Volltext : Volumen primum (1)

chrona  et  o

LIBER  QUINTUS  CAP.  V
Sonitus  ",  qui  graece  oséryo,  dicuntur,  in  unoquoque  genere  sunt
decem  et  octo  :  e  quibus  octo  sunt  in  tribus  generibus  perpetui  et
stantes  ;  reliqui  decem,  cum  communiter  ’  modulantur,  sunt  vagantes -
  .  Stantes  autem  sunt,  qui  inter  mobiles  interpositi  continent  tetrachordi -
  coniunctionem  ,  et  e  generum  discriminibus  °  suis  finibus
sunt  permanentes  :  appellantur  autem  sic  ;  proslambanomenos,  hypatehypaton, -
  hypate-meson,  mese,  nete-synemmenon,  paramese,  netediezeugmenon, -
  nete-hyperbolaeon  .  Mobiles  autem  sunt  ,  qui  in  tetrachordo -
  inter  immotos  dispositi,  in  generibus  et  locis  loça  mutant  2  :
vocabula  autem  habent  haec  ;  parypate-hypaton  ,  lichanos-hypaton,  parypate-meson -
  ,  lichanos-meson,  trite-synemmenon,  paranete-synemmenon, -
  trite-diezeugmenon  ,  paranete-diezeugmenon  ,  trite-hyperbolaeon,
paranete-hyperbolaeon  .  Ei  autem  ,  qui  moventur  ,  recipiunt  virtutes
alias  :  intervalla  enim  seu  ’  distantias  habent  crescentes.  Itaque  parypate, -
  quae  in  harmonia  distat  ab  hypate  dimidium  hemitonium  ,  in
chroma  mutata  habet  hemitonium  :  qui  lichanos  in  harmonia  dicitur,
EMENDATIONES
seu  —  Legitur  in  omnibus  textibus  scriptis  et  impressis  :  intervalla  enim  et  distantias
habent  cresce
pssemate  in  te.
Alterutra  ex
et  fortasse  ex
tervalla  et  distantias  sine  dubio  redundans  est
listantias  ha
enit,  credere  possumus  in  autogra
pho  extitisse:
irrepsit.  Si  h
onem  praehabui,  quia  miseu -
  distantias  habent  crescentes.  Secundam  e
crescentes  ,  vel  intervalla  enin
a  corrupta  lectione  rece
dimidium  hemitonium  —  Habent  Codices  et  Editiones  saec.  XV  tantummodo  hemitonium,  quae  scriptu
perfecta  est  ;  nam  parypate  in  harmonia  distat  ab  hypate  quartam  toni  partem,  sive  diesim,  sive  dimidit
1os  contuli,  habent  diesi  idest  dimidio
mitonium.  Soli  Codices  Vaticani  2,  6,  et  Florentinus  2,  inter  tot  qu
mitonio.  Iocundus  edidit  tantum  diesi,  et  sic  sequentes  Editores.  Verisimilior  mihi  videtur  emendatio,  si  scribatur -
  dimidium  hemitonium.
hemitonium  —  Accuratus  erat  Codicum  et  Editionum  saec.  XV  textus,  in  chroma  mutata  habet  hemitonium
et  sic  omnes  ali  Editores,  ext
His  subiunxit  locundus  iuxta  Codicem  Bononiensem  in  diatono  ve
t  in  diatono  hemitonium.  Princip
pomii  observationibus  a  Perraultio  receptis  fi
ypate  ad  hypaten  non  intercedat  in  diato
litio  a  locundo  adoptata,  cum  a
paten  et  hypaten  diatoni
hemitonium  ;  inutilis  emendatio  Meibomii,  cum  diff
tia  inter
itono.  Operam  et  oleum  perquae -
  chromatis,  ideoque  non  dabatur  locus  comparationi  etiam  in
tonus  locundi  lectionem  defendens.
ILLUSTRATIONES
quod  sciam,  non  reperitur;  ipse
esse  vocem  mensuris,  uti  glossam  in  textum  intrusam.
aulem  virin.
tive  illud  usurpat
syntaxis  pla
Si  loco  quantitate  legeretur  quantitatis,
isum  reddit  pi
nior  esset.  At  communis  lectio  rec
omius  comm
hoc  inciso  ;
cundus  ablativus  accipiendus  est  ta
tione  non  est
çasus,  scilicet,  natura  divisit  ,  et
sitionem  e  hi
per  quantitatem  intervalloru
minationes  eo
aque  est  :
17  Quae  de  sonitibus  scripsit
nentes  in
periuntur  apud  ceteros  Scriptores  supra  la
sa  jam  dixera
agramma  datum  in  Tabula  LXX
at  Vitruv
distinctam  de
madversionem
Scilicet  :  in  unoquoque  genere.  Anil
eam  trad
mobilibus.  Accura
heic  meretur  verbum  modulor  passive  adhibitum,  uti  de  somt
            
Waiting...

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzerin, sehr geehrter Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.

powered by Goobi viewer