Volltext : Volumen secundum (2)

LIBER  SEPTIMUS  CAP.  XIII
Item  qui  non  possunt  chrysocolla  propter  caritatem  uti  ,  herba,
quae  lutea  appellatur  ,  caeruleum  inficiunt,  et  utuntur  viridissimo  colore -
  :  haec  autem  infectiva  appellatur  "°
Item  propter  inopiam  coloris  indici  cretam  Selinusiam  aut  anulariam -
  ’  vitro  ,  quam  Graeci  loar'  appellant,  inficientes,  imitationem  faciunt -
  indici  coloris  3.
EMENDATIONES
ippellatur  —  In  medium  protulit  locundus  in  Editionibus  ann.  1511,  1513,  1523,  haec  autem  infectiva  appeltur, -
  dum  Codices  et  Editiones  saec.  XV  verbum  appellatur  in  singulari  praebent.  Iocundeae  voluntati  obtemperaverunt -
  reliqui  Editores,  Barbaro  et  Schneidero  contradicentibus,  quibus  studere  non  dubito,  Si  namque -
  in  plurali  sumeretur  verbum  illud,  pronomen  haec  et  nomen  infectiça  in  plurali  neutro  accipienda  essen
qua  quidem  in  hypothesi  neque  syntaxis  ,  neque  ordo  constabit.  Primo  enim  neutrum  genus  coloribus
convenit;  deinde  si  ad  omnes  hos  colores  nomen  illud  aptare  voluisset  Vitruvius  ,  hanc  s
entiam  vel  in
um  in  singulari  reipio, -
  vel  in  fine  argumenti  exposuisset.  Nil  aliud  igitur  restat,  nisi  ut  cum  Codicibus  v
piamus,  ideoque  pronomen  haec  et  nomen  infectiva  ad  chrysocollam  tantum  referamus,  de  qua  est  sermo:  ita
enim  feliciter  lectio  procedet.  In  Editione  anni  1522  ad  bonam  viam  reversus  erat  locundus
vitro  ...  'garu  —  Difficile  non  erat,  corruptam  hoc  in  loco  Codicum  lectionem  perfecte  restituere;  eam  tamen
in  deterius  impulit  locundus.  Ad  primam  vocem  quod  attinet  ,  fere  omnes  Codices  aequo  propemodum  marte -
  dimiçant  ;  alii  enim  utroque,  alii  vitroque  praeseferunt,  quam  postremam  receperunt  Editores  saec.  XV.  locundus -
  cum  Codice  Bononiensi  scripsit  vitrumque,  excepta  Editione  an.  1513,  in  qua  utrunque  legitur.  Ut
difficultati  se  subduceret,  vocem  omisit  Machaeropioeus  :  at  primam  locundi  lectionem  in  suas  Editiones  revocaverunt -
  Philander,  Barbarus,  Laëtus,  Galianus,  Rodus  ,  Bipontina,  et  Polenus  .  Liceat  vero  mihi  ab  his  quaerere, -
  quanam  materia  inficiendum  sit  vitrum:  desideratur  enim  in  hac  lectione  necessaria  mentio  materiei  colorantis -
  ,  Haec  autem  est  vitrum  ipsum,  uti  declarant  ILLUSTRATIONES,  quod  hac  de  causa  in  sexto  casu  efferendum
est,  Scribatur  itaque  cum  Schneidero  vitro,  quae  vox  in  pluribus  Codicibus  adest  particulae  que  perperam
mixta,  et  quam  sine  ullo  involucro  aperte  legi  in  Codice  Carpentano,  testatur  Schottus  (Observ.  Hum.  V
(Comment.  ad  Caesarem  de  B.
itemque  in  Codice  Fulvii  Ursini,  aliisque  manuscriptis  inveniri  asserit  Davisius
255),  et  Pontedera  —  Ulterius
G.V  14),  suadentibus  etiam  Turnebo  (Adv.  VI  17),  Salmasio  (Exerc.  Plin.  pag.
progressus  locundus  maius  textui  vulnus  intulit  in  graeca  voce,  quae  sequitur.  Haec  diverso  modo  corrupta  se
labebat  in  Codicibus  et  Editionibus  saec.  XV,  quemadmodum  in  THESAURO,  non  ita  tamen  ut  impossibile  esset
veram  inde  eruere  scripturam.  Cum  locundus,  vitrum  graece  véhov  dici,  noverit,  punctum  tulisse  sibi  visus  est
si  pro  corruptis  Codicum  vocibus  hanc  ederet,  quae  a  Machaeropioeo,  Philandro,  Barbaro,  Laëto,  Galiano,
et  Poleno  fidenter  adoptata  est.  Verum  heic  non  agitur  de  vitro  proprie  dicto,  sed  de  herba  hoc  nomine  ap
c.  cit.)  il
pellata,  et  graece  loarig  dicta,  uti  declaratur  in  инUуrааTIоNIEUs  .  Haec  VoX  ,  quae  teste  Davis
duobus  Codicibus  ab  eo  visis  reperitur,  edita  iam  fuit  a  Rodo,  Bipontina,  et  Schneidero,  praeeuntibus  Tur
),  Schotto  (loc.  cit.),  et  Ortisio,  plaudente  Pontedera  —  Unum  superest,  u
nebo  (loc.  cit.),  Salmasio  (loc.  cit.
atum  per  Codices  et  Editiones  convertisse  in  quam,  ut  iuxta  Vitruvii  morem
moneam,  me  pronomen  quod  vulgi
cum  sequenti  feminina  voce  concordaret.  Schneiderus  maluisset  sic  scribere,  sed  retinuit  quod.
ILLUSTRATIONES
anularia  dicebatur  creti
6  De  chrysocolla  factitia  inquit  Plinius  (Hist.  Nat.
(de  Simpl.  Med.  IX  1).  Creta
iis  ex  anulis,  uti  eruireis -
  contusis  gemm
XXXIII  27):  Luteam  putant  a  luto  herba  dictam,
(Hist.  Nat.  XXXV  30),  et  D.  Isidoro
socolla  inducu
uleo  subtritam,  pro  chry
ig.  XIX  17)
a  lutum  dici
ban  davi  eo
8  Indici  factitii  compositio  male  ab  aliquibus  intelloris, -
  perpe
etiam  luteola  .  H
lecta  fuit  ob  locundi  licentiam,  quam  in  EMENDATIOcredit -
  Galianus,  fuisse  illam,  quae  a  nobis  dicitur  gua¬MEUS -
  repressi  .  Credidit  itaque  Perraultius,  caeruleum
;  quaeque  colorem  habet  non  flavum,  sed  caeruleum
adulterinum  essici  creta  mixta  vitro  proprie  dicto,  se
quo  infra.
ve  fuscum,  d
materia  colorans  ?  Perraultio  videt
7  Creta  Selinusia  a  8
nunte  Siciliae  oppido  dicta
quaeso,  ubi
hanc  indici
qui  ulterius  asse
accedere  G:
fuisse  creditur  .  Ea  lactei  coloris,  et  aqua  dilui  cendere -
  colori  nunc  dicto  smaltino.
speciem  ferme  respol
lerrima  laudatur  a  Plinio  (Hist.  Nat.  XXXV  56)  .  De
Vitrum  tamen  heic  est  herba  illa,  quam  Latini  alio
ea  egerunt  Discorides  (de  Medic.  V  175),  et  Galenus
            
Waiting...

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzerin, sehr geehrter Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.

powered by Goobi viewer