174
eodem circiter gradu coniunctim oriuntur, vt tabulae astronomicae docent. Itaque haud facile
negabitur, laurum & esse symbolum, tum Apollinem valere &, denique 9 Apollinis Musas significare ¬
nouem annos vagos, quibus %, quippe literarum et artium patronus, cum » et C operatur,
hinc negôtium suum denuo suscipit et persequitur per nouem annos. Ceterum tempestates quoque -
anni tres cogitantur numina, quae apud Graecos Horae (Irene, Eunomia, Dice), apud Aegyp
tios Camephes (Ammon, Phtha, Osiris), apud Indos Trimurtis (Brahma, Vischnu, Siua) vocantur
Haec autem Trinitas gentilium non respondet Christianae, vt putarunt; sed tribus Zodiaci tetrantibus ¬
(p. 14.).
Lotus, meliloius, koroc, uéldkoros, ý symbolum. Vidimus de fabula, qua, quum Osiris Nilus
cum Nephthy (t) congressus esset, lotus seu melilotus prodiisse dicitur. Ergo lotus b significat.
Huc spectat, quod Sol oriens, i. e. in % (b) intrans, fingebatur loto insidens (Plut. Is. 355.),
quod Harpocrates (O in Z) tenellus pingebatur in loto (Plut. Pyth. orac. p. 400. Is. 378.). Hinc
fructum loti, vt omnia Typhonia, auersabantur sacerdotes (Cic. Diuin. I. 30.). Quod Proclus (de
sacrif. F. p. 276.) lotum C affinem esse dicit, id mihi spectare videtur ad O in 6 dominiis ver
santem, aut ad alterum loti genus. Ceterum aliud quid significat loti flos, qui haud dubie Q est
symbólum. Flores loti infilati geruntur a feminis ornamentorum caussa, atque constat, omnia
ornamenta ? esse (I. §. 51. p. 65. n. 3. 5.). Porro in capite virginum Venerearum constanter
flores loti pinguntur (v. Hedera). Etiamnum in India, vt amicus mihi dixit, lotus adhibetur ad
venerem instigandam. Idem fieri cernitur in papyro Taurinensi obscoena (B. m. no. 7808.).
Myrtus, uvorog, Q significare videtur. In festis enim Bacchicis (O in 22, Q domo), adhibebatur ¬
loco hederae (2) myrtus; quae et vulgo Veneri tribuebatur atque Gratiarum symbolum
habebatur (Kreuz. Symb. III. 330. I. 118.).
Olea, Nau, XoiT, nv, à symbolum. Strabo (XVII. p. 556.); Sola, inquit, praefectura
Heracleopolitana oleas perfecias et frugiferas profert. Aegyptus reliqua caret. Heracleopolis
vero # vrbs. Hinc luctatoribus victoribus oliuarum ramuli dabantur; hinc in Samothracia (3 XOM
Hercules) diebus festis gerebant olearum ramos (Kreuz. Symb. II. 359. 530.): hinc oleae Mineruae
sacrae Athenis habebantur; hinc in numis iuxta Palladem rami oliuarum excutiebantur (Kreuz.
Symb. II. 359. 530. 731.). Quod vero Diodorus (I. p. 15.) tradit, Aegyptios décere oleam inuentam ¬
a Mercurio; non vero, vt Graeci, a Minerua; id cum superioribus pugnat, nisi statuas, aut
Diodorum falsum esse, aut oleam vulgarem et ignobilem ad & potius spectare.
Palma, poiv, BENI, BINNE (ANoYoi, goinxeg? et ndapai) BA, Bur (ramus palmae)
BAIBIT, BAUNBIT, BANBUT, C et 4 symbolum. Quum palma maxima sit Aegypti arbor, quumque ¬
maxima quaeque naturae progenies maximo planetae, nimirum O, conueniat; per se clarum
est, palmam C, hinc planetae O simillimo (p. 68. c. 135.), nimirum 24 propriam esse. Horapollo
(I. 4. 5.) palmam dicit significare annum et mensem, quoniam palma 12 folia per annum emittat.
Iulianus (Orat. 5. p. 325. ss. 335.) diserte testatur, palmam et palmae fructus Soli sacros fuisse.
Lectisternia sacerdotum, qui ( sacram generationem valebant, constabant foliis palmarum (Porphyr. ¬
Abst. IV. 7. p. 318.). Ouidius (Amor. II. El. 13.) nominat vrbem palmiferam Pharon; ex
quo sequitur, palmam aut C, quum nomen vrbis descendit a da-pa (vrbs solis), aut 4 sacram
fuisse, quum deriuetur a da-oypo (vrbs regis), vulgari 24 nomine. Diserte autem tradit Strabo
