36
pariter atque Aequator 12 partibus constet; vna hora durante dimidia pars vnius signi, siue 15
gradus deinceps oriuntur, vel meridianum transeunt. Porro quum diuisiones et Zodiaci et Aequatoris ¬
generales incipiant cum Y ; clarum est, etiam Horas isemerinas, vnde eorum nomen ortum
est, a puncto aequinoctii verni initium facere. Apparet etiam, quum Aequator duabus partibus
constet, duo esse genera Horarum sidericarum, quae vocari possunt
Numerus
Aequator
Don.
Signa
Horae sidericae superiores
12
Hemisphaerium superius
Y8IISm
Horae sidericae inferiores
12
Hemisphaerium inferius
nyZu
Neque dubitare licet, singulares fuisse harum Aequatoris partium praesides. Commemorantur
enim a veteribus Horarum domini Horocrateres, Diepontes appellati, atque omnibus diuisionibus
astronomicis planetas praefuisse, repetere nolumus 76).
Praeterea in oculos incurrit, quum Aegyptii minora temporum astronomicorum spatia habuerint, ¬
etiam minores Horarum partes ab iis in coelo distinctas fuisse. Saltem facillime distin
guuntur Gradus dimidiati, etiam Hori siue Termini dicti, quibus respondent sexagesimae vnius
signi partes, siue 0° 30’. Etiam minores Horarum partes fuisse, multis ex locis colligitur 77).
Apprime huc facit, quae Tatius de diuisione Horae in 30 terminos affert in Petauii Vranologio
(p. 137. d.). Tyv ye èv raig lonusoiig ooav, inquit, arov (rov Hhov), xad ýv lowg disgyerar
rov nokov, slc à ôoovc ueoilovoi. Wore ro à ueçog unc ooag, rng àv ry lonusoiy ñusog, doov
NěyoJai Tov dpouov Tov Hhiov.
§. 28.
De Horoscopo.
Inter diuisiones coelestes siue astronomicas Aegyptiorum numerari debet Horoscopus,
νr ts). Horoscopus enim sensu latiori dicitur circulus maximus in
Zodiaco, qui itidem in 12 partes diuisus ab ecliptica non nisi eo differt, quod non incipit cum
Y, sed cum eo Zodiaci signo, quod post certum temporis momentum oritur primum. Sensu
strictiori Horoscopus est id ipsum signum integrum, 30 gradibus constans, quod certo tempore
in Zodiaco oritur; strictissimo vero, stella in ecliptica oriens 79). Horoscopi, tamquam Zodiaci
variabilis, sunt partes primariae quatuor, infra asterisco notatae; secundariae octo; quae variis
76) Firmicus edit. Bas. anno 1551. post Praef. Tractat de Defin. pag. 3. col. b. col. Lib. II. cap. 31. Manil.
Astronom. Lib. III. cap. 2.3.
77) Hipparchus in Aratum. Petau. Vranol. p.232, vbi dicit Sagittam oriri Hora 00 20 (y neget 6gag), col. ib.
p. 209., vbi disserit de hora ex astris cognoscenda.
78) MS. Copt. Bibl. Reg. Par. pag. 9. Kirch. Ling. Aeg. res. p. 53. Sextus Empir. L. V. c. 12. p. 340.
Firmicus L. II. c. XVI. p. 30. ss. Salmasius de Ann. Climacter. p.82. ss.
79) Delambre Histoire de l’Astronomie anc. Vol. I. pag. 253. Vol. II. pag. 620.s.
