ELEMENTORUM
326
eig  cov  USra  o  e  te  l  teleelas  zat
zs  AE  videlas  evdeia  naoeuneoeirai,    vis  noiioet
velova  něr  r  eiejonévg  vuo  ve  vig  BA  eùsiàg ¬
  nai  vijg  IOA  feipeotiαs  v  aalt  helepouěv, -
  čova  de  u  nуауоиауу  to  te  g
TOA  neoigegelag  nai  vig  AE  eigeiag.  Où  nageuninveť ¬
  dé  ovz  doa  vs  naoiejonivys  voviag,  vao  te
vis  BA  eias  nai  vijs  10A  negipegelag  čorat
nelgov  ogela  vnò  avdeur  uspiejonévy,  ovde  pèv
čν    иуоиаe      A  nelegelag -
  nai  vis  AE  evdelas.  Oneo  &0et  delgat.
II  OPI2MA.
Ez  dý  rovrov  pavsgov,  ovi  ý  vý  diauéroo  vo
zvxhov  noog  oodag  an  dxoas  dyouévy  épanverar
Tòý  avnhov  nai  ovi  avycia  nýxhov  nad  &v  povoy
žoónverai  onueiov.  Eneidynep  zai  y  rara  dvo  avxe
ovußollovoa  švros  avob  niroуoа  aty.
IIPOTAZIZIg.
Arò  voč  dodvros  oruelou  roи  dolsrros  alo
&g  anronév  evdiev  voanniv  ayaysiv.
libri.  E  duabus  reliquis  propositionis  partibus,  praeter  corollarium ¬
  textus  Graeci  sequens  adhuc  a  Rob.  Simson.  deducitur ¬
  corollarium.
Cor.  2.  Unica  tantum  recta  linea  circulum  in  eodem
puncto  contingere  potest,  nempe,  quae  radio  circuli  in  puncto
eius  extremo  perpendicularis  est.  Quae  autem  ei  oblique  insistit, ¬
  irculo  ad  partes  anguli  acuti  iterum  occurrit.  Praeterea
patet,  ex  hac  quoque  propositione  copsequi,  quod  III.  2.
Cor.  3.  vidimus,  circuli  circumferentiam  esse  lineam  curvam
i.  c.  ne  minimam  quidem  eius  partem  esse  rectam.