AMPHITHEATRI ZOOTOMICI
128
ventriculi, pisciumque, ovium atque insequa ¬
faciem externam, sublata tamen extima
ctorum, quae ruminationi analogum quid
membrana, cum vasis atque pinguedine. III.
agunt. Hinc de gula & œesophago (quem
eundem exhibet ventrem, qua fibras inteproprie ¬
dici stomachum asserit,) sermonem
riores, detracto involucro externo ablatisfaciens ¬
Autor, inprimis fibras ejusdem omnique ¬
fibris exterioribus. IV. internam facino ¬
obliquas demonstrat, ita ut motu conem ¬
ejusdem ventris refert ex parte, potissitrario ¬
& pabulum ad ventrem impellere, &
mum ut illius imbricati apices conspicianinter ¬
ruminandum in os repellere valeanttur. -
V. adumbrat reticuli fibras musculoExplicat ¬
inde os, dentes atque linguam, in
sas interiores. VI. spectandam proponit inque ¬
lingua, palato atque malis notat aspeternam -
reticuli superficiem cancellatam. VII.
ritatem ad detinendum pabulum factam
schematismus est omasi bubuli, ab externis
Dentes in maxilla tantum inferiori ait repefibris ¬
denudati, ut interna in conspectum
riri incisores, caninos plane nullos, si bisulveniant. ¬
VIII. IX. X. Omasi folia membraca ¬
intueamur ruminantia. Caninis tamen
nacea majoris, minoris, ac mediae magnitu.
gaudere camelum; cuniculum & leporem
dinis delineant. IX. effigiem sistit ventriculi
binos in utraque maxilla monstrare incisoè ¬
cuniculo atque lepore, in quo curiosum
res. Denique de partibus ruminationem
est oesophagum medium ejus petere, & valadjuvantibus ¬
loquitur, ac docet, quomodo
vulam quandam membranaceam in duos
inter alias diaphragma faciat ad removenquasi ¬
ventres eundem discriminare. XII. dedos ¬
quasi pabuli bolos. Hisque sic explinique ¬
œsophagum bubulum spectandum
catis icones ruminantium ventriculos illuoffert. ¬
strantes exhibet.
Librum III. ab etymologia ruminationis
Et icon quidem I. repraesentat universos
& differentibus ejus speciebus auspicatus Auruminantium ¬
bisulcorum ventriculos, exemtor, ¬
characteres ruminantium potiores diplo ¬
hircinorum, quos hic etiam in Fig. ocit ¬
cornua, maxillam superiorem edentavillis ¬
Fig. X. exhibere nobis visum est. Notam ¬
sub labro, pastum graminis & foeni extandum ¬
vero de positura, in animalibus finipeditum, ¬
oris ac linguae asperitudinem, venstro ¬
ferme condi hypochondrio, quae hic à
triculorum pluralitatem, inque his nonnun
gulae dextris pinguntur; qua conversione oquam ¬
motu complicatas & coactas pilas,
pus fuit, ut ventriculi omnes in conspectum
coagulum item, lac spissum & pingue, devenirent. ¬
Est vero roiα sν, magnus
nique uterum foemellarum cotyledonibus
seu primus venter, in quem pabulum praepraeditum. ¬
Ex his autem non omnia ait
mansum immittitur & ruminatione praeparaomnibus ¬
competere, sed alia magis huic,
tur. Kρνοαλος, reticulus sive secundus venquam ¬
alteri speciei; leporibus & cuniculis
triculus, in quo plerumque cibus ruminapaucissima ¬
tribuit. Porro ruminationem atus ¬
& succosus invenitur, saepeque tam spuliam ¬
genuinam vocat, aliam simulatam; haec
mans, ut manifesta fermenti operantis signa
ita dicitur, quando desunt essentialia quaepateant. ¬
Ex, omasum, ventriculus terdam ¬
requisita, quale quid observamus in
tius ad compressionem magis cibi, quam rucancris ¬
& astacis. Hi enim escam quidem
minationem faciens. νρoν, abomasum,
remandunt, ex analogia tamen ruminare
quartus & ultimus yentriculus, à quo insolum ¬
dicuntur, quoniam cibum in os non
testina producuntur ruminantibus longissirefundunt, ¬
sed ventriculi dentibus conficima. -
Pylorus, qua transitus est eliquatis
unt. Pariter aves & gryllotalpae, quamvis
cibis è ventriculorum novissimo ad intestina.
pastum bis deglutiunt, non ruminant tamen
Intestini tenuis portiuncula, quae cum py
legitime, quoniam secunda vice non ex ore,
loro & abomaso communicans alimentum
sed ingluvie cibum deglutiunt. De rumiprobe ¬
resolutum prima excipit & transmittit.
nationis deinde natura & causis ubi agit,
Gulae & oesophagi portio, alvum petens in
cum ruminationis essentiam in motu consimagni ¬
ventris & reticuli confinibus. Constere ¬
statuat, hinc ad motus diversitatem
spicuus venae ramus, magnum ventrem per
explicandam triplicem eum constituit in
reptans, & surculus etiam viciniae porrigens.
animalibus, voluntarium, naturalem &
Arteriae coeliacae propago, ventrem ut vena
spasmicum seu convulsivum. Brutis vopervadens, ¬
ramulis etiam vicinitati traditis.
luntarium omnino denegat, solique homini
Nervos atque lymphae ductus pictos non esadscribit. ¬
Naturalis autem quatuor recense ¬
intuenti patet, quorum specimen in 7h.
set species: Primus facit ad nutritionem aWillis ¬
neurologia & parte I. de operat. medic. cernimalis, ¬
secundus ad corpus de loco in lonitur. ¬
cum transferendum, tertius ad defensionem
Icon II. ut ad reliquas progrediamur, (quas
corporis, quartus ad speciem propagandam
huc transferri omnes instituti nostri ratio non
Cumque motus ille ad nutritionem tendens,
patitur) exprimit magnum ventrem seorsim,
vel sit majoris necessitatis, adeoque continuus -
