— 163 —
colore esse dicebantur (Ael. XVII. 35.), quod est metallum. Itaque negari nequit, vespas atque
apes significare. At vero caute distinguendum est inter apes atque apes masculas, nec non
apum reginam vel regem (2007»). Hae enim apium species 2 sunt sacrae. Disertis enim et
claris verbis Ammianus (XVII. 4. 11.) tradit, regem ape denotari, quoniam aculeum non habeal.
Zeus enim, 610c (dominus), regem xax *oyn significat. Hinc Callimachus louem àooyva appellat ¬
(Kreuz. S. IV. p. 391.). Et huc tot aliae spectant fabulae.
Vulpanser, ymahonng, § significare videtur. Hoc animal (anas tadorna Linn.), Aeliano
teste (V. 30.), differt indole ab ansere, licet forma simili; multa vero communia habet cum
vulpe propter callidam improbitatem (ravovoyiav). Vulpes autem § symbolum atque callida improbitas ¬
$ propria (I. §. 52. p. 65.). Deinde Aelianus (X. 16.) vulpanserem componit cum vpupa
et ciconia, ? sacris, eiusque pietatem in filios laudat, quae eadem $ propria dicitur (I. §. 52. p.65.)
Porro Horapollo (I. 53.) tradit, vulpanserem filium significare. Quo innuit haud dubie Horum,
Osiridis et Isidis filium, § planetam, et O, et D simillimum. Huc etiam spectat, quod anser
(zm) passim Isidi valde cara dicitur. Hoc enim non quadrat in anserem vulgarem, h sacrum
et C et ) infensum, sed in aliud anserum genus (Ael. V. 30.), nimirum vulpanserem, qui sane
cum ansere confundi poterat. Constat autem de amore Isidis in filium Horum, tum O vernum,
tum 8. Ceterum ex loco Herodoti (II. 73.): „Aegyptiis sacra sunt etiam lepidotus, anguilla,
quae, vt aiunt, Nilo consecrantur, atque inter aues vulpanser:“ hoc tantum sequitur, vulpanserem
sacrum cogitari respectu ad Nilum (C), quod sane cadit in $ animalia, quippe filii O dilecti. Negari
tamen nequit, probabile esse, vulpanserem nonnunquam et ) significare, quum ) et & simul multa
alia animalia sibi sacra habeant, atque anser (vulpanser) Isidi sacer dicatur (Jabl. Panth. III. p. 3.).
Vultur, v», noQEp (2aQir?), plerumque d, nonnunquam significat. Hoc auium genus
(vultur barbatus Lin.) rapacissimum et fortissimum, in Aethiopia maxime frequens, sane per naturam ¬
suam vtrique planetae conuenit. Horapollo (I. 12.) tradit, vulturem significare Mineruam
() et lunonem (b), quoniam apud Aegyptios Minerua superius coeli hemisphaerium, Iuno vero
inferius occupauerit. Idem (I. 13.) ait, Vulcanum () et Mineruam () vulture exprimi. Deinde
monitum, accipitrem saepe cum vulture confundi, vt locus Strabonis docet (v. accipiter supra).
Hinc Aelianus (XII. 4.) diserte accipitrem ossifragam et harpam (oyvyv rai dony) Mineruae ()
adscribit. Hinc Horapollo (I. 8.) tradit, accipitrem (ossifragam) Martem (Aoea) et Venerem
(Vraniam) denotare. Hinc vultur partem habet in pugnis et bellis, quae sunt propria (Horap. ¬
I.11.). Significat autem vultur et 5. Teste Horapolline (II. 96.), aquila rostro adunco (vultur),
qui sane, deficientibus pennis in capite, senis speciem prae se fert, senem significat. Senium
vero h proprium (I. §. 49. p. 59.). Hinc Aelianus (X. 22.) vulturem Iunoni (5) et Isidi (» in %)
sacrum dicit. Docet Eusebius (P. E. III. 12.), vulturem denotare Lunam, vim gignendi ciendique
ventos habentem; quod spectat ad Isidem seu Lunam nouam in Z. Hinc Horapollo fabulatur,
vulturem Soli tergum aduertere (I. 11.), quo significat inimicitiam, quae Osiridem et Typhonem
(O et b) intercedat. Hinc idem ibidem, Vraniam (b) vulture exprimi, ait. Neque obscure h
innuit eo, quod narrat, vulturem septem ante pugnas diebus locum pugnae funestissimum praefinire ¬
et circumscribere (I. 11. p. 18.). Numerus enim septenarius septimo planetae, nimirum h,
sacer erat, vt vidimus (art. Perdix.).
X 2
