Volltext : Volumen secundum (2)

LIBER  NONUS  CAP.  I
per  auras’  excitari  :  eadem  ratione  Solis  impetus  vehemens  radiis  trigoni -
  forma  porrectis  insequentes  stellas  ad  se  perducit,  et  ante  currentes -
  veluti  refrenando  retinendoque  non  patitur  progredi,  sed  ad  se  cogit -
  regredi  ,  donicum  in  alterius  trigoni  signum  eat  3
Fortasse  desiderabitur,  quid  ita  Sol  quinto  22  a  se  signo  potius  quam
secundo  aut  tertio  ,  quae  sunt  propiora,  faciat  in  his  fervoribus  retentiones? -
  Ergo  ’  quemadmodum  id  fieri  videatur,  exponam.  Eius  radii  in
mundo,  uti  trigoni  paribus  lateribus  forma,  lineationibus  extenduntur -
  :  id  autem  nec  plus  nec  minus  est  ad  quintum  ab  eo  signo.  Igitur -
  si  radii  per  omnem  mundum  fusi  circinationibus  vagarentur  ,  neque
EMENDATIONES
per  auras  —  Haec  erat  Codicum  locutio  ,  aquae  vapores  a  fontibus  ad  nubes  per  arcus  excitari  ;  invaluit
ea  in  Editionibus  universis,  quibus  adhaerentes  Interpretes  ad  vanas  confugerunt  hariolationes,  ut  aliquo  mo
do  voces  per  arcus  redderent.  Heinc  Perraultius,  Newtonus,  et  Rodus  cum  Philandro  eas  voces  pro  iride  acceperunt -
  ;  dedit  primus,  quand  il  se  fait  un  Arc-en-Ciel  ;  secundus,  by  the  rainbows  ;  tertius  ,  im  regenbogen;
insulse  vero  Galianus,  per  forza  dell’  arco,  et  Ortisius  ,  en  forma  de  arco.  Cognita  emendationis  necessitate
animadverto,  heic  Vitruvii  propositum  esse,  ut  caloris  vim  demonstret  res  omnes  attrahentis,  ideoque  iam  do
cuit,  fructus  per  calorem  surgere.  Quid  autem  affinitatis  cum  calore  habent  arcus?  Omnia  tamen  erunt  compc
sita,  si  loco  corruptae  huius  vocis  vera  reponatur  auras,  quae  cum  ipsa  Vitruvii  doctrina  optime  concorda
Namque  ex  capite  secundo  Libri  octavi  fuse  edocemur,  auras  a  Sole  percalefactas  ex  omnibus  locis  humoi
tollere  ,  et  congregare  ad  nubes.  Vide  quam  facile  insolens,  et  a  loco  aliena  locutio,  consona  et  proposito
respondens  esfici  poterat
...  egt  —  Mutilus  et  vitiatus  in  Codicibus  et  Editionibus  saec.  XV  iacet  locus,  sed  ad  se  regredi,  in
alterius  trigoni  signum  esse.  Necessitati  partim  consuluit  locundus,  qui  ,  Codice  Bononiensi  viam  sternente
praeposuit  verbum  cogit  ante  regredi,  quod  cum  Editoribus  ceteris  probo,  quidquid  opinetur  Pontedera,  qu
perperam  mallet  subaudire  supra  positum  verbum  patitur.  Illud  autem  aequo  animo  ferre  nequeo,  quod  re
qua  absona  iuxta  Codices  ediderit,  addita  tantum  particula  et  ad  continuitatem  locutionis,  quae  tamen  eo  mo
posita,  licet  particulas  mille  posueris,  numquam  cohaerebit  .  Si  enim  Sol  insequentes  stellas  ad  se  perducit
et  antecurrentes  regredi  cogit,  quomodo  eas  in  alterius  trigoni  signo  esse  coegerit  ?  Qui  puncto  temporis  at
tendat  loci  sensum,  facile  noverit,  heic  Auctorem,  post  explicatam  rei  rationem,  eadem  repetère,  quae  initio
docuit,  nempe  stellas,  quae  in  trigono  a  Sole  occupato  fuerint,  non  progredi  sed  morari,  donicum  idem  Sot
de  eo  trigono  in  aliud  signum  transitionem  fecerit.  His  itaque  adhaerens  opportunissimam  reperi  male  mulum -
  eat.  Sic  autem  loci  sensu  restituto  ,  synctatae -
  scripturae  emendationem,  donicum  in  alterius  trigoni  si
taxis  quoque  consistit,  quae  in  vulgata  lectione  male  se
Ergo—  Cur  locundus  contra  fere  omnes  Codices  et  Editiones  saec.  XV  dantes  Ergo  vulgaverit  Ego,  uno
vel  altero  Codice  tantum  praeeunte,  nemo  certe  explicaverit,  praesertim  cum  a  Vitruvii  stilo  alienum  sit
quiusmodi  pronomen  adhibere  .  Nihilominus  locundea  permutatio  ab  Editoribus  ceteris  probata  fuit,  praeter
Schneiderum,  qui  veterem  vocem  illam  Ergo  scite  reposuit,  consentiente  Pontedera.
ILLUSTRATIONES
signum,  quod  per  comparationem  memorat  Vitr
31  Integrum  Librum  duodecimum  Magnae  Syntan -
  non  vero  quintum.  Sed  contextus
xis  impendit  Ptolémaeus  in  explicandis  regressibus  e
cum  infra  legatur,  id  autem  nec  plus  nec
morationibus  planetarum,  de  quibus  heic  agitur.  De
Pro  vulgata  lectiohis -
  aliquid  etiam  fatus  est  Plinius  (Hist.  Nat.  II  12).
minus  est  ad  quintun
umenta  in
ne  dimicant  etiam  G:
32  Arbitratus  est  Perraultius,  vitiatam  esse  vocem
alquae  speciem  quandam  probamedium -
  proferentes  ,
quinto  datam  a  textibus  scriptis  et  impressis  ,  et  le
bilitatis  habent.  Newtonus  quoque  et  Rodus  commudum -
  esse  quarto  .  Perraultio  plausum  fecit  Schne
nem  amplexi  sunt  scripturam  .
rus  :  et  facile  cum  his  convenirem,  quia  post  tertium
            
Waiting...

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzerin, sehr geehrter Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.

powered by Goobi viewer