—  369  consona, -
  vt  vocales  literas  in  alphabetum  suum,  antiquitus  a  Cadmo  acceptum,  receperunt.  Valent
enim  apud  Graecos  N—a,  7—,  n  y,  —,  v=o.  Apud  Latinos  vero,  qui  non  multo  iuniores
esse  videntur  Graecis,  quippe  apud  antiquissimos  Italiae  incolas  sex  illae  literae  pronunciantur
—a,  n=  e,  1—f,  n—h,  »—i,  v—o.  Deerat  itaque  vocalis  u  tum  in  alphabeto  Graeco,  tum
in  Latino;  quam  ob  causam  vtraque  natio  in  fine  alphabeti  literam  V  vel  Y  adiecit.  Demonstraui ¬
  enim  alias,  Y  et  V  initio  u  sonuisse  21).  Si  vero  ex  antiquissimis  alphabetis  Aegyptiaci
quoque  indoles  cognoscitur;  sane  hic  fuit  vocalium  apud  Aegyptios  quoque  ordo  et  successio
Naa,  nee,  ny  é,  »li,  voo,  u  v.  Deest  adhuc  vocalis  Aegyptiorum  septima.  Cuius  naturam
non  arduum  erit  eruere.  Scilicet  tradit  Plutarchus,  primam  Aegyptiorum  literam  Ibin  vocatam
fuisse  22).  Quum  vero  prima  alphabeti  litera  sit  taurus  #b»;  sequitur,  literam,  priorem  illa,  Ibin
appellatam,  pariter  atque  u  vel  v  ex  iis  tribus  literis  fuisse,  quas  Aegyptii  ad  antiquum  alphabetum ¬
  22  literis  constans  adiecerunt.  Iam  vero  Ibis,  vt  supra  vidimus  in  nomine  Amosis  (Thuthmosis), ¬
  vocalem  a  significat;  ex  quo  perspicuum  est,  septimam  siue  primam  Aegyptiorum  vocalem
fuisse  a.  Ceterum  Ibis  »  symbolum  erat  (p.  159.),  quare  recte  conuenit  )  prima  litera,  vt  Plutarchus -
  ait.  Quae  quum  ita  sint,  ipsis  antiquissimis  populorum  alphabetis  confirmatur,  id  quod
coniectura  assequi  tentauimus,  scilicet  septem  vocales  septem  planetis  dicatas  et  consecratas
fuisse  his  :
VU.
»i,  V00,
ny  ê,
Ibis  a,
N  &  a,
na  vel  e  e,
Hoc  vnum  offensionis  quid  habet,  quod  vocales  )  et  %  fere  idem  significare  videntur.  Etsi
hoc  ipsum  scriptis  hieroglyphicis  confirmetur,  in  quibus,  vt  supra  in  nomine  Amosi,  et  Ibis  et  Lunae
species  vocalem  a  exprimit;  probabile  tamen  est,  aut  discrimen  fuisse  inter  primae  et  secundae
Aegyptiorum  vocalis  sonos  tale,  quale  veluti  inter  Hebraeorum  -  à  et  -  a  intercedit,  aut  quantitate ¬
  alteram  ab  altera  distulisse,  vt  „  à  et  -  à,  vel  Aethiopum  a  et  à.  Certe  commemorandum,
ipsam  )  cum  $  e  sententia  astrologorum  maxime  affinem  esse  (I.  §.  54.  p.  68.),  imo  alterius
symbola  alteri  tribui,  forte  hanc  ipsam  ob  causam  (Tab.  II.  signum  II).  Hinc  in  numis  Hermopolitanis -
  ($)  coniuncta  sunt  symbola  Thouti  ($)  et  Luni  (D);  vtrique  planetae  permulta  tribuuntur ¬
  communia  (Champoll.  Panth.  Tab.  30.  A.  ib.  p.  2.  explic.).  Sin  haec  alicui  videantur  nimis
incerta  et  inepta,  audiamus  Graecos  atque  ipsos  auctores  Aegyptios.  Exstat  in  Museo  Aegyptiaco
Lugduni  Batauorum  libellus  astrologicus  graece  scriptus,  quo  non  solum  septem  vocales  septem
planetis  comparantur,  sed  etiam  eodem  fere,  quo  diximus,  ordine  enumerantur  23).  Scilicet  haec
est  earum  successio.
oIoUNUOIOIOI
vvvvVV.
00000.
uu  (pro  nyn),
te,
nn,
24
O
21)  De  pronunciatione  literarum  Graec.  pag.  336.  412.  al.
22)  Plutarch.  de  Iside  et  Osir.  p.  374.
23)  Lettres  à  M.  Letronne  sur  le  papyrus  bilingues  et  Grecs  et  sur  quelques  autres  monuments  GraecoEgyptiens ¬
  par  C.  J.  C.  Reuvens.  1830.  Leide.  pag.  153.  ss.
Aaa