DE ARCHITECTURA
supra ’ in altitudinem Aquila “ , et Delphinus 6 : secundum eos est
Sagitta 7. Ab ea autem Volucris “8, cuius penna dextra Cephei manum
EMENDATIONES
graves orti sunt
upra — Ex levi Codicum corruptela, quam emendare nesciverunt Editores
Cassiopea
onibus saec. XV
capricorni supra etc. concinentibus Edi
odices cassiopae media
errores. Dabai
repetendus ; si enim loco Cassiopeae
que inde erroris fons
locundus autem et ceteri scripserunt Ca
nsit Pontedera , vel potius Cassiopea
scripsissent vel Cassiope simpliciter subla
apse Cassiopea collocata sit in medio Perob -
uniformitatem, nihil erat, quod optime non conven
i, Andromedae, et Equi, de quibus proxime egit Vitruvius. Haec autem non advertentes Editores et Interquerunt, -
aut ad imaginarias emendationes confugerunt , uti egit Galianus, qui
retes aut confusum locum reli
et Capricorno pro Capricorni , ut hic esset
Aquarii loco Cassiopeae
oque vitio sese inquinavit p
la media dell' Aquario è comune anche al Caerpretatus, -
us verbi dedicata; ita vero locum et
jione. Asseclas tamen habuit Galianus Rodum et Bipontinam ; ac
pricorno , insolita quoque verborum cor
inter Interpretes Newtonum et Ortisium: ad mutationem vocis Capricorni in Capricorno quod attinet, iam illu
, et secutus est etiam Polenus. Quidquid tamen hi senserint, dan
praecesserunt Machaeropioeus ac Philander
est Codicum vox Capricorni , ab eaque periodus nova est exordienda, subintellecta voce signum, uti supra
monuimus in annotatione octava.
ILLUSTRATIONES
16 Delphinus Aeloiv iuxta Artemidorum
apud Eracum -
Festus dicat,
catus fuit
tosthenem (Catast. cap.31) inter sidera colloippellantur, -
d
quia, cum Neptunus in uxorem ducere vellet Amphi
252), et Era
lenes (Cata
auptias recusans ad montem Atlanten
triten,
The (in Aratum p.5h) aséav, itemque
eptuno missos solus Del
s (Magna Synt. VII 5), qui etiam d
Sp, Germanicus (Phaen. Arat. v. 21
osthenes
luberet. A
str. II 17) narrat, Delphi
Ipginum (45
nus (Phaen. Arat. v.565) solium, Scholiastes Germanici
unum ex illis Tyrrhenis naviculariis, qui so
que sedile.
) sellam, et
yginus idem
tum Bacchi Naxum petentis delectati, e navi cupiditate
saltandi se in mare proiecerunt inscii, quibus in Delco -
(Phaen. Arat. v. 1
filiae discrimen , Germanic
cchus incolumis a structis insi¬Sic -
tendit palmas, c.
nente, ipsa horrida
inos conversis
s remansit. Noli -
autem a
imdem Hy
pse in monun
elictam An
Parn
ui ab Arionis cil
IXIXn.° 18
putant, esse eum Delphinum,
sic figuratur - (Tab
di sonitu una cum aliis allectus ad eius navin
15 Aquila 'Acrèg variis modis refertur conpinquavit, -
et dorso eum suscipiens ad Taenar
nibus adscripta. Hunc honorem Aquilae tribul
ulit ; ex quo a servulis suum interitum desiapuit, -
et
quia Ganymedem in caelum ri
dunt ali
Jovi trad
ut eius es
tibus Ario fuit liberatus - (Tabula CXIX n.° 20)
pocillator. Causam alii re
7 Sagitta Téo vel 'Oigrèg ita indicatur a Germaniex -
Diis quilibet volucrem
ponunt in e
etiam incertum o
piter praetulit,
sibi eligeret,
co (Phaen. Arat. v. 314
issa Sagitta. At qui
ceteris volucribus altiora
etit, et contra se
n e.
serunte
lignatus Cyclo¬Apollo -
Aescula
volat: ideo i
icarentur. Crequod -
fulmi
his tens
ium de Herculis telis, quo Aqui¬Aglaosthenes -
a
um enim I
romethei iocinera exedebat. Fi¬(Catast. -
Aquila se
raclides :
set, ille bo
Aquilam sibi sacram vov. -
312), et Avienus (Phaen. Arat. v. 691), Sagitta est
et inter sidera ret
uas alias
otulit Hys
tionis; una de¬(Astr. -
II 16) origines huiusce conste
inter Aquilam et Cycnum: et Hyginus (Astr. III 14) innpta -
est a fabula Meropis uxoris Ethemeae iactura
dicat, eam habere aciem versus Equi pedes
entis, et beneficio lunonis misericordia motae caem -
versus Ophiuchi humeros - (Tabula C.
18 Volucris sive Avis est Cycnus tzvog, vel
lo adscripti in forma Aquilae ; altera spectat Aquiissa -
soccum Veneri in Acheloo
piter evolavit ir
vel Opvig ué
, in cuius forma Ii
dictam Nemesim
orpus abluen
apuit, et Mercurio tradidit,
caelum, pos
uam sub ha
amaverit , quo ex connubio orta est Helena . Nec
qui ex hoc facto occasionem arripuit eam adeundi
(Tabula CXIX n.° 19).
solus fuit Vitruvius, qui eam appellaverit volucrem
