LIBER DECIMUS CAP. V
CAPUT V
DE CHERSIPHRONIS METAGENIS ET PAEONII RATIONIBUS
AD GRAVIA ONERA DUCENDA UBI DE LAPIDICINIS EPHESI
Non est autem alienum etiam Chersiphronis' ingeniosam rationem exponere. -
Is enim scapos columnarum ex lapidicinis cum deportare vellet
Ephesi ad Dianae fanum ', propter magnitudinem onerum et viarum
campestrem mollitudinem non confisus carris, ne rotae devorarentur, sic
est conatus . De materia trientali 2 scapos quatuor , duos transversarios
interpositos duobus longis , quanta longitudo scapi fuerat, complectit,
EMENDATIONES
Chersiphronis — Tot varietatibus refertur a Codicibus nomen istud tum heic, tum in tribus aliis Operis lo
cis, nempe in Libri tertii capite secundo, ac bis in Libri septimi Praefatione, ut eas omnes percensere longum -
aeque ac inutile esset. Praecipuae, quae traduntur, voces, ac quibus ceterae accedunt, sunt Chresiphron
Ctesiphon, Thersiphron. Cum Codicibus varias etiam voces exhibent Editiones saec. XV. locundus nomen Ctesiphon -
praetulit, cuius iudicio obsecuti sunt ceteri , dempto Schneidero. Celebratur Architectus ipse a Stral
ooov legitur, Casaubono et Palmerio confirmantibus. Hunc laudat etia
ne (Geogr. XIV pag. 949
), ibique Xepgi
VI 21), a quo Chersiphron appellatur, licet (VII 38) Ctesiphon reperiat
Plinius (Hist. Nat. XXX
ur; quo tamen -
in loco monet Harduinus in Emendationibus , sibi magis placere Chersiphron. His itaque auctoribus in
ductus, ac suadentibus Turnebo (Adv. XXVI 8), Harduino ipso in Emendationibus supra citatis, et Schneidere
siphron in variis Operis locis posui. Nominis etiam significatio placuit, quod per id vir manibus ac mente
uus indicatur , cuiusmodi esse debuit Architectus ille summus, cuius nomen sensum illum refert,
uno versu expressit Tassus de Goffredo: Molto egli oprò col senno, e con la mano. Idem nomen in Marmo
etiam Oxoniensibus (X) reperitur.
ILLUSTRATIONES
tignorum, sic enim eos appellabo, ut distinguam a sca¬1 -
De Dianae Ephesiae aede sacra aliquid delibavipis -
columnarum, crassitudinem non solum, sed etian
mus in Libro secundo cap. 9 annot. 25 ,28, Libro tertio
latitudinem fuisse ex tertia pedis parte ; at non anicap. -
2 annot. 19 , Libro quarto cap. 1 annot. 14 , 15
madverterunt, eiusmodi tigna nimis debilia futura fuis¬Libro -
septimo praef. annot. 23. At, uti iam monui,
se ad amplectendos scapos columnarum, quae luxti
distinguenda est prima aedes Herostrati facinore incen-Plinium -
(Hist. Nat. XXXVI 21) erant sexaginta ped
sa, ab altera, quae reaedificari incepta fuit tempore
altae ; itemque non apta ad recipiendas armillas
Alexandri Magni. Multi ex antiquis cum laude memocnodacibus. -
In hunc errorem haud incidisse vide
rant Dianae Ephesiae templum, inter quos Herodotus
Philander, neque Schneiderus, cum tantum de trie
(Hist. I 26), Livius (Hist. Rom. I45), Valerius M. (Mem.
tali crassitudine loquantur ; idem sentiendum est de
), Strabo (Geogr. XIV pag.
19), Plinius (Hist.
Continuatoribus Caesariani, et Rusconio, uti ex eorum
tarchus (in Alex.
XXVI 21) fusiori stilo Pl
rguere licet. Newtonus aperta oratione
schematibus al
pag. 7), et Philo (de septem spect.). Ingeniosa hac de
etationem supra expositam confutat; et
falsam interpri
re affertur a Cicerone (de Nat. Deorum II 27) Timae
docet, de crassitudine ex tertia pedis parte mentione
animadversio, qui dixit, nihil mirum si ea nocte, qu
fieri, scilicet de tigno crasso quatuor uncias,
natus est Alexander, templum Dianae
Ephesiae con
pedem unum, quod est magis usui accommod.
graverit, nam Diana cum parturienti
iadi matri
Hanc Newtoni explicationem laudabilem inveni; et s
Alexandri adesse voluisset, domo sua abernibilo -
tamen secius latitudinem ampliorem desideres
2 Triens cum tertiam cuiuscumque integri
cum Stratico, hanc pede uno maiorem accipere potesignificet -
, heic pro tertia pedis est accipienduris; -
verum latitudo, quae a Newtono asignata fuit,
bitrati sunt aliquot Interpretes, uti Perraultius , Gasufficiens -
ad opus fuisse videtur
llanus, Ortisius, et Bioulius, quatuor scaporum sive
