PRAETATIO.
V
Iciamus,  quaenam  lectio  legis  alteri  sit  praeferenda, ¬
  eamdemque  ob  caussam  nihil  magis  est
dolendum;  quam  quod  plerisque  eorum,  qui
in  decidendis  iis  tempus  suum  consumserint.
nulla  lit  familiaritas  cum  luris  prudentia  humaniore ¬
  atque  eius  illa  parte,  quae  nobis  monItrat ¬
  modum,  lectionem  genuinam  legum  indagandi ¬
  eamque  restituendi.  Ii  scriptores  nunquam
recedunt  a  verbis  illis,  quae  in  editione  corporis
suris,  quam  possident,  leguntur,  ac  praestantiam
codicis  Florentini  prorsus  ignorant;  multo  mifius ¬
  autem,  quando  quoque  eius  lectiones  negligendae ¬
  sint,  sciunt  ac,  si  grauissima  aduerlariorum ¬
  argumenta,  ex  legibus  ducta,  satis
commode  diluere  possent,  si  earum  lectionem
in  dubium  vocarent  et  eam,  quae  est  genuina,
reltituerent,  in  locum  illius  contorta,  vt  CICERONIS'verbis ¬
  vtar,  atque  aculeata  praeferunt  sophismata ¬
  et,  si  e  contrario  sententiam,  quam
adoptant,  lege  quadam  optime  confirmare  poslent, ¬
  vbi  lit  rite  emendata  ac  lectio  eius  vulgaris ¬
  emendata,  argumento,  ex  ea  ducendo,
haud  vtuntur.  Haec  est  vera  caussa,  cur  quoque ¬
  nonnumquam  de  lectione  huius;  vel  illius ¬
  legis,  li  eius  per  restitutionem  controuerlia ¬
  quaedam  decidi  potest,  sollicitus  fuerim  eoque ¬
  minus  credo  iniucundum  lectoribus  fore
laborem,  a  me  susceptum,  quum  per  id  mihi
quoque  luppeditata  est  occasio,  nonnullas  lites
criticas  diiudicandi.  Tandem  quibusdam  in  locis
lententiam  meani  mutaui.  Quui  eam,  quam  de
quaeltione,  num  e  codice  Florentino  omnia,  quot
exstant,  pandectarum  exempla  dimanauerint,  in
prio)( ¬