DE ARCHITECTURA
Ea autem signa cum sint numero duodecim, partesque duodecimas
singula possideant mundi, versenturque ab oriente ad occidentem continenter -
, tunc per ea signa contrario cursu ’5 Luna, stella Mercurii,
Veneris , ipse Sol “, itemque Martis, et lovis, et Saturni ", uti per
graduum ascensionem percurrentes, alius alia circuitionis magnitudine
ab occidente ad orientem in mundo pervagantur. Luna die octavo et vicesimo -
et amplius circiter hora caeli circuitionem percurrens, ex quo
signo coeperit ire, ad id signum revertendo perficit lunarem mensem “.
Sol autem signi spatium, quod est duodecima pars mundi, mense vertente -
vadens transit : ita duodecim mensibus duodecim signorum intervalla -
pervagando, cum redit ad id signum unde coeperit, perficit
ILLUSTRATIONES
s, Hic lovis et sidus su
Sol, Mars quoqu.
15 Motum duplicem in caelo observaverunt omnes
nnia sidera
vor his Saturnu
antiqui Astronomi, unum quo omnia caelestia corpoomnibus -
astris. Observandum occurrit, aliqu
ra feruntur ab oriente ad occidentem, alterum quo
lyginum, Theonem, Pto-Astronomos -
, uti Aratum, H
planetae ab ocidente ad orientem pervagantur. De
um capite sexto huius lilemaeum, -
et Vitruvium ipsi
unt Geminus
contrariis hisce motibus rationes
nper inter planetas recensuisse Solem et
Cleomedes (Meteor. I 3), et Pto¬Phaen. -
cap. 10,11),
aque distincte nominasse : hoc autem
Primus motus pendet a diurnaeus -
(Mag. Synt. I
accidit, non quod ex eorum sententia non sint planéproprium -
axem, quae eorum
na Terrae rotatione cir
tae, sed quod, cum sint aliis praestantiores respectu
aevo vix alicui erat perspecta; alter a peculiari plahabito -
ad Terram, interdum peculiarem eorum habuenetarum -
motu.
rint rationem: igitur quaestio puri nominis est.
16 Voces ipse Sol e sede motas putat Pontedera
18 Luna Z sive Mivn aliquam heic distinctioet -
proponit ita legendum, Luna, ipse Sol, stella M
periodica distingui
Eius enim revolutio
Veneris , itemque etc.; hoc autem ex ipso
nem requirit.
lica. Prima est
debet a synod
centrum e
confirmari inquit, qui statim de Luna primum,
egram conficit orbitam, et huic assi
Lunae inte
deinde de Sole, ac tertio de Mercurio, et Venere verminus -
(Phaen. cap. 15) dies viginti septem ci
Haec tamen quaestio facile resolvitur, si anioctava -
diei parte , Cleomedes (Meteor. I 3 ) dies
amus, Vitruvianum systema id esse
, ut Mer-¬inti -
septem cum dimidio, et Plinius (Hist. Nat. II 6
curius et Venus circa Solem volvantur, cum eoque
eptem cum tertia parte . Altera evenit ;
suam circa Terram orbitam perficiant, quemadmodun
ia media coniunctione cum Sole ad altepparet -
. Quare heic orbitarum rationen
paulo infra ar
ram pervenit Luna, et hanc ex triginta diebus conbens -
Vitruv
nerito post Lunam nominat Merstare, -
docent Cleomedes (loc. cit.), Plinius (loc. cit.),
Veneris
quae in suis circa
Achilles (Phaen. Arat. 18), Capella (de Astron.)
edant; inferius ve
rbitis Ter
), aliique . Magis praecise
em habet, quia illum tamque
siodorus (Var. XI 36
viginti novem cum dimidio
nus (loc. cit.)
binae eae stellae
em. Vitruvius vero non ex
et tricesimam tertiam p
ca ipsum orbitas compeculiares -
cir
que volvi coguntur
plicat, de qua revolutie
git, et suam facit vigii
ae unius. Haec period
et circiter hor:
li eperitun go teditur, -
anoma
nit ex eo, quod in uno anno terdecies revolutio¬17 -
Ingeniose Theo (in Anthologia I 91 ) uno versu
nem complere Lunam docet Auctor noster, dum Sol
ragit, uti infra ipse notat. Vera orbita
septem complexus est planetas ; Zedg, Apns, Hapin,
ta Neotericorum investigationes conficit
Koéves, Mos, Eouïs. Manilius (Astron. I v. 803)
sic expressit : Sunt alia adverso pugnantia sider
eptem, horis septem, minutis quadradiebus -
viginti se
mundo , Quae caelum terramque inter volitantia pe
jinta tribus, secundis quatuor cum decimis sex : s
dent , Saturni , Iovis , et Martis, Solisque : sub ill
odica vero perficitur in diebus viginti novem
ercurius Venerem interagit Lunamque locatus. Auduodecim, -
minutis quadraginta quatuor , et s'
nius (Eclogar. III v. 13) cecinit: Sed vaga praeterea
tribus, quemadmodum deprehenditur ex Tabulis redicuntur -
lumina septem, Luna, et Mercurius, Venus,
latis in Astronomia Delalandi
