Volltext : Lehrbuch der Pandekten (2)

Von  Erwerbung  der  Erbschaft.
347
§.  506.
1.  15,  1.  42.  h.  t.  Wie  sehr  sich  auch  in  diesen  Rücksichten  die  H.  P.  von  der
R.  V.  unterscheidet,  leuchtet  von  selbst  ein;  vgl.  Bd.  I.  §.  332.  Anm.  geg.  E.
Anm.  2.  Ueber  die  vom  Kläger  zu  führenden  Beweise  vgl.  Glück  VII.
S.  493  fgg.,  S.  503  fgg.,  Arndts  im  Rechtslex.  V.  S.  216  fgg.,  Sintenis
III.  §.  190,  Unger,  östr.  Erbr.  §.  51.  Vgl.  auch  Seuffert's  Arch.  I.  95.
258.  II.  359,  VII.  243,  VIII.  156,  IX.  314—16,  XI.  256,  XII.  305,  XIII.
154,  XIV.  148.  149,  XV.  138,  XVI.  130.  254.
Anm.  3.  Ueber  die  hereditatis  petitio  partiaria  (Dig.  V.  4.  si  pars
hereditatis  petatur)  und  die  einzelnen  dabei  zu  unterscheidenden  Fälle  vgl.  Glück
VIII.  S.  2  fgg.,  Göschen,  Vorles.  §.  961  (III.  2.  S.  442  fgg.),  Arndts
a.  a.  O.  S.  213  fgg.,  Sintenis  III.  S.  583  fgg.
b)  Verbindlichkeit  des  besiegten  Verklagten.  §.  506.
1)  Ulp.  l.  20.  §.  6.  h.  t.:  Praeter  haec  multa  reperimus
tractata  et  de  petitione  hereditatis,  de  distractis  rebus  hereditariis, ¬
  de  dolo  praeterito  et  de  fructibus,  de  quibus  cum
forma  Senatusconsulto  sit  data,  optimum  est,  ipsius  Senatusconsulti ¬
  interpretationem  facere,  verbis  ejus  relatis:  Pridie  Idus
Martias  Q.  Julius  Balbus  et  P.  Juventius  Celsus,  T.  Aufidius,
Oenus  Severianus  Css.  verba  fecerunt  de  his,  quae  Imp.  Caes.,
Trajani  Parthici  filius,  D.  Nervae  nepos,  Hadrianus  Augustus
Imperator  Maximusque  Princeps  proposuit  quinto  Nonas  Mart.,
quae  proximae  fuerunt,  libello  complexus  sesset,  quid  fieri
placeat.  De  qua  re  ita  censuerunt:  Cum  antequam  partes
caducae  ex  bonis  Rustici  fisco  peterentur,  hi  qui  se
heredes  existimassent,  hereditatem  distraxerint,  placere, -
  redactae  ex  pretio  rerum  venditarum  pecuniae
usuras  non  esse  exigendas.  Idemque  in  similibus
causis  servandum.  Item  placere,  a  quibus  hereditas
petita  fuisset,  si  adversus  eos  judicatum  esset,  pretia,
quae  ad  eos  rerum  ex  hereditate  venditarum  pervenissent, -
  et  si  eae  ante  petitam  hereditatem  deperissent
deminutaeve  fuissent,  restituere  debere.  Item  eos  qui
bona  invasissent,  cum  scirent,  ad  se  non  pertinere,
etiam  si  ante  litem  contestatam  fecerint,  quo  minus
possiderent,  perinde  condemnandos,  quasi  possiderent;
eos  autem,  qui  justas  causas  habuissent,  quare  bona
ad  se  pertinere  existimassent,  usque  eo  duntaxat,  quo
lucupletiores  ex  ea  re  facti  essent.  Petitam  autem
            
Waiting...

Nutzerhinweis

Sehr geehrte Benutzerin, sehr geehrter Benutzer,

aufgrund der aktuellen Entwicklungen in der Webtechnologie, die im Goobi viewer verwendet wird, unterstützt die Software den von Ihnen verwendeten Browser nicht mehr.

Bitte benutzen Sie einen der folgenden Browser, um diese Seite korrekt darstellen zu können.

Vielen Dank für Ihr Verständnis.

powered by Goobi viewer