LIBER NONUS CAP. II
occidentem, eam, quod longius absit a radiis, remissam quarta decima
die plena rota totius orbis mittere splendorem: reliquosque dies, decrescentia -
quotidiana ad perfectionem lunaris mensis, versationibus et cursu,
a Sole revocationibus subire sub rotam radiosque eius, et menstruas
dierum efficere rationes '
Uti autem Aristarchus Samius 2 mathematicus vigore magno rationes,
varietate disciplinae *, de eadem reliquit, exponam. Non enim latet, Lunam -
suum propriumque ’ non habere lumen, sed esse uti speculum, et
a Solis impetu recipere splendorem . Namque Luna de septem astris circulum -
proximum terrae in cursibus minimum pervagatur : ita quot mensibus -
“ sub rotam Solis radiosque uno ’ die , antequam praeterit , latens -
obscuratur, et cum est cum Sole, nova vocatur. Postero autem die,
quo numeratur secunda, praeteriens a Sole visitationem facit tenuem
extremae rotundationis "’: cum triduum recessit a Sole , crescit et plus
EMENDATIONES
varietate disciplinae — Tenebrosus factus erat locus, Amanuensibus inscite scribentibus, varietates, varieta
tis, varietatem, varietatum, varietatesque; primae autem lectioni studuerunt Editores saec. XV, secundae ceteri; -
universi tamen aliam vocem disciplinis, uti traditur a Codicibus, amplexi sunt. Ita eadem semper locum
pressit obscuritas, qui ut illustretur, sic erit scribendum , varietate disciplinae, idest diversa ratione, quod
optime convenit : exposito enim Berosi systemate, aliud Aristarchi ab eo diversum nunc describere aggreditur
Vitruvius. Recepta lectio a secundis curis Codicum Vaticani 15, ac Bononiensis, nec non a Chisiano 1 dante
varietate, et a Vaticano 14 s. m. tradente disciplinae vim recipit, etiamque ex Interpretum sententia, qui locum -
plus minusve ita vertere coacti sunt : inquit Galianus, con sistema diverso ; Newtonus, a different doctrine -
; et Rodus, hingegen. Perraultius primo nobiscum convenire videtur, at deinde ad hariolationes confugit
ita rem explicans; Aristarque ... a une autre opinion, qu’ il fonde sur des raisons très-fortes tirées de la connoissance, -
qu’ il avoit de plusieurs sciences . Ortisium non memoro, qui obscura verba de more non retulit.
Loci defectum viderat etiam Schneiderus, qui pro disciplinis ponendum esse discipulis, leviter opinatur.
uno — Vulgatam a locundo vocem primo frustra in Codicibus requiras, qui Editionibus saec. XV consentientibus -
tradunt uno: horum vero auctoritati cur non erit obtemperandum? Quare Schneiderum laudo, qui
a ceteris Editoribus locundi studiosis abhorruit, et Codicum vocem restituit.
ILLUSTRATIONES
8 De Aristarcho Samio iam locuti sumus in anno¬7 -
Berosi sententiam paucis verbis complexus es
tatione 44 capitis primi Libri primi. Quod de Lunae
Plutarchus (de Placit. Phil. II 29), itemque Stobaeus
phasibus tradit heic Vitruvius, in illius Opere ibi me¬(Eclog. -
Phys. I 25). Luculentis versibus eam ex
morato de magnitudinibus et distantiis Solis et
pertractatur, quod primum curis Vallae, deinde
sed non intemandini, -
et tertio Wallisii editum fuit
Berosus itaque dimidiam partem Lunae igneam esse
perierit
gre, cum pars eius mi
et pluribus cieri motibus credidi
t: uno quidem, iuxta
ova. Adhibita fuit etiam
Phrasis haec noi
hanc hypothesim, secundum longitudinem simul cun
aliis Auctoribus, inter quos reperitur Livius scriatitudinem, -
mode
mundo movetur; a
bens (Hist. Rom. III 70) : Ni suo proprio cu
editur, uti in ce
altiori, modo hum
tites Volscorum et Aequorum ... tenuis.
teris planetis accidit ; et alio circa centrum suum, qu
10 Videlicet singulis mensibus, uti erudite explicat
motu ea se revolvens modo hanc, modo illam sui par
Philander exemplis petitis a Catone et Varrone.
tem ad nos convertit crescens et decrescens , doned
1 Scilicet parvam extremitatis suae partem ostenad -
coniunctionem cum Sole redeat. Huiusmodi doctridit, -
uti recte explicat Turnebus (Adv. XXII 29).
nam confutat ipse Cleomedes.
