155
Vespertilio, vxreoic, PaMoy, h significare videtur, quoniam ad mures h proprios pertinet
atque noctem, h sacram, amat. Hinc etiam Horapollo (II. 64.) vespertiliones formicis (d') facit
aduersarios, quod fieri non posset, quum ipsae «' sacrae essent. Hinc etiam (II. 52.) vespertiliones ¬
imbecilles dicit.
Vrsus, doxvog, NABoi, h significat. Plutarchus (Is. 359.) tradit, caniculam ab Aegyptiis vocari
Isidis stellam, Orionem Hori, Vrsam Typhonis. Ibidem dicit, vrsam coelestem appellari canem
Typhonis. Reapse in Planisphaerio Tentyritico, quod Parisiis asseruatur, loco vrsae cernitur Hippopotamus ¬
anus (5). Constat vero, vrsam occupare regionem coeli maxime borealem et frigidam,
quae 5 est propria (I. §. 47. p.58.). Alias Plutarchus (Is. 358.) narrat, constellationem Vrsae
prius appellatam fuisse porcum Erymanthicum. Nouimus autem porcum et aprum h sacros fuisse.
Huc spectat fabula apud Horapollinem (II. 83.). Hominem, inquit, qui initio quidem informis
natus sit, sed postea formam accepit, innuunt depicta vrsa praegnante. Alludit ad O in %
renatum, quod h est signum.
Vulpes, čnνs, Bagop, % symbolum. Propter astutiam, quae § est propria, non potest
non § significare hoc animal (Ael. IV. 39.). Praeterea infensus erat (Aelian. I. 36.), quemadmodum ¬
Anubis lupinus, propter insidias. Ceterum vulpi pariter atque § venatio quasi propria dicitur ¬
(I. §. 52. p. 65. Aelian. IV. 24. XIII. 11.).
II. Aues et insecta volantia.
Accipiter, Leoa, BAIC, BH6, BUX, BAUIO, QOTpeq, nunc O, nunc Q, nunc § significat.
Anticlides (Kirch. Oedip. III. 128.): ’Heliog de Noroio dvaš, loas roluooe. Horapollo (I. 8.):
Soli accipitrem (Loaxa) consecrarunt. Idem (I. 6.): Accipiter praeter caeteras volucres Solis
simulacrum esse videtur. — Medici ad sananda oculorum vitia (O symbola) hieracea herba
vtuntur. Inde etiam fit, vt Solem interdum, tamquam visus tutorem ac dominum, accipitris
forma pingunt. Non opus est pluribus. Accipiter significat vero etiam ? planetam. Neque
mirum hoc, quum ? matutina ( similis dicatur atque vtrumque astrum Horus appelletur, vt vidimus ¬
supra (v. Isis). Teste Aeliano (X. 14.), accipiter Tentyrae colebatur, quae est Q decuria
in y, vbi templum Apollinis (P) celeberrimum erat, atque ipsum accipitrem Apollini sacrum esse
dicit. Hinc Eusebius (P. E. III. 12.) aliique hanc auem Horo adscribunt. Huc facit, quod Aelianus ¬
(XII.4.) accipitrem buteonem (roiooym) Dianae (Aoreuiôt) adscribit, i. e. Q dominae. Huc
spectat locus Antonii Liberalis (Met. F. 28.), quo dicit, prae metu Typhonis mutatos esse Apollinem ¬
(P) in accipitrem, Mercurium () in Ibidem, Martem () in lepidotum, Dianam (? 2.) in
felem; nisi Apollo alteram % domum significet, quo facto id probetur hoc loco, quod statim demonstrabitur. ¬
Denique testatur Plutarchus (Is. 371.), accipitrem Osiridi sacrum fuisse h. e. C in
, Q domicilio. Sic Osiridi et Baccho vidimus omnia ea consecrari, quae % sunt symbola. Iam
vero etiam negari nequit, accipitrem § significare. Primo enim Strabo (XVII. p. 562.) vrbem
Apollinopolin et ciuitatem accipitrum, inter Thebas et Ombum sitam, facit eandem. Haec autem
regio respondet & decuriae in 2x. Aelianus (XII. 4.) diserte accipitrem palumbarium (paooopor») -
Mercurio, perdicarium et ocypterum Apollini adscribit. Denique ipsi astrologi $ planetae
tribuunt falcones et accipitres (I. §.52. n. 5. p. 66.). Quum itaque accipiter C), 9 et g significet;
V 2
