DISQUISITIO V.
has typis traditurus erat circa finem sae¬Operi -
subiecturum Anonymi Compendium
culi decimi septimi, uti refert celeberrimus
noviter illustratum, figurarum Declaratio¬Guillelmus -
Leibnitius in Epistola ad Antones, -
Indicesque latinitatis, verborum, manium -
Magliabecchium relata in Libro, cui
teriarum, et Scriptorum in Opere memoratitulus -
(La Galleria di Minerva) . Ex Fatoruin, -
item pollicitus est. Apud Latinam
bricio autem (Bibl. Lat. I 17) arguere po¬Editionem -
pactus est Italicam Interpretatiotius -
liceret , has annotationes fuisse Adrian
nem cum selectis annotationibus, difficiliora
Auzuti, sive Azovii, et Nazarium eas publiet -
arte notabiliora respicientibus : hanc Ficandas -
sibi proposuisse . Quidquid tamen
gurae, Prolegomena, et Indices etiam code -
re sit, ex investigationibus Poleni liquet,
mitari debebant. Excitaverat eum ad Opus
schedas illas a Nazario relictas incuria haenova -
Vitruvii Editio a Poleno promissa,
redum laceras et dispersas periisse .
et nondum tunc publici iuris facta praeter
Robertus Castellus Architectus Anglus in
Exercitationes Vitruvianas: sed ab incepto
Dissertatione de Villis Antiquorum edita an.
destitit distractus a temporum vicissitudini¬MDCCXXVIII -
versionem Vitruvii in linguam
bus, et ab aliis litterariis laboribus, quo¬Anglicam -
promisit cum declarationibus, uti
rum catalogum longum esset referre. Dedit
constat etiam ex Actis Eruditorum Lipsiain -
suo proposito specimen Fea emendatioanni -
MDCCXXXI. Operis titulus refertur etiam
num et annotationum, quae profecto, cuius
a Societate Bipontina in Indice Editionum
utilitatis eae futurae fuissent, satis super¬Vitruvii -
typis vulgatarum, indicantur praeque -
demonstrant. Neque silentio praeteterea -
commentaria Inigi lonesii ei adiuncta
reundum, ipsum, statim ac meam de nova
et asseritur Londini impressa an. MDCCXXX :
Vitruvii Editione adornanda mentem cogno
at omnibus actis inquisitionibus numquam
vit, validis me hortationibus inflammavismihi, -
nec Anglo Architecto Newtono Vitruse, -
ne ab incepto manum retraherem.
vii Editori contigit , Editionem hanc repe¬Carolus -
Blanconius Bononiensis Litterarire. -
Quamobrem Castellum aut consilium
tus, Architectus, et Pictor Italicam Vitruvii
abiecisse , aut a morte fuisse praeventum,
interpretationem etiam paraverat cum annotationibus -
; sed eam morte praeventus non
licet credere, cum promissa Editio numquam -
viderit lucem.
edidit . Eius nepos Hieronymus Blanconius
Carolus Fea e Comitatu Nicaeae lurisconspecimen -
Operis dedit in Opusculis litterariis -
Bononiae publicatis anno MDCCCXIX
sultus, Romanarum Antiquitatum eximiu
et gratias ei agere debemus , aliter Caroli
Praefectus, et in re Antiquaria apprime verlatuisset -
labor . Caput quartum Libri tertii
satus propositum fecit anno MDCCLXXXVIII
respicit specimen , ubi celebris incidit de
publicandi Vitruvii Architecturam , sicuti
scamillis imparibus disquisitio. Constat ex
declaravit in Opella, cui titulus (Progetto
hoc specimine, vulgatum Vitruvii textum
per una nuova Edizione dell’ Architettura di
secutum esse Blanconium, quin eum primo
Vitruvio), Comiti Perronio S. Martini dicaad -
trutinam revocavisset, et emendationibus
ta. Promisit itaque textum Vitruvii emendasubiecisset. -
Annotationes nimis verbosae, et
tum et collatum cum plurimis Codicibus,
iuxta Barbari methodum compactae videnfrequentibus -
ditatum annotationibus, et fitur. -
Quaestionis resolutio, quam dedit Blanguris -
partim a monumentis, partim ex ipso
conius circa scamillos impares, nullam apud
Opere ductis insignitum . Huic notitias de
Vitruvianos Interpretes famam est consecu¬Auctoris -
Vita, Codicibus, Editionibus, et
ta, quemadmodum suo loco videbimus.
Interpretationibus praemittere spopondit.