VITRUVIUS.  LIB.  VII.
108
teris  Aristophanes  citatus,  quemadmodum  fuerat  locus
ei  designatus,  sedit.
Primo  poetarum  ordine  ad  certationem  inducto,  quum
recitarentur  scripta,  populus  cunctus  significando  monebat -
  judices,  quos  probarent.  Itaque  quum  ab  singulis
sententiæ  sunt  rogatæ,  sex  una  dixerunt,  et  quem
maxime  animadverterunt  multitudini  placuisse  ei  primum -
  praemium,  insequenti  secundum  tribuerunt.  Aristophanes -
  vero,  quum  ab  eo  sententia  rogaretur,  eum
primum  pronuntiari  jussit,  qui  minime  populo  placuisset. -

Quum  autem  rex  et  universi  vehementer  indignarentur, -
  surrexit  et  rogando  impetravit,  ut  paterentur  se
dicere.  Itaque  silentio  facto  docuit  unum  ex  his  eum  esse
poetam,  ceteros  aliena  recitavisse;  oportere  autem  judicantes -
  non  furta  sed  scripta  probare.  Admirante  populo -
  et  rege  dubitante,  fretus  memoria  e  certis  armariis
infinita  volumina  eduxit,  et  ea  cum  recitatis  conferendo
coegit  ipsos  furatos  de  se  confiteri.  Itaque  rex  jussit  cum
his  agi  furti,  condemnatosque  cum  ignominia  dimisit:
Aristophanem  vero  amplissimis  muneribus  ornavit,  et
supra  bibliothecam  constituit.
Insequentibus  annis  a  Macedonia  Zoilus  4,  qui  adoptavit -
  cognomen,  ut  Homeromastix  vocitaretur,  Alexandriam -
  venit  suaque  scripta  contra  Iiadem  et  Odysseam
comparata  regi  recitavit.  Ptolemaeus  vero  quum  animadvertisset -
  poetarum  parentem  philologiaeque  omnis  ducem