Full text: Bošković, Ruđer Josip: Theoria philosophiae naturalis redacta ad unicam legem virium in natura existentium

PARS PRIMA. aſymptoticum, qui nimirum ad partes BD, ſi indefinite pro-
ducatur ultra quoſcunque limites, ſemper magis accedit ad re-
ctam A B productam ultra quoſcunque limites, quin unquam ad
eandem deveniat; hinc vero verſus DE perpetuo recedit ab
eadem recta, immo etiam perpetuo verſus V ab eadem rece-
dunt arcus reliqui omnes, qum uſpiam receſſus mutetur in
acceſſum. Ad axem C'C perpetuo primum accedit, donec
ad ipſum deveniat alicubi in E; tum eodem ibi ſecto progre-
ditur, & ab ipſo perpetuo recedit uſque ad quandam diſtan-
tiam F, poſt quam receſſum in acceſſum mutat, & iterum
ipſum axem ſecat in G, ac flexibus continuis contorquetur
circa ipſum, quem pariter ſecat in punctis quamplurimis, ſed
paucas admodum ejuſmodi ſectiones figura exhibet, uti I, L,
N, P, R. Demum is arcus deſinit in alterum crus T p s V,
jacens ex parte oppoſita axis reſpectu primi cruris, quod alte-
rum crus ipſum habet axem pro aſymptoto, & ad ipſum acce-
dit ad ſenſum [...] ta, ut diſtantiæ ab ipſo ſint in ratione recipro-
ca duplicata diſtantiarum a recta B A.

21.1.

Forma curvæ
ipſius.
Fig. 1.

13. Si ex quovis axis puncto a, b, d, erigatur uſque ad
curvam recta ipſi perpendicularis ag, br, db, ſegmentum axis
Aa, Ab, Ad, dicitur abſciſſa, & refert diſtantiam duorum
materiæ punctorum quorumcunque a ſe invicem; perpendicu-
laris ag, br, db, dicitur ordinata, & exhibet vim repulſi-
vam, vel attractivam, prout jacet reſpectu axis ad partes D,
vel oppoſitas.

21.1.

Abſciſſæ expri-
mentes diſtan-
tias, ordinatæ
exprinmentes
vires.

14. Patet autem, in ea curvæ forma ordinatam ag augeri
ultra quoſcunque limites, ſi abſciſſa Aa, minuatur pariter ul-
tra quoſcunque limites; quæ ſi augeatur, ut abeat in A b, or-
dinata minuetur, & abibit in br, perpetuo imminutam in ac-
ceſſu b ad E, ubi evaneſcet: tum aucta abſciſſa in A d, mu-
tabit ordinata directionem in db, ac ex parte oppoſita auge-
bitur prius uſque ad F, tum decreſcet per il uſque ad G, ubi
evaneſcet, & iterum mutabit directionem regreſſa in mn ad
illam priorem, donec poſt evaneſcentiam, & directionis mn ad
tationem factam in omnibus ſectionibus I, L, N, P, R,
fiant ordinatæ op, vs, directionis conſtantis, & decreſcentes
ad ſenſum in ratione reciproca duplicata abſciſſarum A o, A v. Quamobrem illud e [...] [...] manifeſtum, per ejuſmodi curvam expri-
mi eas ipſas vires, initio repulſivas, & imminutis in infini-
tum diſtantiis auctas in infinitum, auctis imminutas, tum eva-
neſcentes, abeuntes, mutata directione, in attractivas, ac ite-
rum evaneſcentes, mutataſque per vices; donec demum in
ſatis magna diſtantia evadant attractivæ ad ſenſum in ratione
reciproca duplicata diſtantiarum.

21.1.

Mutationes
ordinatarum,
& virium ſiis
expreſſarum.

15. Hæc virium lex a Newtoniana gravitate differt in du-
ctu, & progreſſu curvæ eam exprimentis, quæ nimirum, ut in
fig. 2, apud Newtonum eſt hyperbola D V gradus tertii, ja-
cens tota citra axem, quem nuſpiam ſecat, jacentibus omni-

Waiting...

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.

powered by Goobi viewer