui seqq. illic observit: ¬
tionis in Lepore quodammodo investigari potest, ¬
quo in Levitico ruminare perhibetur,
I. Hepar 3. lobis magnis & parvo uno con
tametsi unicum tantum habeat ventriculum &
stat, in quorum maximo fissura satis magna,
utrinque dentes. Cur autem lepus & cuniculobum -
illum in duas partes dividere videtur.
lus ruminent, cum unum tantum ventricuIstius ¬
lobi pars maxima vesiculam recipit, py
lum habeant, rationem reddit Hier. Mercuramidali -
forma
rialis Var. Lect. lib. V. cap. 15. quod quoniam
II. Lien admodum parvus figuram brachii
parva sint animalia plures ventres habere non
repraesentat, quamquam non magnitudinem.
possint, quatuor autem ventres naturam comMirum -
est adeo variare lienis figuram, nor
pensasse intestinis gracilibus & coeco intestiin ¬
speciebus tantum, sed & individuis. In cano -
amplissimo & vastissimo, quod in aliis parne -
quodam non ita pridem invenit amicus
vum. Itaque Waldungus libello de Lepore cap.
meus singularis & rerum medicarum strenuus
XXXIII. ultimi ventriculi loco coecum esse pusectator, ¬
Johannes Diedericus Atken, lienem
tat, ubi absolvitur chylus, illud intestinum
triangulari forma, quem exsiccatum veneranmateria -
chylosa plenum semper inveniri dido ¬
meo Parenti obtulit.
cens. Nos autem in illo humorem inveIII. ¬
Oesophagus medium ventriculum innimus -
minus coctum quam in ipso ventrigreditur. -
culo.
IV. Ventriculus, quanquam unicus, speciem
V. PanS ¬
3
