— 307 —
anno 54 post Ch. n., Mense Aprili, die 11, hora diei astronomici 6, siue 6 post meridiem,
vt sequens computatio licet perfunctoria clare docet:
Runns 5.
O
24
p. Ch.
9e 70 55 115 210 47
Anno 0
03 0
8e 23° 591 58 280 28
4e 290 32
68 289 12
0
10
6 40
29 37
4 14 31
9 24
11 29 30
1 20 541 14 19
59 34
91 85
5 21
Aprilis
3
8 10 49
dies I1
5 11 49
22 55
23 19
0 22
0 0 1
horae 6
0 3 18
0 0
0 0 24 0 0
6s 23° 58 1s 2° 177
Os 17° 387
8s 20° 167 58 7° 28°11s 2
Helioc.
30 0
50 5
Y 17° 387 23° 58V 24° 5’ )(
Geocent.
60 30
Y. 10 35
40 20 1° 55
20 30/
Aeg. obseru. Y 18° 30 28° 30 19° 307) 4° 305 25° 30 Y 0° 30V
IV. Conclusio.
Haec talis itaque antiquae obseruationis cum computatione nostra conuenientia clare docet
Tabulam Isiacam non spectare ad tempora Mosis, neque ad aetatem Caracallae (220. p. Ch.).
neque ad aetatem Iulii Caesaris; imo potius ad annum 54 post Christum natum. Caeterum nunc
in oculos incurrit, Mensam Bembinam continere neque theosophiam gentilem, vt Kircherus voluit,
neque mysteria Isidis, quod Pignorio placuit, neque Legislationem secundum Guilandinum, neque
Calendarium vel Fastos Aegyptiaco-Romanos, neque Cultum Aegyptiacum, vt Caylus coniecit
neque doctrinam de acu magnetica; imo potius meras ac puras planetarum obseruationes, siue,
quam nos dicimus, constellationem. Tradit haec enim inscriptio, quomodo 7 planetae certo quodam
tempore inter stellas reliquas apparuerint.
lam quaeritur, cuius rei caussa tam subtile et difficile, tamque artificiosum et pretiosum
opus susceptum sit. Scilicet, quum Tabula Isiaca eam aetatem redoleat, qua cultus Aegyptiacus
in Italia et ipsa imperatorum in palatia propagari coepit; quumque personarum summarum et
principum gratia planetae sub initium anni astronomici obseruari consueuerint; quum denique Tabula -
nostra, vt monumenta Aegyptiaca Pompeiis et Herculani reperta testantur, ipsum stylum
Italianum prodat: sua sponte quasi in animum irruit coniicere, Mensam Isiacam, quae dicitur,
natiuitatem cuiusdam imperatoris Romani continere. Reapse anno 54 post Ch. natus est Romanorum -
imperator M. Vlpius Nerua Traianus cognomine Optimus, scilicet die 18 Septembris -
anni vrbis conditae 806, hoc est anni p. Ch. n. 54., Italicae in Hispania. Sic enim scriptores ¬
fide dignissimi tradunt. Quum Traianus anno v. c. 850. a. M. Cocceio Nerua adoptatus ¬
esset, post eius mortem 28 Ianuarii anno 851. V. C., hoc est anno 98 p. Ch. n. imperium
suscepit cum vxore Plotina, cum qua regnauit 20 annos 11 menses vsque ad annum p. Ch. n.
118, diem Iulii 10 aut 12, quippe supremum, natus annos 62, menses 5, dies 17 aut 19. Regnauit
autem Nerua II. siue Traianus tam bene et feliciter, vt viuus adhuc diuino honore haberetur
cum vxore Plotina. In Neruae II. honorem, viuente eo, monumenta non pauca erecta esse vi*) ¬
Quum locus h tabula nostra descriptus conueniat potius 2 loco a nobis computato et vice versa; credo
vtrosque planetas, aut fortuito, quum in radiis () fere versarentur sibi vicini, aut de consilio inter se commutatos -
fuisse. Ceterum eo nihil mutatur tempus, quod Tabulae Isiacae adscripsimus.
0q2