DE ARCHITECTURA
enim et trabes structuris cum sint oneratae, medio spatio pandantes,
frangunt sublisae ; 5 structuras : cum autem subiecti fuerint et subcuneati -
postes, non patiuntur insidere trabes, neque eas laedere . Item administrandum -
est, ut levent onus parietum fornicationes cuneorum divisionibus, -
et ad centrum respondentes earum conclusurae ?: cum enim
extra trabes aut liminum capita arcus cuneis erunt conclusi, primum
non pandabit materies levata onere, deinde, si quod vetustate vitium
ceperit, sine molitione fulturarum faciliter mutabitur .
EMENDATIONES
sublisae — Incertum vocabulum nobis sese offert. Legitur in Codicibus sub lysi, sublysi, sub lisi, sublisi
quam postremam scripturam adoptaverunt Editiones Sulpiciana, et Florentina. Dedit Veneta sublici. Ediderunt -
locundus, Machaeropioeus, et Barbarus sub lysi. Placuit Philandro, Laëto, Galiano, Rodo, Bipontinae
egere sua lysi, quasi sua solutione, quam scripturam praefert Straticus. Dedit Schneiderus subl
et Poleno le
ion concordat cum voce
sae, quae vox innititur Codice Bimardensi , qui tenet sublise. Sulpiciana scriptura
toritate. Alteram dat il
trabes. Veneta est inepta. Iocundea locum non habet. Philandriana destituta est au
uasi dicas simul solvo, quia cum limina aut trabe¬Laëtus -
lectionem sullysi a verho oo
motationibi
turas impositas simul solvi et frangi : at haec eode
orsum, ac oneri cedunt, necesse est, stri
curvantur
vitio laborat ac Philandri sententia. Probabilior mihi visa est Schneideriana lectio; namque per eam indicant
trabes lisae scilicet laesae sub pondere. Verbum sublidit reperitur usurpatum a Prudentio (Apoth. v. 848): Aut
ciptores, nempe Nonium, Plautum, et Festum
murmur tenerum sublidit voce minuta . Apud veteres quosdam Ser
adhibitam videmus vocem sublestus habentem significationem alterius infirmus : quare suspicor, hanc quoque
vocem posse adoptari . V. ILLUSTRATIONES
ILLUSTRATIONES
5 Vidimus in EMENDATIONIBUS, legendum esse subli
ab omnibus Scriptoribus tam antiquis quam neote
sae vel etiam sublestae, et iuxta hanc emendationem
ecti ab utroricis -
receptum, ligna sunt vel
ntercludunt . Voce
recte textum explicari posse . Interpretes fere omneque -
latere ostiorum, qui fo
Philandrianam lectionem secuti sunt, quae licet senostes -
utitur Vitruvius in Libro decimo cap. 18,
sum non turbet, tamen Graecam vocem latinam faci
ndicanda plura ligna erecta supra basim testudin
sque ulla veterum Scriptorum auctoritate. En itaqu
per indcat vem stam
rraultius, en se rompant; Galianus , col loro dista
am; et eodem modo in graeco idior
mate, cum aj
si ; Ortisius, con el asiento ; Rodus , ihr Bruch.
Ntonus phrasis
tur raparràs. Quare vox ipsa vetat
tantummodo frangunt structuras raut -
eam pi
atra se ob
ctis et co
onem habuit, vo
oce illa praetermissa; itad -
angulum
enim locum
amus: si it.
didit, occasion fractures in the build
,voce capreoli usus fuisset
lemoratam Interpretum se
6 Perraultius et Galianus licet generat
tim sensum
tam postes remanerent super limina; at Viruvi
huius loci in suis interpretationibus sint assecuti, taeas -
collocat inter limina . Ulterius cur
men vocem conclusurae non reddiderunt ; ait enim
wonentur; nar
faut aussi faire en
que le poids des
num secundum eoru
s faites de pierres
tur requirei
nferiores extremitates
Wées en maniere de coin, et disposées en véute;i
superioribus pilarum et antarum extremitatibus; sed V
Si può anche alleggerire il peso delle mura
truvius eos constituit secundum pilas et antas . Reiecta
con degli archi fatti a conj ben divisi , e corrispondent
itaque Interpretum sentent
a un centro. Conclusurae tamen sunt lineae divisioesse -
ligna vel
is, quae infra dicuntur coagmenta; adeo ut ha
inferius secundum pilas et antas; qui sane
raecepti vis, huiusmodi lineas, sive co
imen superius quodam modo sublevant, cum eius in
centrum esse dirigenda. Ita rem intellexer
tum sive longitudinem imminnentes non patiantui
Ortisius, et Rodus ; quorum primus dedit, In edium -
limen suprapositae structurae pondere press
which are built with piers and arches of wedges
nsidere vel frangi. Decdarationem, quae Vitruvi.
with the joints tending to their centers; alter, haciend
verba melius explicet, invenire mihi non datur,
arcos con dovelas y tiranteces al centro; postremus
