SECT. XXVII. DE MARSUPIALI.
Autor Clarissimus ipsam ejusdem conformatiotopsiae ¬
undiquaque respondebant. Pedum quipnem, ¬
tum externam, tum internam describepe ¬
anteriorum quinque digiti longi aequaliter
re exactius aggrediatur. In Brasilia namque,
inter se locabantur, in extremitate unguibus
testibus Maggravio & Pisone, à littoribus Cacurvis ¬
instructi; sed postetiorum quatuor tanriguyea, ¬
à mediterraneis Jupatiima vocatur;
tum digiti unguibus incurvis armabantur, quinFranc. ¬
Hernandez cum Indis Tlaquatzin. Anton.
tus vero pollicem humanum perfecte aemulaHerera ¬
Taquatzin, & moderni Hispani, ex Nie
batur, ceu brevior ac in aliqua distantia à rerenbergii ¬
annotatione, corrupta Tlaquacum
liquorum digitorum ordine positus, nec non
illud appellant; Maffeio & Barlæo Cerigo, Satenui -
& plano ungue, qualem Figura 1. & 4.
rigoy Lerio, Stadio Servoy, Cardano & Ovielit. -
22. exprimit, coopertus. Quae crurum &
do Chiurca, in Virginia Opossum vel Opassum
unguium conformatio multum omnino aniRajo ¬
cum Anglorum nautis Possum, Gesnero
mali confert, ut pro captandis avibus, quiSemivulpa, ¬
& Vulpi-Simia Aldrovando idem
bus praeter alia vescitur, incredibili perniciaudit. ¬
Nostro tamen Anatomico dexterrimo
tate arbores, ex Historia Mexicanae aliorumMARSUPIALIS ¬
AMERICANI nomenclaque ¬
observatione, possit scandere, in quantura -
inprimis artidet, quod à ventris insimi martum -
manibus quasi crurum posteriorum atque
supio, quo catuli ejus ab omni periculo defenquatuor ¬
digitorum ungulis aduncis melius amdendi -
recipiuntur, ex eoque pro lubitu rursus e
plecti arbores, anterioribus autem cruribus
mittuntur, tanquam parte animali huic prorsus
longioribus longius progredi, ramisque, inpeculiari, ¬
desumatur, alioque insuper epitheto
terventu curvorum ac robustorum unguium,
limitari queat facillime, si diversae fortassis anifirmius ¬
inniti valet; praeterquam quod crurimalium ¬
ejusmodi crumenatorum reperiantur
bus posterioribus, in modum manuum efforspecies. ¬
matis, ramus arboris istius, cui animal cirQuod ¬
à Wilkino & Raio canibus, gliribus aucum -
voluta cauda se adpendit, ac in quem detem ¬
à Pisone annumeratur animal, cum Cardanuo ¬
se elevare nititur, commodius apprehenno ¬
Autor è genere potius mustelino seu vermidatur, -
quam ubi pollices desint.
neo esse reputat, certo nihilominus tum de
Digiti isti, pilis denudati ac cute rubicunda
mum determinaturus, quando marem itidem
stipati, unum excedebant pollicem, quem
observandi fuerit occasio; praesens enim subpollices ¬
inferius locati fere aequabant. Paljectum, ¬
depingendum nunc aeque ac descrinia ¬
ubivis, praesertim dilatata, uti scandendum
bendum, foemella existebat. Scilicet cum
inter, lata existebat, apta tamen etiam, quæ
nulla apud Autores hujus animantis occurras
inter ambulandum contraheretur. In hac cirfigura ¬
vitii omnis expers, Noster ad vivum deca ¬
cujuslibet digiti radicem securitatis ergo
lineari (Fig. 1.) illud curavit, cujus à naso ad
protuberans aliquod carneum & ferme carticaudae -
usque extremitatem dimensio triginta
lagineum occurrebat corpus. Quæ alimenta
pollices & unum; caput sex pollicum longiassumit, ¬
in os pedibus anrerioribus, cercotudinem; ¬
cauda unum pedem, ac peripheria
pitheci vel sciuri ad instar, ingerit.
corporis quindecim pollices cum dimidio adae
Cauda non minus, ac digiti, carebat piquare -
deprehendebantur, licet vivum ac salis, -
modo parvum spatium prope radicem enum ¬
majorem prae se tulerit crassitiem. Cru
jusdem excipiatur; successive autem à radice
ra anteriora sex pollices, posteriora vero crura
apicem versus decrescens regulari quodam
quatuor tantum pollices ac dimidium notasquam ¬
mularum albicantium & oblongo hexabantur ¬
longa; crassities caudae juxta radicem
gonarum ordine tegebatur, quae colubrinis
trium erat pollicum, in extremo autem pol
quidem, juxta Historiam Mexicanam persimilicem ¬
solummodo unum attingebat; caput
les, non tamen aeque, ac in viperae cute, sibi
circa aures latissimum conspiciebatur, in synincumbebant, ¬
sed singulae potius integrae una
cipite ab una aure ad alteram tres obtinens
cum tantillo cutis sive membranae, cui infipollices, ¬
successive hinc nasum versus decreguntur, ¬
apparebant intermedio. Et ratione
scens, sicque porcelli magis, quam vulpis caharum ¬
squammularum ipsa etiam cutis, coloput ¬
referens; palpebrarum rima haud lata, nec
ris in se obscurioris, magis albicabat.
horizontaliter, sed in linea recta ab auribus ad
Uti digiti & cauda nudi, ita auriculae pariter
nasum excurrebat. Aures unum circiter polglabrae ¬
existebant, & juxta Historiam Mexicalicem ¬
ac dimidium longae erant, non acutae,
nam, tenuissimae mollissimaeque ac pene transsed ¬
rotundae; rictus oris ab unius lateris angulucentes, ¬
coloris & substantiae intuitu membralo ¬
ad extremum usque nasum duos pollices
nam alarum vespertilionis referentes, erectae
cum dimidio continebat.
nihilominus, neutiquam vero acuminatae seu
Sicuti autem Marggravius circa crura aberin ¬
apicem terminantes, prout à nonnullis derat, ¬
dum anteriora horum breviora posterioscribuntur, ¬
sed circularis magis sive ovalis firibus ¬
asserit, ita pariter nec ea, quae de quingurae. ¬
Tanta siquidem teneritate ac mollitie
que pedum digitis instar manuum profert, augaudebant -
auriculae, ut similis substantia carR ¬
2
tilaginosa,
