Full text: Vitruvius: De architectura libri decem ad Caesarem Augustum, omnibus omnium editionibus longè emendatiores, collatis veteribus exemplis

DE ARCHITEC. LIB. VII. ſunt ſile, non illo quidem Attico, ſed quod proxime accederet ad Ochræ colorem. Nam ſil Atticum arbitramur coloris eſſe purpurei violacei, qui & ianthin{us} di-
citur. Scribit enim Vitruui{us} capite vltimo hui{us} libri, Attici ſilis colorem effici
trita creta perfuſa & macerata in aqua, in qua conferbuerint violæ, & expreſſæ
ſint. Ne verò de luteis violis quis intelligere poßit, facit quod docet aliquot modos
faciendi purpurei coloris. Sanè Georgi{us} Agricola in Bermanno dialogo, ex Hermo-
lao Barbaro existimat id Latinis eſſe Sil, quod Græcis ὦχρα. Et Hermola{us} fatetur
ſe aliquando deceptum, qui putarit cæruleum & Sil idem eſſe. Quorum ſententia
ſi vera eſt, vt vera videtur, loci hui{us} ſenſ{us} hic erit, Præcipuam & præcellentem
fuiſſe antiquis copiam Silis, id eſt Ochræ, tum ſcilicet cum Atticæ habendæ, quæ
erat optima, facult{as} eſſet: ſuo tempore aliam fuiſſe rationem, cum adferri illa de-
ſijſſet, vti ceptum deteriore, Italica ſcilicet: inuentam enim tunc ætatis in multis lo-
cis, etiam in Italia. Vt Latino nomine Silis expreſſerit quod antè Græco Ochræ. Illùd
autem certe me torquet, quod Dioſcorides Ochram commendat vndique melinam,
& genere Atticam, Vitruui{us} verò ſilis Attici colorem fuiſſe purpureum innuit. Si extarent tabulæ Polygnoti aut Myconis, quos primos inſtituiſſe pingere ſile Atti-
co duntaxat tradit Plini{us} capite vltimo [?] libri triceſimitertij, aut Apellis, Echio-
nis, Melanthij´ue, Nicomachi´ue, clarißimorum pictorum, quos idem ſcribit libri tri-
ceſimiquinti capite ſeptimo, quatuor colorib{us} ſolis immortalia illa ſua opera feciſſe,
ex albis melino, ex ſilaceis Attico, ex rubris Sinopide Pontica, ex nigris atramento,
ſi inquam eorum tabul{as} haberem{us} aliqu{as}, non eſſet operoſum ſecundum alterum
litem dare. Ochræ quidem certe Atticæ meminit Celſ{us} lib. V . cap. XVIII . in ma-
lagmate aduerſ{us} panum, & phymata.

Item rubricæ copioſe. ] Nihil neceſſe eſt admonere rubricam terram
eſſe rubram, qua pictores, & fabri materiary vtuntur. Quæ autem hîc de ipſa ſcri-
buntur, ea de Sinopide tradit Plini{us} lib. XXXV . cap. VI . Sinopis, inquit, inuenta
eſt primum in Ponto, inde nomen à Sinope vrbe. Naſcitur & in Aegypto, Baleari-
b{us}, Africa, ſed optima Lemno, & in Cappadocia effoſſa è ſpeluncis. Quod autem ad-
dit Cappadociam prætermiſſam à Vitruuio, non vn{us} id facit. Nam & Strabo lib. XII . ſcribit rubricam Sinopicam naſci in Cappadocia, & Dioſcorides lib. V . cap. LXI . Palmam verò Lemnia fert, quòd ſit rubore minio proxima.

Non minus etiam Lemno. ] Quòd de colorib{us} loquatur, apparet de ea
tantum intelligere, quæ μίλτ{ος} λΗμία hoc eſt rubrica Lemnia vocatur. In Lemno
enim Aegei maris inſula, ad Hephæstiada vrbem occidentem ſpectantem, in colle
quodam triplici reperiebatur terra differentia, vt apud Galenum libro nono ſim-
plicium medicamentorum legim{us}. Erat enim, cui Dianæ ſigillum imprimebatur,
quæ Lemnia ſphragis dicebatur. Erat miltos Lemnia τεκτονικΗ, rubrica fabrilis, qua
potißimum vtebantur fabri, ſed & pictores. Erat & tertij generis terra exterſo-
ria, qua vtebantur linteis & vestib{us} abluendis. Existimauit Plini{us} dicto capite
VI . rubricam Lemniam non niſi ſignatam venundari, vnde & ſphragis appellare-
tur. Decept{us}, qui putarit eandem eſſe rubricam Lemniam, & Lemniam ſigillatam,
cum hæc ſit terra diuerſa à rubrica, vel autore Galeno libro antidoton primo, & aperti{us} dicto libro ſimplicium medicamentorum nono. Tametſi Paul{us} Aegineta
lib. VII . Lemniæ milti appellatione ſigillatam intelligat, & Plinij partes tutat{us}

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.

powered by Goobi viewer