GVL. PHIL. ANNOT.
158
tera, quadrupla. His septis clauserunt Pythagorici vocun
concentum, Quicquid su pra esset, putauerunt stridorem
esse verius quàm concinnam vocem. Vide Boethium lib.
de Musica. 1. et Plutarchum, nam recentiores haud inscite -
disdiapason cum diapente addiderunt, idest nonam decimam, -
(Diatessaron enim quartam vocant, Diapente
quintam, Diapason octauam, Diapason cum Diapente
duodecimam, Disdiapason quintamdecimam. Quin cum
natura comparatum sit, vt vox hominum haud ferè ad di¬¬diapason -
intendatur (siquidem inter se quantum aut interdi -
aut deprimi possunt, expendatur) fidibus adiectis ad
vigesimum vocis gradum progressos, atque adeò ad trisdia
pason & vigesimum secundum gradum, sensu nec quicqua
eatenus reclamante, tradit Froschius. Addamus & hoc
auctarii vice, Diatessaron, recipere sonos quatuor, spacia
tria, tonos duos & semissem. Diapente sonos quinque, spaciquatuor, -
tonos tres & semissem. Diapason, sonos octo, spacia -
septem, tonos sex. Diapason & diatessaron, sonos vndecim, -
spacia decem, tonos octo & semissem. Diapason &
diapente, sonos duodecim, spacia vndecim, tonos nouem &
semissem. Disdiapa son, sonos quindecim, spacia quatuordecim, -
tonos decem. SVPPOSITOS CV¬NEOS. -
Hoc loco cuneis ferreis altis semipede sustinentur -
aerea vasa, proximo cap. cunei sunt Theatri graduum -
vbi sedent spectatores ordines qui diriguntur in interuallis -
duarum linearum à centro ad circunferentiam cunei -
modo ductarum (centrum bic pro Orchestrae punctmedio -
accipimus.) Spectantur autem à summa gradatione -
ad ima. Inter cuneos fiebant itinera, id nos ex Theatri. -
M. Marcelli ichnographia animaduertimus, nam Vitruuius -
