375
hieroglyphices astronomico, quemadmodum reliqua. Quas quidem ob causas persuasum mihi habeo,
si est clauis scripturae Aegyptiorum hieroglyphicae, astrologiam esse eius clauem in vniuersum.
Primo enim clarum est, hanc sententiam accuratissime consentire cum veterum testimoniis. Tradunt ¬
enim, hieroglyphica esse deorum imagines, vt Herodotus, atque symbola. Tradunt porro,
easdem figuras non esse literas, sed symbola sonorum orationis humanae. Tradunt deinde, omnibus, ¬
quotquot sint, figuris hieroglyphicis nonnisi 25 sonos exprimi, quippe antiquissimum alphabetum ¬
cum tribus literis nouis. Tradunt denique, non solum omnes alias res, sed etiam sonos
vocis humanae, quin ipsas vocales et consonantes singulis septem planetis adscriptas fuisse.
Deinde vero etiam haec sententia per se ipsa valde commendatur. Hinc énim patet, principium
hieroglyphices apud Aegyptios tum facile fuisse, tum genio Aegyptiaco accommodatum. Quum
vero per totam Aegyptum constaret, quae idola, quae animalia, vegetabilia, artefacta, instrumenta
et corporum partes singulis quibusque diis vel planetis conuenirent; quumque scirent, quae literae
cuique numini propriae essent: facillimum erat peritis non solum scribere, sed etiam recitare et
intelligere scripta hieroglyphica. Hoc vnum offendit sane, figuras hieroglyphicas singulas quatuor
sonos significasse. Etsi probabile sit, Aegyptios aliis medis adhibitis hanc talem ambiguitatem
sustulisse, confitendum tamen, hanc rem adhuc obscuram esse. Fuisse autem hieroglyphica ambigua, ¬
negari nequit. Dicam, quod sentio. Quum hieroglyphica composita siue symphonica accuratius ¬
inspiciuntur; apparet, tum ea fere omnia esse vocales, tum vero iis omnibus adiecta esse
symbola Mercurii, veluti semicirculum, caduceum, lineolam. Ex quo sequi videtur, Aegyptios,
quum hieroglyphicum aliquod vocalem significaret, quod raro accidit, ei figurae aliud signum
diacriticum, plerumque semicirculum §, adscripsisse. Sane & praefuit sonis vocalibus, vt ex eo
patet, quod $ patronus omnium oscinum valuit (p. 66.). Hac quidem ratione maximam iam tolli
ambiguitatem, satis perspicitur. Ceterum ne hoc quidem improbabile, Aegyptios non solum primam ¬
literarum classem, sed etiam tres reliquas simili modo distinxisse. Nimirum, quum, missa
prima litera inepta, 24 literae conuenirent cum 24 horis coelestibus in circulo aequatoris descriptis;
reapse totidem literarum classes erant, quot quadrantes in circulo coelesti. Quemadmodum vero
quaeuis quadrans suum ex planetis dominum habuit, ita et cuique quatuor literarum classi planeta ¬
aliquis praeesse potuit ac debuit. Saltem primae quadrantis coelestis inde a y vsque ad
So dominus fuit §, primae vero literarum classis, scilicet vocalium, dominus idem fuisse
videtur. Qui vero scripta hieratica adierint, videbunt, ibi signa diacritica, quae diximus (Rudimenta ¬
Hieroglyphices p. 25.), multo frequentiora esse, quam in hieroglyphicis. Praeterea haec
grauissima sunt. Quum enim iam constet, partim quaenam res singulis planetis sacrae fuerint,
partim quos sonos singula hieroglyphica, quippe planetarum vel deorum symbola, exprimant;
omnis scriptorum Aegyptiacorum explicatio nunc facilius succedet.
Hoc vnum addere licet, non solum apud Aegyptios, sed etiam apud Chaldacos, vel Phoenices, -
vel Hebraeos singulas literas singulis planetis adscriptas fuisse. Ordinem habuimus hunc:
p
N
17
(28) 2Od(2AhD(3)8()2OdAh(4)DXxOeah)
Iam cum figuris literarum Hebraicarum antiquissimis earumque nominibus conueniunt hiero¬
