VITRUVIUS. LIB. II.
144
gressi ad ceteras artes et disciplinas, e fera agrestique
vita ad mansuetam perduxerunt humanitatem.
Tum autem instruentes animose et prospicientes majoribus -
cogitationibus ex varietate artium natis, non
casas, sed etiam domos fundatas ex lateritiis parietibus -
22, aut e lapide structas, materiaque et tegula tectas
perficère cœperunt. Deinde observationibus studiorum
e vagantibus judiciis et incertis ad certas symmetriarum
rationes perduxerunt. Postea quum animadverterunt
profusos esse partus naturæ ad materiam, et abundantem -
copiam ad aedificationes ab ea comparatam, tractando -
nutriverunt, et auctam per artes ornaverunt voluptatibus -
elegantiam vitæ. Igitur de his rebus, quae
sunt in ædificiis ad usum idoneae, quibusque sint qualitatibus, -
et quas habeant virtutes, ut potero, dicam.
Sed si quis de ordine hujus libri disputare voluerit,
quod putaverit, eum primum institul oportuisse, ne
putet me erravisse, sic reddam rationem. Quum corpus
architectura scriberem, primo volumine putavi, quibus
eruditionibus et disciplinis esset ornata, exponere,
finireque terminationibus ejus species; et e quibus rebus
esset nata dicere : itaque quid oporteat esse in architecto, -
ibi pronuntiavi. Ergo in primo de artis officio,
in hoc de naturalibus materiæ rebus, quem habeant
usum disputabo. Namque hic liber non profitetur, unde
architectura nascatur, sed unde origines adificiorum
