110
VITRUVIUS.  LIB.  VII.
absentem  vexari,  et  cujus  ab  cunctis  gentibus  scripta
suspicerentur,  ab  eo  vitupérari,  indignatus  nullum  ei
dedit  responsum.  Zoilus  autem  quum  diutius  in  regno
fuisset,  inopia  pressus  summisit  ad  regem  postulans  ut
aliquid  sibi  tribueretur.
Rex  vero  respondisse  dicitur,  Homerum,  qui  ante
annos  mille  decessisset,  ævo  perpetuo  multa  millia  hominum -
  pascere  :  item  debere  qui  meliori  ingenio  se  profiteretur, -
  non  modo  se  unum,  sed  etiam  plures  alere
posse.  Et  ad  summam  mors  ejus  ut  parricidii  damnati
varie  memoratur  :  alii  enim  scripserunt  a  Philadelpho
esse  in  crucem  fixum  ;  nonnulli  Chii  in  eum  lapides  esse
conjectos;  alii  Smyrna  vivum  in  pyram  esse  conjectum.
Quorum  utrum  ei  acciderit,  merenti  digna  constitit
pœena  :  non  enim  aliter  videtur  promereri,  qui  citat  eos,
quorum  responsuin,  quid  senserint  scribentes,  non  potest -
  coram  indicari.
Ego  vero,  Cæsar,  neque  alienis  indicibus  mutatis,  interposito -
  nomine  meo  id  profero  corpus,  neque  ullius
cogitatâ  vituperans,  institui  ex  eo  me  approbare  :  sed
omnibus  scriptoribus  infinitas  ago  gratias,  quod  egregiis
ingemiorum  solertiis  ex  ævo  collatis  abundantes  alius
alio  genere  copias  præparaverunt,  unde  nos  uti  fontibus -
  haurientes  aquam  et  ad  propria  proposita  traducentes, -
  fecundiores  et  expeditiores  habemus  ad  scribendun
facultates,  talibusque  confidentes  auctoribus  audemus
institutiones  novas  comparare.
igitur  tales  ingressus  eorum  habens,  quos  ad  propositi -
  mei  rationes  animadverti  praeparatos,  inde  sumendo
progredi  cœpi.  Namque  primum  Agatharchus  Athenis5,