Full text : Volumen secundum (2)

LIBER  OCTAVUS  CAP.  VII
parietes  calcentur  vectibus  ligneis  ferratis  ’;  parietibus  calcatis,  in  medio
quod  erit  ,  terrenum  exinaniatur  ad  libramentum  infimum  parietum;  hoc
exaequato  ,  solum  calcetur  ad  crassitudinem  ’,  quae  constituta  fuerit?.
Ea  3  autem  si  duplicia  aut  triplicia  facta  fuerint  ,  ut  percolationibus
EMENDATIONES
Eorum  ...  ferratis  —  Magnum  interest  discrimen  inter  Codicum  Editionumque  saec.  XV  scripturam,  et  locundeam, -
  Codices  haec  perhibent,  eorum  fossa  ad  libramentum  altitudinis,  quod  est  futurum  ,  calcetur  vectibus -
  ligneis  ferratis:  edidit  locundus  ,  mortario  caementum  addatur,  ex  eo  parietes  in  fossa  ad  libramentum  altitudinis -
  futurae  depressa  ,  calcentur  vectibus  ligneis  ferratis.  Eadem  exscripserunt  Editores  ceteri  ,  dempte
Schneidero,  qui  partim  tantummodo  locundo  studuit;  dum  enim  retinuit,  mortario  caementum  addatur:  ex  ec
reliqua  cum  Codicibus  restituit.  Dubium  profecto  non  est,  aliquid  e  Codicibus  excidisse,  sed  tanta  interp
latione  non  indiget  locus  ,  quantam  fecit  locundus.  Observo  equidem  ,  verbum  calcetur  non  ad  fossam
ad  parietes  attinere;  quod  apertissime  evincitur  ex  iis,  quae  sequuntur.  Deest  igitur  in  Codicum  lectione
bum,  ad  quod  referatur  fossa  ;  deest  casus  rectus  tribuendus  verbo  calcetur.  Difficile  non  est  haec  suj
contextu  duce  :  si  enim  post  futurum  posueris,  cavetur;  parietes  calcentur,  necessitati  erit  integre  cons
Haec  autem  emendatio  eo  magis  placuit,  quod  fieri  potuit,  ut  amanuenses  verborum  cavetur  et  calcentur  similitudine -
  hallucinati  mutilam  dederint  scripturam.  Reliqua  ex  Codicibus,  quae  optime  se  habent,  desumantur
tutus  erit  textus.  Mecum  facile  quisque  conveniet,  confido;  at  numquam  cum  intempe
et  parva  additione  re
ione;  in  qua  etiam  ambiguitatis  improbandae  vitium  inest,  cum  mortarium  primo  loc
ranti  locundea  emend
memoratum  pro  lacu,  in  quo  calx  cum  arena  ipsa  miscetur,  uti  in  capite  tertio  Libri  septimi,  sit  accipie
dum;  eadem  vero  vox  a  locundo  proxime  suffecta  pro  compositione  calcis  et  arenae  sit  posita.  Etiam  Pontedera -
  de  locundea  interpolatione  querebatur.
hoc  ...  crassitudinem  —  locundi  audacia  licet  saepe  saepius  perspecta,  quibusdam  tamen  in  locis,  uti  heic,
peculiarem  excitat  admirationem.  Dum  enim  corruptus  noscitur  locus,  illum  pro  ingenio  restituendi  litteratis
viris  jus  esse,  scimus,  et  hanc  veniam  petimusque  damusque  vicissim.  Sed  cum  planus  est  sensus,  perspicua  e
accurata  locutio,  cur  nam  violanda  erit  Codicum  scriptura?  Vide  nunc  quantum  differat  haec  a  locundea:  habent -
  Codices  et  Editiones  saec.  XV,  hoc  exaequato,  solum  calcetur  ad  crassitudinem:  dedit  locundus,  et  exaequatö -
  solo  ex  eodem  mortario  calcetur  pavimentum  ad  crassitudinem.  Pessimo  locundi  exemplo  inconsideranter
institerunt  Editores  ceteri,  praeter  quam  Schneiderus,  cum  quo  additiones  illas  a  Codicibus  alienas  delevi  .
Ea  autem  —  Ad  locutionis  claritatem  necesse  putavit  locundus  post  adverbium  autem  addere  loca,  Codicibus -
  et  Editionibus  saec.  XV  reluctantibus.  At  satis  aperte  per  pronomen  ea  intelliguntur  opera  signind
quibus  est  sermo;  quare  Codicum  auctoritati  obsequor  cum  Schneidero,  qui  solus  ex  ceteris  Editoribus
tilem  vocem  reiecit
percolationibus  —  Codicum  et  Editionum  saec.  XV  scriptura  deficere  visa  est  locundo,  qui  fulcrum  facile
apposuit  addens  aquae  post  percolationibus,  irrito  prorsus  cogitatu.  Quis  enim  voci  percolationibus  hoc  praesertim -
  in  loco  alteram  illam  vocem  non  subaudiat?  Quare  Schneiderum  probo,  qui  unus  inter  Editores  eam
vocem  expunxit:  eumdem  tamen  eodem  tempore  reprehendo,  quod  sequens  verbum  transmutari  converteri
in  activum  transmutare,  in  syntaxis  detrimentum.  Praetermittendum  non  est,  quod  Schneiderus  suspicari  videtur, -
  vocem  aquae  a  locundo  insertam  fuisse  uti  casum  rectum  pluralem:  sed  vanam  prorsus  esse  huiusmodi -
  suspicionem,  locundeus  ipse  textus  palam  aperteque  declarat,  in  quo  paucis  post  verbis  legitur  etus  videlicet -
  aquae,  non  earum.  Vide  EMENDATIONES  sequentes.
ILLUSTRATIONES
8  Vox  Ea  refertur  ad  signina  opera,  quae  he
7  Primum  itaque  fossa  cavabatur  ad  profunditaindicant -
  cisternas,  quemadmodum  etiam  apud  Pal
tem  cisternae,  et  crassitudine  aequali  futu
dium  (de  Re  Rust.  I  17).  Quare  Vitruvius  praecipit,
faciendas  esse  duas  aut  tres  cisternas  tali  modo  conpercolari -
  possit  in  alteram,
structas  ,  ut  aqua  u
ratis  calcato  :  parietibus  absolutis,  terrenum,
enim  magis
postquam  deposuerit  limum  in  fundo;  ita
etum  parin -
  medio,  exinaniebatur  usque  ad  imam
ceptum  rea -
  Idem  1
solum  efficiesque -
  pura  obtinetur  aqua
tem,  et  cisternae  fundo  bene  exaequato
IXXVI  5
ur  in  Plinio  (Hist.  Nat.  2
batur  convenienti  crassitudine.
            
Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.

powered by Goobi viewer