eru
Musica
diapason tin commate superare. Ooe in primis. 7. 153. vnitatibs suenitr. id ant pate faciet Subiecta descriptio
Quinque Tom
asuen ine
Hiateslaron remi/
aeh fus me.
efas ge.
cusuam
524.288.
7153.c.
Sic au
708.88.
b. 34952)) 5.
A. 261144
Da16665
C.354.294.
174.76r.
2.384. 55.7
131.71.
177147.
236.196.
Seisr sertä
ppient bisse
bisse cun triente -
puunct? rein
tegrat vnitaten
mlie
Medietas."medietas.
Deues) Wenn
¶Quemadmodum philolaus tonum diuidat. Ca. v.
stare.
Capitulum. 7.
Hilolaus veo pytagoricus alio mon tonumSem -
vo hoc quoque probabitur mon. Nan si
diuidere tentauit. Statuens. s. primordiudiapason -
quinque tonis ac duobs minoribtoni -
ab eo numero: qui prime cubun a prino
semitoniis continetur. superantqz sex toni dia
ipari: (quod maxime apud pythagoricos hopason -
consonantian vno commate. non est dubiun
norabile fuit:) efficeret. Nan cu ternarius
quin tonis quinis ab vtroque spacio sublat?
nunerus. prims sit impar tres tertio. 9. atque id ter si duñant -
relique ex diapason quiden duo semitonia minora:
xers.27. necessario exurgent. que ad.24. numey tono dide -
sex vero tonis tonus. Atquez hic tonus hec duo semistat. -
eanden ternarii differentian seruans. Ternarius. n.
tonia: que relinquuntur. vincit commate. Ode si duobus
24. summe octaua pars est: Que eisden addita primun a
eisdem semitonis conma reponatur. equabunt tonumternario -
cubun. 20. ac. 7. reddit. Ex hoc igitur philola
constat igitur: vnuz tonun duobs semitoniis mioribs & conduas -
efficit partes. vnan que dimidio sit maior: eanque apomati -
que in. 7. 153. primis vnitatibus inuenitur: equari.
tomen vocat. Reliquan que dimidio sit minor: eanque rurDe -
minoribus semitonii interuallis. Cap.8.
sus diesiz dicit. quan posteri semitonio min' appellaue,
Hilolaus igitur hec atque his miora spatia
re: har vo differentian coma. ac heo mun diesiz. in. iz. vnitalibus -
diffinitionibus includit. Siesis in
tatibss ostare arbitratur: eo quod hoc inter.256. 7.243. puiquit -
est spatium: quo maior est sesquitersa -
sit differentia: Quodque iden numer. i.iz. ex nouena
tia proportio duobus tonis. Comma vero en
rio ternario. atque vnitate ofistat. que vnitas puncti obtispaciuz -
quo maior est sesquioctaua propor
neat locun. Ternari vo prine imparis liee. Nouenaris prtio -
duabus diesibus.i. duobus semitoniis. minoribs.
mi iparis quadrati. Ex his igitur causis cum. iz. diesiz poSchisma -
est dimidium commatis. Diaschisma vero
nat quede. semitoniun nuncuvatur reliquam. 27. nuneri padimidium -
dieseos. i. semitonii minoris. Ex quibus illud
tem. que. i4. vnitatibus continetur: apotome een constituitcolligitur: -
quoniam tonus quidem diuiditur principa
Sz quin inter. iz. 7.14. vnitas differentian facit: vnitaten
liter in semitonium minus atque apotomen: diuidiloco -
commat) censet een ponendan. totum veo tonum in.27.
tur etiam in duo semitonia y comma. Quo fit vt diuivnitatibus -
locat. eo qued inter. 2i6. ac.24.3. qui inter se
datur in quattuor diachismata & comma. integrun vodistant -
tono. 27. sit differentia.
dimidium toni quod est semitonium: constat ex duo
¶Tonun ex duobs semitoniis ac commate orostare. ca. 6.
bus diachismatibus: quod est vnum semitoniun minus &
E quibs facile apparet tonun duobus semitoschismate -
que est dimidium commatis. Quonian ene tot(ev -
niis minoribus y conmate constare. Naz si tottonus -
ex duobus semitonijs minoribus & commate con
tonus ex apotome constat ac semitonio semiiunctus -
est: si quis id integre diuidere velit: faciet vnuntoniun -
vero ab apotome differt commate nihil est aliud
semitonium minus commatisque dimidium. Sed vnumapotome -
nisi semitoniun mins & comma. Si igitur duesemitoniun -
minus diuiditur in duo diaschismata. Disemitonia -
miora de tono qus auferat: comma fit reliquunmidiuz -
vero commatis vnun schisma est. Recte igitur diDemonstratio -
tonui duobus semitoniis commate dectum -
est integre dimidiuz tonun in duo diaschismata
e 4
plilol.
viesi
Jnt
one
Drosehyni
Lau
