—  203
illa  pars  D  omnia  Zodiaci  Dodecatemoria  exhibet;  in  reliquis  vero,  scilicet  E  et  F,  eaedem  figurae, ¬
  paucissimis  exceptis,  repetuntur;  atque  ex  analogia  expleri  possunt  lacunae  ortae,  saltem
in  parte  aduersa.  Sed  iam  satis  superque  de  huius  papyri  origine.  Addere  licet,  hunc  esse  quintum ¬
  Zodiacum  Aegyptiacum,  eumque  omnium  forsan  grauissimum,  quum  solus  hic  Dominos  XII
Signorum,  passim  et  Trigonodespotas  atque  Tetragonodespotas  exhibeat,  ratione  hieroglyphica
ac  genuina  expressos,  ideoque  clauem  astronomiae  Aegyptiacae  valeat  3).  Quinque  fere  anni
elapsi  sunt,  ex  quo  in  Zodiacum  illum  incidi;  sed  non  valui,  quod  amicis  promiseram,  prius  de
illo  monumento  atque  de  rebus  Aegyptiorum  astronomicis  in  genere  aliquid  literis  mandare.
Satisfaciendum  mihi  fuit  aliis  officiis  grauioribus,  atque  studia  mea  lexicalia  et  grammaticalia,
tum  Coptica,  tum  Aegyptiaca,  quibus  potissimum  antiquitatis  Aegyptiacae  studium  niti  videbatur,
non  exiguum  temporis  spatium  mihi  praeripuerunt  4).
Explicatio  Zodiaci  Aegyptiaci  Taurinensis.
Tab.  III.  No.  II.  A.  Primo  hic  habes  circulum,  quo  Zodiacus,  siue  coelum  significatur.  Orbis
enim  in  medio  circulo  positus  innuit  terrarum  orbem;  septem  vero  illa  puncta  inter  terram  et
Zodiacum  sunt  septem  planetae.  Aegyptii  enim  ac  veteres  omnes  terram  putabant  quiescere,  planetas ¬
  vero  pariter  atque  coelum  fluminis  instar  circum  terram  moueri.  Simillima  est  adumbratio
systematis  planetarum  Aegyptiaci  in  numo  ex  aetate  Imperatoris  Antonini  Aegyptiaco  5).  His
septem  planetis  septem  Cabyros,  siue  maxima  veterum  numina,  quibus  terra  vt  octauus  Cabyrus
accedat,  significari,  supra  monitum  est.  Luculentius  haec  exponit  Tab.  III.  No.  I.  A.
Tab.  III.  No.  II.  B.  Idem  Zodiaci  circulus  cum  indice  quatuor  angulorum  seu  cardinum,  scilicet ¬
  punctorum  aequinoctialium  et  solstitialium  6).  Simillima  ratione  veteres  astronomi  Zodiacum
atque  eius  cardines  adumbrarunt  7).  Quamquam  enim  papyrus  hac  in  parte  mutila  est,  facile
tamen  lacunae  explentur  ex  iis,  quae  supersunt.  Puncta  aut  regiones,  aut  ventos  primarios  indicare ¬
  videntur.  Constat  enim  de  Zodiaci  diuisione  in  32  et  64  partes.  Puncta  24  circulo  ecliptico
vicina  vix  aliud,  quam  24  horas  sidericas  significare  possunt  8).  Totidem  enim  sunt  puncta  secundum ¬
  partem  circuli  conseruatam,  atque  constat  de  ratione  Horarum  in  astronomicis  obseruationibus ¬
  habenda.
Tab  III.  No.  II.  C.  Constellatio  VII  Planetarum  secundum  Trigona,  Tetragona  ex  Hexagona. ¬
  Septem  enim  stellulae  rosaceae  septem  planetas  significant,  atque  12  Quadrata  bis  vel  ter
adscripta  12  signa  coelestia.  Scilicet  terna  Quadrata  11—14  et  16—19  ea  signa  exprimunt,  quae
ratione  Trigonorum  inuicem  se  adspiciunt,  atque  quaterna  Quadrata  eadem  horizontalia  quatuor  ternarum ¬
  tempestatum  signa,  de  quo  statim  fusius.  Quum  vero  grauissimum  esset  in  veterum  con3) ¬
  Quatuor  Aegyptiorum  Zodiaci  hactenus  inuenti  sunt  hi:  1)  Tentyriticus  minor  nunc  in  Bibl.  Reg.
Paris.  Vid.  Description  de  l’Egypte.  Vol  IV.  T.  22.  2)  Tentyriticus  maior.  Ib.  Vol.  IV.  T.  19.  3)  Latopolitanus
Ib.  Vol.  I.  Tab.  87.  4)  Thebanus  sepulcralis  Ib.  Vol.  II.  Tab.  82.
4)  Vid.  Fr.  Aug.  Guil.  Spohn  De  lingua  et  literis  veterum  Aegyptiorum  cet.  Vol.  II.  Prodrom.  Praefatio
mea  pag.  IV.  et  V.
5)  Dupuis  Origine  de  tous  les  Cultes  Vol.  I.  Tab.  2.  p.  178.  Kreuzer  Symbolic  Tab.  VI.  No.  12.
6)  Vide  supra  Pars  I.  §.  43.  p.  54.
7)  Firmicus  L.  III.  p.  47.  L.  VI.  p.  170.  al.  Bas.
8)  Vid.  supra  P.  I.  §.  37.  p.  44.
Ce2