chrona et o
LIBER QUINTUS CAP. V
Sonitus ", qui graece oséryo, dicuntur, in unoquoque genere sunt
decem et octo : e quibus octo sunt in tribus generibus perpetui et
stantes ; reliqui decem, cum communiter ’ modulantur, sunt vagantes -
. Stantes autem sunt, qui inter mobiles interpositi continent tetrachordi -
coniunctionem , et e generum discriminibus ° suis finibus
sunt permanentes : appellantur autem sic ; proslambanomenos, hypatehypaton, -
hypate-meson, mese, nete-synemmenon, paramese, netediezeugmenon, -
nete-hyperbolaeon . Mobiles autem sunt , qui in tetrachordo -
inter immotos dispositi, in generibus et locis loça mutant 2 :
vocabula autem habent haec ; parypate-hypaton , lichanos-hypaton, parypate-meson -
, lichanos-meson, trite-synemmenon, paranete-synemmenon, -
trite-diezeugmenon , paranete-diezeugmenon , trite-hyperbolaeon,
paranete-hyperbolaeon . Ei autem , qui moventur , recipiunt virtutes
alias : intervalla enim seu ’ distantias habent crescentes. Itaque parypate, -
quae in harmonia distat ab hypate dimidium hemitonium , in
chroma mutata habet hemitonium : qui lichanos in harmonia dicitur,
EMENDATIONES
seu — Legitur in omnibus textibus scriptis et impressis : intervalla enim et distantias
habent cresce
pssemate in te.
Alterutra ex
et fortasse ex
tervalla et distantias sine dubio redundans est
listantias ha
enit, credere possumus in autogra
pho extitisse:
irrepsit. Si h
onem praehabui, quia miseu -
distantias habent crescentes. Secundam e
crescentes , vel intervalla enin
a corrupta lectione rece
dimidium hemitonium — Habent Codices et Editiones saec. XV tantummodo hemitonium, quae scriptu
perfecta est ; nam parypate in harmonia distat ab hypate quartam toni partem, sive diesim, sive dimidit
1os contuli, habent diesi idest dimidio
mitonium. Soli Codices Vaticani 2, 6, et Florentinus 2, inter tot qu
mitonio. Iocundus edidit tantum diesi, et sic sequentes Editores. Verisimilior mihi videtur emendatio, si scribatur -
dimidium hemitonium.
hemitonium — Accuratus erat Codicum et Editionum saec. XV textus, in chroma mutata habet hemitonium
et sic omnes ali Editores, ext
His subiunxit locundus iuxta Codicem Bononiensem in diatono ve
t in diatono hemitonium. Princip
pomii observationibus a Perraultio receptis fi
ypate ad hypaten non intercedat in diato
litio a locundo adoptata, cum a
paten et hypaten diatoni
hemitonium ; inutilis emendatio Meibomii, cum diff
tia inter
itono. Operam et oleum perquae -
chromatis, ideoque non dabatur locus comparationi etiam in
tonus locundi lectionem defendens.
ILLUSTRATIONES
quod sciam, non reperitur; ipse
esse vocem mensuris, uti glossam in textum intrusam.
aulem virin.
tive illud usurpat
syntaxis pla
Si loco quantitate legeretur quantitatis,
isum reddit pi
nior esset. At communis lectio rec
omius comm
hoc inciso ;
cundus ablativus accipiendus est ta
tione non est
çasus, scilicet, natura divisit , et
sitionem e hi
per quantitatem intervalloru
minationes eo
aque est :
17 Quae de sonitibus scripsit
nentes in
periuntur apud ceteros Scriptores supra la
sa jam dixera
agramma datum in Tabula LXX
at Vitruv
distinctam de
madversionem
Scilicet : in unoquoque genere. Anil
eam trad
mobilibus. Accura
heic meretur verbum modulor passive adhibitum, uti de somt