152 caput -
humi habet. In desertis viuit, hostis C et ) et omnium animalium (I. §. 47. p.59.), vt h
Typhon. Hinc etiam Eudoxus apud Athenaeum (IX. p. 392.) tradit, Phoenices Herculi (C), cuius
12 opera 1. 1. describit, sacrificare ortyges. Hinc immundities, h propria (I. §. 47. p.59.), oryge
exprimitur. Ergo oryx, vel ortyx, y symbolum, O aduersari putabatur. At vero quid sibi vult,
quod Horapollo 1. 1. orygem inter volucres (xryva) numerat, pariter atque inter iumenta? Scilicet
b atque animalia Saturnia alis ornabantur (Tab. IX. C. 7.). Constat, Phoenices h potissimum
alis distinxisse. Hinc asinus ipse alis ornatus erat (Pausan. Corinth. c. 38. Aristides I. p. 29. Jebb.),
atque in monumentis Bacchicis, vbi C in hemisphaerium inferius, 1 proprium, ingrediens fingi
tur, vitibus pascitur. Attamen credo, non veram esse hanc rationem, ob quam Horapollo orygem
volucribus etiam annumerat. Nimirum oryx vel ortyx significat quoque coturnicem. Coturnix
vero item b symbolum, () hostis putabatur. Hinc Hercules interfectus (O in solstitio hiberno
suppressus) reuiuiscit, postquam lolaus (») ei ortygem obtulerat et olfaciendum praebuerat (voogeveyzavrog -
dorvya xai noooajayovrog čopoadevra dvafa), yt Eudoxus narrat (Athen. IX. p. 392.).
Hinc coturnix cio Mmpi, dorvyounroa vocatur, maler veris. Radix enim non est upi,
yt falso in lexicis docetur, sed mupi, mpi, Bipi, ver, nouum. Ver enim incipit a Z, h domo,
quae recte hinc veris progenitrix appellatur. Hinc prouerbium Graecorum: dorvg oooev Hoaxlyy
zov „αρreo (Bochart. Hierpz. II. 99.). Denique, quod summum est, vocabula oryx et ortyx idem
sibi volunt, atque omnia animalia t propria et sacra significant. Descendunt enim ab op -Ako,
op-Tako, Hbrus periens, seu Hori perdilio. Hori (O) autem perditio est solstitium hibernum,
seu Z, domicilium b. Itaque hoc orygis et ortygis nomine sane antilope quaedam, vt Aelianus
vult, et onager vel asinus, vt Horapollo censet, et coturnix, vt vulgo putatur, exprimi poterant
quippe animalia noxia et maxime t sacra, c) aduersaria. Errarunt ergo, qui contra codicum
auctoritatem variis in locis pro dovž nunc ôorug, pro čorvg nunc ôovg legerunt, vt Jablonskius.
Kreuzerus aliique.
Panthera, navdno, ? symbolum. Quemadmodum panther in monumentis Bacchicis, ita eius
pellis in repraesentationibus Osiridis reperitur. Vterque deus O in , seu in autumni signa
ingredientem significat. Quemadmodum vero attributa Bacchi: hedera, cornua hirci, mala, vitis
et alia ; ita et panthera ?, dominam —, significant, de quo supra fusius (v. lepus). Adde, felem,
quae 2 sacra, et panthera eiusdem generis esse animalia. Ceterum Pantherae odor suauissimus
adscribitur (Aelian. V. 40.), quod commune habet cum Q planeta (I. §. 51. p. 64.). Huc accedit,
quod in Zodiaco Indico (Transact. of the R. As. Soc. Vol. III. P. I. Tab. 1.) stationes ) 3 et 10,
quibus P praeest, panthera exprimuntur.
Rhinoceros, §oxeoog h, eiusque cornu 2 designare videntur. Haec enim ex eo concludere
licet, quae de hoc animali Aelianus (XVII. 44.) narrat. Inimicus elephanti (C) est Rhinoceros
atque cornu ferreum 3 innuit.
Simius, Simia, nidyros, en, % significat. Astrologi ipsi (I. §. 52. p. 66.) testantur, simium
planetae sacrum esse. Neque hoc mirum. Quemadmodum enim & imitatur Solem, ita et simius
patronum. Planetam % plerumque non vltra 16° a Sole recedere, satis constat. Hinc simius
apud Aegyptios dicebatur ab imitando, om, simililudo, imilatio. Hinc et canis proprius §, quia,
yt Plutarchus (Is. 355.) refert, in eo erat custodiendi et vigilandi studium. Vidimus autem de
