171
dinosum,  voracem,  et  amicitiae  studiosum  (I.  4.),  cui  Horapollo  (II.  109.)  assentitur.  Quae  omnia
maxime  ?  sunt  virtutes  (I.  §.  51.  p.  64.).
Sdlurus,  otlorooc,  ?  symbolum.  Teste  Ouidio  (Met.  V.  29.),  Venus,  vt  Typhonem  effugeret,
mutata  est  in  squamosum  piscem.  Item  Manilius  (Astr.  IV.  580.)  canit  :  Scilicet  in  piscem  sese
Cytherea  nouauit,  quum  Babylonicas  submersa  profugit  in  undas  anguipedem  alatis  humeris
Typhona  furentem,  inseruitque  suos  squamosis  piscibus  ignem.  Quum  gilovoog  pariter  atque
allovooç  felem  (P)  significare  videatur;  puto,  Horapollinem  de  hoc  Veneris  pisce  loqui  (I.  110.),
quem  felem  marinum,  yaleov  àvalov  s.  èvvdoov  nuncupat.  Ei  autem  tribuit  summam  voracitatem
et  insatiabilem  appetitum  escae,  quae  ?  sunt  proprietates  (p.  64.).  Ceterum  felis  vel  ipsa  ?
animal.  Clarius  vero  Aelianus  (XII.  29.)  narrat,  Bubasti,  in  Q  prouincia,  qua  et  feles  ?  sacrae
habebantur,  multos  siluros  sacros  in  stagno  ali.
Stella  marina,  čorno  Jadarriog,  d  symbolum.  Teste  Aeliano  (IX.  22.),  hoc  animal  inimicissimum ¬
  est  reliquis  ostreis,  adeo  yt  ea  exedat.  Quae  quidem  d  est  proprietas  (p.  61.).  Huc
spectat  haud  dubie,  quod  Horapollo  (II.  1.)  tradit,  stellam  deum  aliquem  significare  et  virilem
animum,  atque  (I.  13.)  victricem  dei  prouidentiam,  nec  non  numerum  quinarium.  Planeta  3  quidem ¬
  ordine  quintus  est,  eique  conueniunt  virilis  animus,  pugna,  victoria  (p.  61.).
V.  Arbores  et  Plantae.
Acanthus,  dxavdog,  QoN,  &  significat.  Teste  Strabone  (XVII.  p.  587.  Tz.),  Acanthorum
lucus  Apollini  (8)  sacer  erat.  Abydos  ipsa,  qua  in  vrbe  lucus  Acanthorum  exstabat,  pertinet
ad    decuriam  in  8.  Porro  de  Acantho  aui,  quae  nominis  causa  non  potuit  non  eidem  deo
sacra  esse,  Aelianus  (X.  32.)  ea  praedicat,  quae,  vti  cantus  et  cura  viatorum,  bene  %  conueniunt
(I.  §.  52.  p.  65.).  Ceterum  Acanthus  haud  dubie  non  differt  ab  acacia,  quam  Copti  et  Arabes
interpretantur  GONt,  Lim,  dravda,  acacia,  Hebraei  Huw,  mimosa  nilotica.
Allium,  czooodov,  porrum,  иoаo,  ul,  t,  hot,    significare  videtur.  Teste  Iuuenali
(Sat.  XV.  9.),  porrum  in  hortis  colebatur  Aegyptiacis,  vt  planta  sacra  et  propitia,  quae  ipsa  Solis
symbolum  valeret.  Huc  spectat  vsus  Graecorum,  festo  Scirophoriorum  allio  vescendi  ad  supprimenda ¬
  incitamenta  venerea  (Kreuz.  Symb.  IV.  p.  453.).  Ipsum  enim  hoc  festum,  quo  vmbella
sacra  deportabatur,  ad  O  spectasse  videtur.  Ceterum  ab  alio  et  porro  discernenda  est  caepa,
5  symbolum,  de  qua  infra.
Aloe,  dloy,  &  symbolum  esse  videtur.  Haec  enim  planta,  in  Aegypto  frequentissima,  folia
habet  fortissima  et  aculeata,  quae  sane    affinitatem  monstrant.  Huc  spectat  haud  dubie  fabula
Graecorum,  qua  Qroç  (noctua)  et  ’Epialryg  (impugnator)  dicuntur  Aeioai,  filii  Aloei,  veluti  d,
patroni  aloes.  Noctua  enim  «  est  symbolum,  impugnatio  $  virtus,  quae  numina  vtique  Aloei,
seu  filii    dei  dici  poterant.  Denique  folium  aloes  per  se  hastae  cuspidi  simillimum  est,  atque
hasta    symbolum  habetur  (I.  §.  49.  p.  62.  n.  5.).
Cedrus,  xedoog,  cicu;  pinus,  urig,  cont;  Cypressus,  xunagiooog,  videntur,  quum  omnes  similis ¬
  naturae  et  figurae  essent,  eundem  deum  quippe  d'  Aegyptiis  significasse.  Testem  certe
habemus  Artemidorum  (Oneirocr.  II.  25.  p.  183.  Reis.),  pinum  (uerv»)  symbolum  esse  fugae  et
destructionis,  quae  d'  sunt  propriae  (p.  62.).  Diserte  autem  Eustathius  (Voss.  Theol.  G.  L.  VIII.
Y  2