SECT.  SEC.  CAP.  QVART.  MEMBR.  II.
822
neque  minus  casus  a  testatore  omissus  ordinarie  von
esset  supplendus:  immo  conditio  desieceret,  sub  qua  substitutio ¬
  esset  factalAC.  MENOCHIVS,  cons.  582.  ANT.  PEREGRI,
NVS,  libr.  11.  cons.  55.  ANDR.  ALCIATVS,  libr.  IX.  respons.
44.  L.  autem  Crallo  adhaerent  ANDR.  FACHINAEVS,  libr.
zv.  controu.  iuris,  cap.  46.  Io.  BERTRANDVS,  libr.  111.
consil,  144.  atque  alii.  Legas  SAM.  STRYCKIVMI,  de  cautel. ¬
  testam.  cap.  XVIII.  membr.  11.  §.  8.
XXX.
Substitutio -
  vulgaris,  minori  facta,  hereditate ¬
  a  herede  institutoadita,  euanescit,  licet  ille
contra  aditionem  in  integrum  restituatur.
Restitutio  in  integrum  minori  concessa,  tertio
maiori  prodesse  nequit.  2)  Vbi  institutus  heres  fit,  cessare ¬
  substitutionem.  ex  L.  5.  C.  de  impuber.  et  al.  substitut. ¬
  est  notum;  minor  autem,  qui  hereditatem  adiit,
heres  est  factus;  nec  deliit  esse  heres,  quum  in  integrum ¬
  est  restitutus;  led  heres  manet,  teste  PAPINIANO,
L  7.  §.  10.  D.  de  minor.  Quum  3)  iure  praetorio  L.  2.
D.  de  success.  edict.  sancitum  esset,  vt,  si  quis  cognatus
proximior,  minorennitatem  nondum  egrellus,  bonorum
possessionem  adeptus  est,  ad  illam  peruenire  haud  potuęrit ¬
  remotior,  quamuis  ille  inj  integrum  esset  restituendus. ¬
  Improbare  quidem  videtur  4)  hancce
opinionem  VLPIANVS,  L.  7.  §.  10.  D.  de  minor.  eo  in
casu,  vbi  hereditas  non  sit  soluendo,  et  respicit  persid
ad  constitutionem  Pii  atque  Antonini,  qua  permillum
est  testatori  obaerato  seruum  heredem  scribere,  ne  ipsius ¬
  bona  eius  nomine  venirent;  sed  reuera  non  improbat ¬
  ac  vel  minimum  per  id  euidenter,  quando  defunctus ¬
  aes  alienum  non  contraxit,  Tupra  memoratam
regu¬