AMPHITHEATRI ZOOTOMICI
1I2
Esi de rig devuoice Tagégios ozugégos Oue.
Quæ qui in rupicapras quadrent, mox expliAyeioSvnos -
eu, rovegès Sueteri Madia,
care conabor: sitne autem haec Æliani reuos,
quam 1. 14. c. 14. daue ois SvénAns déxyv, iEst ¬
etiam fera, quae sylvas perlustrat opacat,
deiv de dα fνοονα nα λαο, instar tur
cornu acuto, oryx, feris maxime horrendus,
binis cursus esse citissimi, quoad speciem vetum ¬
etiam errasse illos, qui cornibus spin,
ro pilis rufis & perquam hirsutam ait, equire ¬
aegagros scripserunt, è quorum censu Opdem -
ignoro: Utrique saltem magna est pilopianum ¬
esse volunt supr. citat. lib. canentem;
rum affinitas, quæ forte etiam Celeberrim.
E. dé ris a ννρs nnρoν νρααI TÄOIyENL
Bochard. movit, ut reuada pro Plinii RupiZuns ¬
ÉÉNeIGEV COS, TVoNS TE dIAvIS
capra sumeret in Hierozoico p. m. 912. l. III. Sed
Quæ Bodin. ita reddidit:
propius ad externam hujus animalis faciem
delineandam accedo: Rupicapras tres culQuod -
si quis fusa sensim per cornua cera
Intercludat inane, citò restinxerit auras
tro subjeci, mares duos, & femellam unam,
quarum hæc, cum mare, ansam dederunt in
Vitales, animamque, & respiracula cordis,
thermis Leucensibus, partes genitales praeci
Mihi vero dubium utcunque videtut esse, per
pue examinandi, utpote caeteris visceribus
ro nρν καi Tegeyéver intelligendam esse ceta
jam destitutae: mas vero alter nupero demum
in ipsa cornua injectionem, partim quod in
Julio, in thermis Favariensibus, ubi Vener.
præecedentibus foraminis meminit „αννu
Domini Parentis mei curae itidem vacavi, cuquod ¬
ego inter cornua interpretor, partim
riositatem meam magis explevit, utpote quem
quod juxta cornuum soliditatem ultimum
nondum exenteratum per venatorem Reve
rupicaprae examen me docuit, post cornua
rendiss. Abbatis Favar. sex à thermis leucis
duo adesse foraminula patentia, quibus acapportari ¬
curavi, cum olim Nobiliss. Pytharem ¬
haurire venator aliique confirmarunt:
goras noster, de ventriculorum pluralitate, à
quod primo intuitu mihi absurdum videbame ¬
quaedam edoceri cupierit, egoque quoad
tur, cum sub foramine statim cranium deliaegagropilas, ¬
de quibus ante sermonem non
tuerit, ductusque patentes alios invenire non
nullum cum Excell. Celso habui, plura scire
licuerit: post autem fidem aliquam ipsi addesiderarim. ¬
Caprae hae agrestes singulae mahibere ¬
fecit & naturae solertia, quae animagnitudine ¬
& figura villaticas nostrates optimè
li isti, in summis alpibus degenti, viis hisce
referunt, cornibus instructa nigricantibus
non frustra prospexit: & gratissimae Pythagoaduncis ¬
& sub finem sui non parum incurvarae ¬
nostri, quem super hac re primum consutis: ¬
ab exortu horum ad usque medietatem
lui, Amici verè fraterni, literae; ita autem ille
evidentes sunt plurimi nodosi circuli, quibus
die 10. August. labentis hujus An. 1682:
exasperantur; quos excipiunt minores ali
Quæ de rupicapris notas, omnino sunt mequot, ¬
minus conspicui, in unco nullis plane
moratu dignissima, nec tamen nova: Nam&
existentibus. Caeterum duplicem substantiam
Oppianus pridem ita cecinit Cyneg. l. 2. 339.
reapse videndam exhibent, unam exteriorem
Aiyáyeoig de rig ési, di avruv avNos odovrav.
corticalem, ligneam quasi, quae se rursum
dividit in corticem exteriorem & interiorem,
Quibus ego quidem non potui non acquiequorum ¬
uterque nigricat: alteram interioscere, ¬
utpote exinde edoctus veteres plurimorem ¬
osseam, albicantem, cranii substantiae conrum ¬
notitia non merè superficiaria imbutos
generem, quae solida admodum est & comfuisse: ¬
scrupulus tamen animo haesit adhuc,
pacta, neutiquam pervia, minus cava. Coquem -
ob finem ulteriori aëris meatu animanlor ¬
his fuit inter fuscum & rufum; albas tatia ¬
ista indigeant; unde die 25. August. seq.
men nigrasque destinctis coloribus dari Alber
reposui: Locus, quem ex Oppiano tuis inserutus -
affirmat, cujus autopsiae ego nihil detraisti, ¬
evidenter & inventum meum confirham, ¬
cum Philosophus lib. de color. xaI Aexo,
mat, & cereas injectiones veteribus notas
durors réouve rai eαοos xαi αorος: album quanfuisse ¬
monstrat. Illud autem mirari subit etdoque ¬
visum esse & cervum & ursum, assere
iamnum, quare natura alia foramina pro aere -
ausit: Aures oblongae, pedesque ut in are -
transmittendo huic quadrupedi insuper panimantibus -
aliis bisulci, cauda latiuscula. Ex
rarit, iisdem aliâs, quoad structuram, partiquibus -
patet, male rupicapris (voce pres
bus pnevmonicis cum capris villaticis donasè ¬
sumta) accenseri capream unicornem, cuto: ¬
nam quod locos excelsissimos scandunt
jus mentionem injicit praef. Bochard. p. 967. &
& inhabitant, majori pabuli nitro aëri copi
Eustath. Antiochenus, utpote quæe orygem
indigere dicendum est: hæereo: cum oves lyrPlin. -
& Aristot. magis amulatur; ita enim
vestres, de quibus idem Oppianus, sedes eashic -
l. 2. hist. Animal. Movonαrα de ral nny,
dem petant & (uti canit ipse) celeres rapian1α, -
oiov o indixos ovog uonénegus: Movoxsgoy dé xal
tur in auras. Ad quæ erudite rursus die 21s -
ο. Cui non contrariatur Oppian. I.
ejusdem Mens. respondit Amicissimus vir: ua. ¬
Cyneget. p. 18.
ti ex eruditis ejus meletematibus, Ephemeridibus ¬
