DE ARCHITECTURA
colore. Ita proprietas liquoris cum init in corpus, proseminat intinctam "
sui cuiusque generis qualitatem. Igitur quod in campis Troianis proxime -
flumen armenta rufa et pecora leucophaea nascuntur, ideo id flumen -
Ilienses Xanthum appellavisse dicuntur 2.
Etiamque inveniuntur aquae genera mortifera, quae per maleficum
succum terrae percurrentia recipiunt in se vim venenatam . Uti fuisse
dicitur Tarracinae fons, qui vocabatur Neptunius, ex quo qui biberant
imprudentes, vita privabantur : quapropter Antiqui eum obstruxisse dicuntur -
4. Et Chropsi Thraciae ’ lacus, ex quo non solum qui biberint,
moriuntur, sed etiam qui laverint . Item in Thessalia fons est profluens, -
ex quo fonte nec pecus ullum gustat, nec bestiarum genus
ullum propius accedit, ad quem fontem proxime est arbor florens
EMENDATIONES
Chropsi Thraciae — Pliniano textu nimis confisus locundus depravatam credidit vocem Chrobsi vel Crobs
a Codicibus et Editionibus saec. XV servatam, et edidit Cychros; ait enim Plinius (Hist. Nat. XXXI 19),
care aquas Theopompus et in Thracia apud Cychros dicit . At quin ex Pliniana voce emendatio in Vil
vium inducatur, ex Vitruvianorum Codicum vocabulo Plinianus textus esset emendandus . Hoc autem non
quem citat Pli
stitisse miror Harduinum, qui locum Sotionis (in Excerptis pag. 124) Theopompum i
i οans,
nominantis prae oculis habuit in annotationibus: en illius verha; heunog igropet
waauévovg rapaypnua uera, Narrat Theopompus, fontem in Chropsi Traciae esse, ex quo qui
à ig ro
Ex his itaque Codicum Vitruvianorum vox confirmatur, simplici mutatione litterae
laverint , statim moriu
unt Codices Vaticani 8, 10, 12, 13 Chropsi, vel Cropsi . Attamen locundo sequenuti -
iam recte
qui, praeeunte Turnebo (Adv. VI 13) Chrobsi restituit, licet
litores obsecuti sunt', dempto Schneidero, q
praestitit Philander , qui, fortasse ut ma
etiam ipse Sotionis locum Xpogi habentem noverit. Plura etiam
praeter Schi
consona esset lectio cum Pliniana, inseruit ante Cychros praepositionem apud, ceteris Edit
t, ut locundus nulla auctoritate praemiserit particulam
plaudentibus. Eadem fortasse de causa factum est
jus saec. XV traditae. Exemplum locundi in hac quoin -
voci Thracia a Codicibus fere omnibus et ab Editionib
qui scripsit Thraciae , quem sequor, praeeuntibus
que re imitati sunt Editores reliqui, dempto Schneidero,
etiam Codicibus Franeckerano, Guelferbytano, et Wratislavie
ensi, nec non Turnebo (loc. cit.). Ita, quin aliquid
addatur, lectio rite procedit, et consonat etiam Sotionis scripturae αn.
ILLUSTRATIONES
iuxta Plinium (XXXI 10): Nam qui e Sybari bibant
45 Confirmat hoc Plinius scribens (Hist. Nat.II 106),
nigriores esse , durioresque et crispo capillo : qui ex
rufasque (oves ) iuxta Ilium Xanthus , unde et nomen
Crathi , candidos , mollioresque , ac porrecta coma.
amni . Ex Scamandri potu faà npoßara effici, asse¬Crathim -
efficere hominum crines fulvos et albos, scririt -
Aristoteles (Hist. Anim. III 12): Scamander autem
psit Strabo (loc. cit.); flavos crines reddere, tantum diea -
re dictus fuit Xanthus. De rufis ovibus e Xantho
xit Antigonus (Hist. mirab.) cum Scholiaste Theocri
idem refert Aelianus (de Nat. Anim. VIII.
At cum
(Edyll. V v. 15),
o, heic de eodem subiecto lo
us rei auctores facit The
tentem Vianimadverte -
phrastum et Nym
hodorum ; capillos aurei coloris
truvium
armenta rufa et pecora leucophaficere -
, inquit Vibius (de Flu
iminibus). Hoc aml
ito de voce leucophaea, quae ind
fluviis tribuit Ovidius (Metam. XV v. 315) his vers
colorem ex albo et fusco , sive cineritium : omnes
Crathis et huic 5
s nostris conterminus arvis Eleenim -
memorati Scriptores colorem rufum pecudum
memorant, quem ipsa vox o;
tinctam subaudi
alia colore : nisi ponxurem -
haud lon¬46 -
Hunc fontem dictum fuisse Ai
tius credere velis, hanc vocem e Codicibus amanuena -
Tarracina, opinatur Boccaccius (de Fontibus).
sium incuria excidisse.
47 De lacu Chropsi V. EMENDATIONES