216
septimae, secundum vsum nostrum vulgarem (I. §. 37. p. 45.). Sol vero, quum in 7 versatur,
circa Thebas, vbi astronomus noster scripsit, paullo post initium horae septimae demum oritur.
At vero O, quum Anubio nasceretur, longitudo erat + 13° 23’; ergo longitudo Horoscopi esse
debebat P 13° 23’ +...... Et sane nascente Anubione horoscopasse vel ortus esse dicitur
gradus Sagittarii decimus quintus, nimirum 8 minutis ante ortum C). Ex quo clarum est, Horoscopum ¬
dici de stella certo quodam tempore in circulo ecliptico oriente. Ceterum per se intelligitur, ¬
quum in natiuitatibus Horoscopus seu stella oriens indicatur, inde tempus, quo aliquid accidisse ¬
narratur, quam accuratissime computari posse. Horoscopus enim non solum horas, sed
etiam minutas et secundas indicat eius diei, quo astra obseruarentur.
De reliquis terminis libelli nostri astronomici quippe astrologicis, qui vocantur vauootoAo,
siue, quod solemnius est, ôvoig, occasus, ueoovoavnua, dnoyyy, alyoot rvyyg, dominus geniturae,
operae non pretium est oleum perdere. Nullius enim frugis sunt eiusmodi ineptiae astrologicae
Ceterum satis superque de iis dictum supra (I. §. 28. §. 44. p. 37. 54.).
III. Compuťatio.
Quaeritur jam, quo tempore, siue accuratius, quo anno, quo mense, quo die, quaque diei
hora septem planetae ea Zodiaci loca occupauerint, quae libellus noster indicat. Quod enim annum ¬
attinet, alii-tradunt Antoninum regnum suscepisse anno p. Ch. 137, alii 138, alii 139. Porro
quum mensis Adrianus nostro Decembri respondeat, dies 8 intelligendus est huius mensis, quum
calendarium Iulianum sequimur; quum vero mensis Aegyptiaci Tybi dies 18 respicitur, is refertur ¬
nunc ad 4, nunc ad 5, nunc ad 6 Nouembris. Denique quaeritur, vtrum astronomi Aegyptiaci
diem inceperint aut meridie, vt nostrates; aut media nocte, aut cum hora 6 matutina, aut 6 vesspertina ¬
(I. §. 35. p. 45.). Ad haec omnia respondet nostrum papyrum. Scilicet haec fuisse traditur ¬
planetarum longitudo:
Horoscopus
7 150
x 308
Y 7°44
3 300 0
P 90 54
P 15° 2
3° 6
P 13° 23
Quum hoc problema non astronomice, sed potius historice et chronologice tractare iuuet, sufficit
perfunctoria computatio. Quare adhibere licet Tabulas astronomicas Lalandii ab Academia Parisina ¬
editas (Paris. 1792), licet nunc accuratiores habeamus. Porro his in computationibus tempus ¬
Parisinum, neglecto Thebano, quod respiciendum fuisset, solummodo secutus sum. Etiam
nonnisi mediae planetarum celeritatis rationem habui. Omisi quoque turbationes corporum coelestium -
atque omnia ea, quae in astronomicis computationibus, quas viris me magis in his rebus
exercitatis relinquere fas est, accuratioribus requiruntur. Denique loca planetarum heliocentrica,
ita vti dictum, computata mutaui in geocentrica breuitatis causa, non trigonometrice, sed mechanice ¬
ope Tabularum Lohrmanniarum et elegantissimarum, et accuratissimarum 3). Quum enim
3) Das Planetensystem der Sonne, mit drei grossen Kupfertafeln. Dresden 1822.
