DE ARCHITECTURA
illuminatur : quotidie vero discedens cum pervenit ad diem septimum,
distans a Sole occidente circiter medias caeli regiones dimidia lucet, et
eius quae ad Solem pars spectat, ea est illuminata. Quarto autem decimo -
die cum in diametro spatio totius mundi absit a Sole, perficitur
plena, et oritur cum Sol sit ad occidentem, ideo quod totum spatium
mundi distans consistit contra, et impetu Solis totius orbis in se recipit -
splendorem 22. Septimo decimo die cum Sol oriatur, ea pressa est
ad occidentem. Vicesimo et altero die cum Sol est exortus , Luna tenet -
circiter medias caeli regiones, et id, quod spectat ad Solem, id
habet lucidum, reliquum obscurum ’. Item quotidie cursum faciendo
circiter octavo et vicesimo die subit sub radios Solis, et ita menstruas
perficit rationes
EMENDATIONES
id — Exulavit pronomen id ab Editionibus omnibus a locundo, licet illud retineant Codices, et Editiones
saec. XV, Huius autem rei haec procul dubio fuit causa, quod idem pronomen iam antea positum inaniter
heic ab Amanuensibus repetitum putaverint Editores. Nobis autem id non videtur; nam pronomen illud inerdum -
abundat in oratione non ineleganter, uti e veterum Scriptorum exemplis edocemur. Itaque vocem ilim -
in lucem revocare non dubitavi , quod sensit etiam Pontedera.
dissident Codices habentes reliquus , reliqui , rel.
reliquum obscurum — Ad primam vocem quod attinet
lod postremum receperunt Editores universi , nisi quod locundus et ceteri praepoqua, -
reliquos, reliquis, qu
suerunt in, Altera vox apud Codices fere omnes , Editionibus consentientibus, obscura scribitur. At dura et
abiecta ea est locutio. Quare inter tot varietates reliquum selegi, quod a Vallicelliano Codice exhibetur, et
ut sequens nomen cum eo concordaret , edidi obscurum.
ILLUSTRATIONES
radiis illustrari censuit, clarius quidem Solem, cum
12 Sensus horum verborum est : cum Luna per totum -
mundi spatium a Sole distans consistat adversus
puriori fruatur aëre, obscurius autem Lunam, quae
,ab huius radiis recipit splendorem in toto orbe
is purum habet. Thales primus a Sole dixit Lun
ram spectante. Haec non intelligens Perraultius inustrari, -
quod etiam Pythagoras , Parmenides , Emite -
textum emendand
»s, Anaxagoras, et Metrodorus senserunt. Haproposuit -
hoc modo, totius
Stobaeus. Quarto loco addam opinionem Cleo¬Varias -
de lumine Lun
nae sententias refert Stomedis -
(Meteor. II 4), quae in hoc differt a tertia, qu
baeus (Eclog. Phys. I 25). Rati sunt Anaximander
supra recensiti Philos
a Sole accepti tamqua
nophanes, et Berosus, proprium lumen habere Lui
runt, uti praeter me
cium quidem sed rarius; Stoici, sub¬Aristar -
teles, prop
trum et aë
um; Antipho, proprio qui
idem lucere
de Magn. et dist. Solis et Lunae) , Vitr
uvius noster
lumine, partes autem eius abscoonditas -
accessu Solis obst. -
Nat. II 6), aliique crediderunt ; Cleomescurari, -
tamquam imbecillius a fortiori, quemadmodun
ero arbitratus est, Lunam participatione luminis
t aliis stellis contingit. Heraclitus ic
Sole candentem factam fuisse, uti ferrum ab igne
evenire arbitratus est ; nam cum
et heinc splendorem emittere quasi proprium. Tertia
scaphae figuram, acceptis ab humida exhalatione
hypothesis vera est , et a Neotericis recepta
