218
Loca planelarum media anno 137 p. Ch., mense Decembri, die astronomico 4, hora 18,
minuta nulla, pro lempore Parisino.
a. 10
9. 80 41 40 d. 390 41 9.
Ile 80 3 20
0. 170 41 33
8s 29° 54'39” 10s 5° 5013*
6 23031 58
a. 20
0 0 9 12
4 13 34 38
0 14 48 52
6 3 50 36
7 18 20 26
8 7 15 30
8 4 42 19
11 29 53 2
a. 17
3 2 14 47
6 29 34 9
7 17 51,59
5 6 8 56
0 13 57 30
6 27 59 28
1I 3 8 55
Dec. 4
4 13 37 19 10 3 13 24
6 1 31 59
0 27 45 54
5 27 8 10
0 11 11 18
h. 18
0 0 44 21
0 9 52 56
0 3 4 9
0 0 16 1
0 0 19 57
0 0 23 35
0 0 8 2
0 0 3 44
0 0 1 30
helioc.
8 12 37 11 10 9 0 55
4 28 44 3
8 11 12 8 10 29 4 2
0 17 24 16
10 7 34 37
geocen
8 12 37 11 10 9 0 55
7 22 20
8 12 5
9 28 50
0 7 20
10 3 10
Papyrus
8 13 23 0 10 3 6 0
8 15 2 0
8 9 54 0 9 30 0 0
0 7 44 0 10 3 8 0
Ex his itaque solis clarum est, nullum esse temporis momentum per totam historiam, quo
planetarum septem Aegyptiacorum loca secundum tabulas nostras astronomicas computata adeo
cum iis conuenerint, quae libellus noster indicat. Tam exigua enim deprehenditur inter vtramque
computationem discrepantia, vt in chronologicis atque historicis factis definiendis nullius momenti
sit. Hinc itaque sequitur primum, imperatorem Romanum Marcum Aurelium siue Antoninum
non anno 138 p. Ch., vt Dio Cassius tradit, neque anno 139, vt Spartianus refert, sed, vt Ptolemaeus -
auctor est, anno 137 post Christum suscepisse regnum. Hadrianum enim, qui die 10 Julii
diem supremum obiit, secutus est Antoninus, iam prius a Hadriano adoptatus, atque primum
principis noui annum, vti constat, veteres eam anni Iuliani partem dicunt, quae post mortem principis ¬
praecessoris sequeretur vsque ad noui anni principium, quaeque nouo principi, etiamsi non
dum esset coronatus, adscribebatur. Neque exigui momenti est, quod hoc nouo exemplo demonstratur, ¬
Chronologiam Ptolemaei, quam nostri chronologi saepissime numero reiecerunt et dese
ruerunt, omnino, quippe astronomia innitentem, recte se habere atque inter ceteras solam mereri
fidem, vt Idelerus, V. Cl., iterum atque iterum monuit *). Iam videndum de die et hora obser
vationis. Diserte auctor tradit duobus in locis, diem 8 mensis Decembris seu Adriani respondere
diei 18 mensis Aegyptiaci Tybi. Scilicet anno 136 et sequentibus post Christum 1 Thoth incidit
in 20 Iulii. Ergo 18 Tybi vel dies anni Aegyptiaci 138 incidit in diem anni Iuliani 339, hoc est
in 5 Decembris. Hicce vero dies in papyro nostra dicitur 8 Decembris, cuius rei ratio quaeritur.
Nimirum quum Iulius Caesar noui anni rationem introduceret anno 46 a Ch.; astronomia nondum ¬
eo peruenerat, vt sciret, post 100 annos diem intercalarem vnum esse negligendum. Erge
profecto anno 137 p. Ch. dies 8 Decembris secundum Calendarium Iulianum dictus respondet paene
nostro diei 6 Nouembris, si Calendarium Iulianum emendatum nostrum respicitur. Huc accedit,
quod, quum annus 136 p. Ch. bissextilis esset, iam quarta diei pars ad mensem Aegyptiacum addenda ¬
erat. Denique dies mensis Tybi 18, vt diserte traditur, incipiebat cum ( ortu, quum dies
) Ideler Handbuch der Chronologie Berl. 1825. Vol. I. pag. 117, al. Biusd. Astronomische Beobachtungen
der Alten Berl. 1806. pag. 46. al.
