Aghun Lag: 6
In hoc Capile niquivi m
LIBER I
mevum hymcipiorum e/7o
instantiae solutio. Contrariorum principiorum subiectum est principium subiectidilone -
sua qua du unt vise uum, non essentiale & constitutiuum.
Extum caput continet quatuor conclusiones, quatuor rationes ad
Conwava
secundam, duas instantias ad tertiam, duas rationes ad quartam. Q Prigermn -
h: pars jis grd
fstwmlnn airgusvum
ma conclusio. Non tantum est unum rerum naturalium principium.
öprriergerrum sutu
wdr fa fut a de pr
C Patet, Quia rerum naturalium principia sunt contraria: ipsa autem
is voførr fttøssortonn
contraria non sunt unum. igitur non tantum unum est rerum natu
Ug in toer capte g ergen
ralium principium. Nam nihil sibijpsi contrarium est. qum Secunda conne -
quer pintiig iet
clusio. Non sunt rerum naturalium infinita contraria principia. C Primo, quia reti -
grocdent dgils, iar
rum naturalium tolleretur scientia. Q Secundo, Quia in unoquoque genere est una
uuuitu gunviu
prinpiovn allige.
prima contrarietas: contrarietas autem duobus extremis clauditur. Igitur in uno¬A -
herms ningrid plen
Vhm cs mibene vode wio, quoque genere contraria sunt finita. Rerum autem naturalium contraria princi
pia unius sunt generis. Est enim substantia genus quoddam. igitur ipsa sunt finita.
h: 1 cap. 12
¶ Tertio, Melius ex finitis principijs rerum naturalium generationes, corruptiones, -
& caeteras transmutationes saluamus, quàm ex infinitis: ut Empedocles melius -
ipsa saluabat ipso Anaxagora. Igitur potius ponenda sunt finita, quam infinita.
¶. Quarto, Contrariorum quaedam sunt priora, & quaedam posteriora: igitur non
sunt infinita. Nam in insinitis neque priora neque posteriora inueniuntur. C Tertia 3
conclusio. Praeter duo contraria principia ponendum est tertium principium eorum
subiectum. Nam sicut contrarium, suum contrarium non efficit: ut caliditas non effi
cit frigiditatem, neque lis amicitiam, neque raritas densitatem: ita idem constituere ne
queunt: & nulla contraria perse subsistunt: ut caliditas & frigiditas, raritas & den
sitas: & ita de singulis. Est igitur ponendum tertium principium, quod modo cùm
uno unam rem costituat naturalem, & modo cum altero alteram: & quòd eorum
contrariorum uicissim sit subiectum. Q Prima instantia. Si principia contraria essent
in subiecto, principiorum esset principium. Nam subiectum, prius & principium
Autovitas
esse uidetur ęorum, quae in ipso sunt. Hoc autem inconueniens uidetur. Q Se¬Gubæ -
mik eft donvavin
cunda. Substantiae nihil est contrarium: igitur rerum naturalium (quae substantiae
te somlone, marm mpt sunt) principia non sunt contraria. qu Responsio. Si ratio probans rerum naturawinid -
mntg hord: lium principia esse contraria, uera est, illa contraria esse substantias oportet. alioqui
40. 1. gsa ogun pfo t abso
res naturales non constituerent. Nam ex non substantijs non fit substantia: neque
Sein, sire 92 volige
quod prius est non substantia, postea unquam est substantia. Et illorum contrario
Wi gertlog carfijthi
rum est aliud principium subiectiuum, quod uicissim eis subiectum est, & cum ipsis
jurtte otrg
res constituit naturales. Et antiqui fere omnes unam communem substantiam po
E no sobstamtijs no s
suerunt cum contrarijs, ex quibus omnia fierent. quidam eam posuerunt ignem,
Sub srarstab
alij aërem, alij aquam, alij substantiam mediam. Contraria uero quidam calidum
Gum zu suguvi ripto som
& frigidum, alij magnum & paruum, alij congregationem segregationem, litem
m difitindm
amicitiam, raritatem & densitatem. et duo posuerunt agentia, & unum patiens.
eortvavin, vnifgn
Plato autem posuit duo patientia, magnum & paruum & ideam unum principium dea pu¬"agens. -
Et uetustissima fuit opinio, rerum naturalium tria esse principia, subiectum,
superabundantiam, & defectum. u Quarta conclusio. Transmutationis rei natu¬. -
ralis tria principia sufficiunt. C. Primo, Quia unum subiectum sufficit ad patien¬„dum,
& duo contraria ad agendum. Si enim duo fuerint subiecta, duae erunt conssuno -
„trarietates, cuiuslibet enim subiecti transmutationis est una contrarietas: & sicdi
uersae generabuntur res naturales. Si autem sint duae contrarietates, et subiectum unum
cum unum eontrarium sufficiat suum corrumpere contrarium, & rei naturalis facere trans¬
mutationem (nam quicquid habet contrarium, ab eo corrumpi natum est) altera
hevum wubivwin.
zulwin folumt
contr arietas erit ociosa. Non attem ponenda est pluralitas ociosa Sufficiunt igi¬
tur transmutationis rei naturalis tria principia. ¶ Secundo. Vniuscuiusque gekrimgm -
neris est una contrarietas: quae cum subiecto transmutationis est sufficiens. Sub¬
stantia autem quoddam genus est: igitur substantiae est una contrarietas: quę cum
Sl ob vrtit
subiecto transmutationis substantialis est sufficiens. Transmutationis igitur rei na
p turalis(est enim ea, substantialis transmutatio) tria sufficiunt principia: duo scilicet
f Mes digismes ftrà contratia, & subiectum unum. ¶ Et differunt illa secundum prius et posterius, &
zer dr gandvm mngfegt, nin a pirts epineign off ennwindung hn vnnon
Cnt pres vi d fe mewinni a ponn dpin nigtlemi it pogd man ifjih mntt
nte fn mnt, ntinn stod wnijggfe flyen deg pg mte stf nifit
g , perd doha fsn veodt ponenen, mid mid fi rjf mls menshn stet,
pek peepe e enpavn t inhgin ff fers, a se ngt sng i anenntn
ter repret tat fa r franerte smig ngo srs pelidlen tnnteden
atiei drne oy fe mnvis mig mi pon dyi ni nntie, ledle
fege non fbs otreavin pan fjrn fer o pepen metin ferternei.
e i frg nng ang find jen men pflen nde hs i st at
de jees tger kern se prin spra srt, men den meding de i Sertet
i jor butgy kifeiten ipfe shen leg ol sornes prrstgngsente p ie
in ei e t a e neg enpeitiche i en sler g rie l
