Full text: Casati, Paolo: De igne dissertationes physicae

Dand. Quidni putemus? A Lunâ, atque ſyderibus ceeteris,
multa manant & fluunt pro cuiuſque ſyderis Naturâ, quibus gra-
uidata tellus miram rerum varietatem parit, & fundit exſeſe. Si
autem ex tellure tam multæ exhalationes ſurſum aſcendunt, & planè ignoramus ad quantam altitudinem (licèt ex primâ crepuſ-
culorum Luce conemur inueſtigare Atmoſphæi æamplitudinem,
quæ fortaſſe ſolùm vapores comprehendit, no nautem halitus
multo tenuiores) quid abſonum loquetur, qui dixerit ex Lunâ
pariter expirationes effluere à Sole excitatas, quæ ad terram vſque
pertingant, eoſque pariant effectus, quos à Lunâ ortum ducere
omnes concedunt? Neque timendum, ne demum effœta ſiat Lu-
na, aut imminuatur; quemadmodum tellus perpetuos ex ſe fun-
dens halitus non decreſcit: Natura quippe, quæ telluri auolantes
particulas reſtituit, factâ quadam circulatione, eadem Lunæ at-
que ſyderibus plurimas, quas olim in terram effuderunt, expira-
tiones, vbi hæ ab inferioribus corporibus fuerint abſolutæ, redde-
re poteſt, vt ſuæ origini iterum vniantur, vel ſicut pului-
ſculi in terram recidunt, vel motu pluuijs atque ventis
analogo.

Maur. Quandoquidem igitur per vos licet admittere, corpo-
reas expirationes è Lunâ delapſas cineribus immiſceri, eaſque agi-
tari adeò, vt per aquam erumpant bullæ ipſo Nouæ Lunæ momen-
to, quis prohibet opinari, æſtus marinos ortu aut obitu Lunæ
commotos non diſſimili cauſæ tribuendos? Fieri ſcilicet poteſt in
maris fundo deliteſcere materiam, quæ concepto Lunari halitu
fermenteſcat, atque intumeſcens, quemadmodum maſſa farinę
cum fermento ſubacta, incumbentem aquam attollat, quę pro-
pterea ad Litus fluat, & iterum refluat, illâ detumeſcente, in lo-
cum depreſſiorem. Hinc facilè (niſi mihi nimis blandior) ſolue-
rentur non paucę quęſtiones, quę de Maris ęſtu excitantur, quin
opus eſſet aut telluris annuam conuerſionem in Orbe magno, atque
diurnam circa ſuum axem, à Philolao mutuari, aut Lunam fingere
aquarum ſitientem, quas ſurſum attrahat, ſiuè illis aduerſam, quas
repellens deprimat, aut terrenum globum Magneticâ lunę faculta-
te ab vniuerſi centro abſtrahere.

Grad. Adeò perplexa res eſt ęſtus marinus, vt ſibi doctus videri
poſſit, qui, vbi de eo agatur, elinguis non maneat. Aquę marinę,
non ob id ipſum quia aqua eſt, aut quia ſalſa, ęſtum contingere,

Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.

powered by Goobi viewer