— 166 —
serte veteres crocodilum adscribunt (Plut. Is, 371. Ael. X. 21.). Hinc Aelianus (II. 33.) tradit, ex
crocodilo () nasci scorpionem, c symbolum (I. §. 49. p. 62. n. 5.). Hinc Horapollo (I. 67.) dicit,
crocodilum exprimere rapacem et insanum, quae 3 sunt proprietates (I. §. 49. p. 61.). Hinc crocodilus ¬
etiam Athenis Mineruam (3) significabat (Kreuz. Symb. II. p. 286. n. 4. 675.). Fingebatur
enim Minerua crocodilo insidens. Sunt autem duo crocodilorum genera, alterum aquaticum, alterum ¬
terrestre (Ael. I. 58.); alterum maxime ferox (McA2), alterum paullo mansuetius, Suchos
(coyxi) appellatum et Arsinoae cultum (Her. II. 69. Strabo XVII. p. 558.). Quamuis vero Damascius ¬
(vit. Is. ap. Phoc. B. c. 1048.) tradit haec: ó govyog ôixaiog. ôvoua de xooxodeilov xat
sidog ö govyag: oú yao čdixei (wov ovdev: hoc tamen non ita intelligendum, ac si hoc crocodilorum -
genus totam suam naturam deposuerit. Constat enim (Ael. X. 21. Maxim. Tyr. XXXIX.
p. 456.), etiam crocodilos, maxime cultos, incolarum liberos deuorasse idque parentes honori sibi
duxisse. Puto itaque, quum minus perniciosus et malitiosus, quam 5 haberetur, crocodilum
aquaticum 5, alterum significasse. Praeterea monendum, Indos (l. 1.) stationem ) 24, cui ?
praeest, specie crocodili parui exprimere.
Draco, doazwv, symbolum 5. Etsi hoc nomine nonnunquam alia serpentum genera comprehendantur; -
claret tamen, proprie dracones denotare serpentum genus maximum, nempe boam
constrictorem. Hinc Aelianus (II. 21. VI. 21.) dracones appellat, qui elephantum strangulent.
Hinc in templo Serapidis dracones, nimirum serpentes 25 pedes longi habebantur. Hunc quidem
draconem b significare, sequentia docent. Constat, Typhonem Graecum, qui re non differt ab
Aegyptio, fingi immani magnitudine gigantem, cui centum capita draconum ex humeris enata
erant (Hes. Th. 821. 824. Pin. Pyth. I. et VIII.). Hinc Strabo (XVI. p. 516.) narrat, Typhonem
fulmine louis vulneratum aufugisse, quum eum impugnasset. Teste Plutarcho (Is. 371.), Hermopoli -
erat tabula, qua Horus fingebatur accipiter hippopotamo insidens contra serpentem pugnans.
Quae omnia spectant ad C in Z ingredientem. Serpens enim ille 5 significat dominum signorum -
Z et eorumque effectus, frigus. Eodem spectat serpens, qui inter pugnam Osiridis cum
Typhone Thuerin (Z) ad Osiridis partes transeuntem prosequebatur, quem Horus interemit (Plut.
Is. 358.). Hinc symbolum Ahrimani (5) draco erat (Zendauesta I. p. 6.). Huc pertinet draco
Lernaeus () ab Hercule interemtus. Hinc ipse Graecorum Saturnus manu serpentem gerit.
Hinc constellatio draconis coelestis dicitur filius Typhonis (b) fuisse (Hygin. F. 30.). Denique
vidimus, Serapin significare C hibernum seu C in domiciliis b (% et x) versantem. Ergo vt
alias, ita et huius Dei solaris attributa et insignia pertinent ad signa, quibus C inest. Ergo
draco Serapis 5 symbolum. Hinc facile intelliguntur verba Plutarchi (Is. 362.): Manetho, a cerbero -
et dracone coniecturis ductis, collegit, simulacrum Serapidis esse Plutonis (b). Huc facit,
quod Indorum Zodiacus (Transact. of the R. As. Soc. Vol.III. P.I. Tab. 1.) stationem » 28, h propriam, ¬
dracone exprimit.
Formica, uvouné, xagxiq, Caxiq, « significare videtur. Propter industriam summam,
aedificationem et venenosum aculeum, quae omnia sunt, formica nulli magis conuenit,
quam planetae. Adde locum Aeliani (X. 42.). Mortiferum, inquit, genus fornicarum
esse dicitur, quae Laertae nuncupantur. Eodemque nomine vespas quasdam appellant. Ergo
vespae, quae c esse vidimus, formicis comparantur. Nomen Aasory vero Aegyptiacum est a
