— 147 —
hinnulorum. Bacchus vero, siue Dionysus, Osiris, est O in , ? domo. Ergo hinnulus ? symbolum. -
Alii in eodem festo gerebant pelles pantherarum, quod eodem redit. Panthera enim,
quum ad felium genus pertineat, pariter atque felem, ? designasse, plus quam probabile est (v. infra
Panther). Hinc etiam Bacchum panthera vectum fingebant, quasi C insideret signo , Q domicilio. ¬
Huc spectat locus apud Theonem (Arat. Phaen. p. 22.), quo narrat, oriente Canicula
ortyga (ôorvya) sacrificatum fuisse. Haud dubie enim non legendum čovya, vt voluerunt, pro
dorvya, quod omnes codices habent. Vtrumque vero vocabulum idem significat (vid. infra Oryx.).
Item Aelianus (VII. 8.) narrat, orygem praesentire caniculae ortum et sternutamento indicare.
Canicula vero, Sothis dicta, ? decuriae, scilicet primae in S, respondet. Iam vero orygem vel
ortygem antiloparum speciem fuisse, ad quas etiam hinnulus pertinet, claret e loco Aeliani (VII. 8.),
quo id animal cum capra Libyca i. e. antilope, hinnulo, gazella coniungit atque eandem naturam
vtrique animali tribuit. Itaque oryx quidam, quum Aegyptiis odio fuerit (Aelian. X. 28.), quumque ¬
d diserte dicatur in hinnulum (orygem) conuersus, ' infenso conuenit. Puto orygum vt
antiloparum varia fuisse genera. Certe ipse Aelianus (XV. 14.) discernit oryges simpliciter dictos
atque oryges quadricornes. Negari ergo nequit, orygem etiam symbolum fuisse, quum in
hinnulum, i. e. antilopam, a qua oryx genere quidem non differt, mutatus dicatur ab Antonio
Liberali (Lib. Memor. T. XXVIII.). Ibidem enim testatur Nicandrus, Apollinem factum esse
accipitrem (§ 1I), Martem lepidolum piscem (m), Dianam felem (? 8 aut ) So), Bacchum
hircum (Q ), Herculem hinnulum (x), Vulcanum bouem ( 8), Latonam murem araneum
(5 Z). Ceterum hinnulorum aliud genus 2 sacrum fuisse, cognoscitur ex Zodiaco Indico (Transact. -
of the R. As. Soc. Vol III. P. I. Tab. I.), vbi 2 stationes lunares 13 et 27 antilopae specie
exprimuntur.
Hippopotamus, оиoиo, est symbolum, raro h. Teste Plutarcho (Is. 371.), hoc animal
Typhoni dicatum erat, quippe reliquis omnibus voracius et ferocius (v. 363.), quo innuebant patricidam, ¬
impudentiam, iniustitiam (Phot. Bibl. 1048.). Haec quidem omnia magis, quam h
conueniunt. Teste Herodoto (II. 71.), hippopotamus in sola prouincia Papremi colebatur. „Hippopotami,“ -
inquit, „sacri sunt in nomo Papremi, non vero in aliis Aegypti partibus.“ Papremis
(Ha-II-poM Andropolis) autem d decuria est in m. Hinc Herodotus (II. 59.) narrat, Papremi
quotannis festum agi, Martis () in honorem. Eadem in prouincia habitabant milites d consecrati ¬
Hermotybies (Ep-Moy-oyBE, occisores hostium), teste Herodoto (II. 165.). Porro
ossa hippopotami cum ferro comparantur (Job. XL. 13.), et ipsa Typhonis (e’) ossa ferrum dicuntur ¬
(Plut. Is. 376.), quod 3 est metallum. Deinde narrat Herodotus (II. 71.), instrumenta d hippopotamum ¬
suppeditare, scilicet hastas ex pelle fabricatas. Itaque hippopotamus symbolum o
est; significat vero etiam 5, certe nonnunquam. Teste Eusebio (P. E. III. 13.), Apollinopoli cernebatur ¬
imago Hori vultu accipitris insignis, qui Typhonem, hippopotami specie conformatum,
iaculo subigeret. Hermopoli vero (Plut. Is. p. 371.) ostendebatur Typhonis simulacrum, hippopotamus, -
cui accipiter insistebat, pugnans cum serpente. Habemus ergo h et planetam, et dominum ¬
Z, hippopotami specie. Hippopotamus enim, quem Horus, siue O e solstitio hiberno procedens, -
interimit, est frigus hibernum, 5 proprium. Altera inscriptione hippopotamus, cui insidet ¬
accipiter (Horus, C in Z), significat domum 5, Z, qua O adhuc pugnat cum frigore, velT ¬
2
