230
VITRUVIUS. LIB. VIII.
Intervalla quoque montium maxime recipiunt imbres,
et propter silvarum crebritatem, nives ibi ab umbris
arborum et montium diutius conservantur : deinde
liquata per terra venas percolantur, et ita perveniunt
ad infimas montium radices; ex quibus profluentes
fontium erumpunt ructus. Campestres autem loci e contrario -
non possunt habere copias, et quæcumque sunt,
non possunt habere salubritatem, quod solis vehemens
impetus propter nullam obstantiam umbrarum eripit
exhauriendo fervens ex planitie camporum humorem;
et si qua ibi sunt aquæ apparentes, ex his, quod est
levissimum tenuissimumque et subtili salubritate, aer
avocans dissipat in impetum coeli, quaeque gravissimae
duræque et insuaves sunt partes, ea in fontibus campestribus -
relinquuntur.
II. De aqua imbrium.
Itaque quae ex imbribus aqua colligitur salubriores
habet virtutes °, eo quod eligitur ex omnibus fontibus
levissimis subtilibusque tenuitatibus; deinde per aeris
exercitationem percolata tempestatibus liquescendo pervenit -
ad terram. Etiamque non crebriter in campis
confluunt imbres, sed in montibus aut ad ipsos montes !!.
ideo quod humores ex terra matutino solis ortu moti
quum sunt egressi, in quamcumque partem coli sunt
proclinati, trudunt aera, deinde quum sunt moti,
propter vacuitatem loci post se recipiunt aeris ruentes
undas.
Aer 12 autem qui ruit trudens quocumque humorem
prævium, spiritus, et impetus, et undas crescentes facit
