182 —
8 adscribuntur (I. §. 52. p. 66.n. 2.). Ceterum Deus O. M. dicitur Lyra (Jablons. Pan. Prol. LVIII.),
quare, cum () Dei supremi esset simulacrum, non improbabile, lyram, puto septem chordarum,
O conuenire. Hinc leoni tribuitur lyra (Tab. Tituli h. op.).
Mare, Jalaooa, nlayo, lo, amaloy (maria, aquae) t sacrum fuisse videtur. Sunt,
inquit, Plutarchus (Is. 363.), qui dicant, Typhonem (t) mare esse. — Eaque de causa sacerdotes ¬
et mare abominuntur. Nauium quoque rectores ab iis non salutantur, quippe qui mari
vtantur indeque viclum suum petant. Huc accedit, quod mare Aegyptum terminat atque cum 5
Oecodespota Z signi quasi coalescit. Ceterum, cum apud Graecos mare, vel altum maris, Neptuno
adscribatur, quem Manilius (v. sup. I. §. 9. p. 16.) eundem facit cum 24, Oecodespota signi );
non dubito, quin superficies maris, vel altum mare (nelayog), quippe minus periculosum, apud
Aegyptios quoque 24 consecratum fuerit. Hinc vtique astrologi adscripserunt 24 nauigia salubria
et felicia (I. §. 48. p.60. n. 4.). Denique iidem astrologi o tribuunt subitam nauium submersionem
(I. §. 49. p. 62. n. 4.). Ex quo sequitur, maris turbas et fluctuationes neque ad h, neque ad 24,
sed ad spectare. Omnes enim agitationes extraordinariae et perniciosae eaeque violentae ad
repetuntur. Itaque puto, mare in vniuersum et speciatim mare Aegyptum terminans (Ja1aoga»)
t adscribi, mare altum (redayov) 24, mare turbulentum ac fluctuans attinere. Huc facit, quod
imago ( quotannis apud Alexandriam, # domicilium (Z), mari mergebatur. Significabant enim
sic bene interitum Osiridis in % (Kreuz. S. II. 101.). Praeterea, si totum mare, non solum illud
Aegypto adiacens eamque terminans, Aegypti timuissent et fugissent ceu Typhonem, sane non
intelligeretur, cur Aegyptii tantum cum aliis terris habuerint commercium tantasque expeditiones
marinas susceperint, vt Kreuzerus rectissime monuit (Symb. I. p. 319. n. 64.).
Membra humana variis planetis sacra fuerunt. Iam supra vidimus (p. 58.), astrologos corpus
humanum ad instar Zodiaci in 12 partes maiores diuisisse, atque vnumquodque alicui planetae
adscripsisse. Etiam de aliis partibus corporis dictum ab astrologis (I. §. 47—53.). Restat, vt videamus ¬
de aliis quibusdam membris, quae vetères scriptores planetis sacra esse tradiderunt.
Auris (MAOX, MAAXE), dextra b, sinistra « symbolum. Ita enim astrologi iubent (I. §.47.
49. pp. 60. 62.). Auditus vero in vniuersum h consecratus erat (v. s. lepus). Ceterum sicuti
auris humana, ita et bubula 5 significasse videtur, secundum Horapollinem (I. 47.). Audilum,
inquit, demonstrantes, tauri auriculam pingunt. Obseruandum tamen, boui salaci, P symbolo
(p. 153.), auditum maxime acutum adscribi (l.1.), quare auris bubula etiam ? designauerit necesse est.
Brachium, QOBg, d' symbolum. Horapollo (II. 119.) dicit, manum (7aioa) esse symbolum
amantis aedificandi (piloxriorp). Aedificatio vero « sacra (I. §. 49. p. 62.). Quum idem addat,
manum omnia absoluere xviquara; clarum est, id non in manum proprie sic dictam, sed in manum ¬
cum vlna seu brachium cadere, quod vocabulo yaioog passim appellatur. Eidem conueniunt ¬
brachia armata, de quibus Horapollo (II. 5.): Belli aciem (d), inquit, hominis depictae
manus, haec quidem scutum, illa vero arcum tenens. Eodem spectat manus fuste armata, passim ¬
in hieroglyphicis obuia. Narrat enim Herodotus (II. 63.), festum Martis agi Papremi ab hominibus -
fustibus armatis.
Capillus, qooi, pili, t symbolum esse videtur. Constat enim, sacerdotes Aegyptios toto corpore ¬
rasos fuisse ; ex quo colligitur, sacerdotes, quippe’O consecratos, pilos auersatos esse. Quum
