140
Etenim m domus est feminini. Tradit Aelianus (X. c. 31.), Thermuthin serpentem summa
religione coli eaque Isidis simulacra, tamquam regis quodam diademate coronari. Habes itaque
Isidem D proprietates « assumentem, quod, vti vidimus, accidit, quum in 3 domiciliis versetur.
Adde loca Ouidii (Amor. II. e. XIII. Met. IX. v. 687.), quibus de Iside canit: Per tua sistra precor ¬
— sic tua sacra pius semper Osiris amet pigraque labantur circa donaria serpens: Inerant
(Isidis) lunaria fronti cornua — et regale decus — plenaque somniferi serpens peregrina veneni.
At ne putes, hanc serpentem in capite Isidis merum esse huius deae ornamentum. Horapollo
(I. 1.) docet, serpentes, quae plerumque deorum capitibus imponantur, eas esse ab illa, Thermuthi
appellata, diuersas, quippe innoxias et immortales. Ceterum, inquit, Vbaeus (s. Vraeus), cum tria
serpentum genera, solum hoc ex omnibus immortale est, caetera mortalia. Vnde merito deorum
capilibus inseritur. Denique Aelianus (X. c. 31.) diserte testatur, dici Isidem, aspidem eam
(Thermuthin) sceleratissimis hominibus immitlere, vt iustitiae perspicacissimae symbolum. Ergo
D noua in possessionibus appellatur Thermuthis. De huius deae imaginibus id saltem ex
locis allatis clarum est, eas fuisse figura feminae, aspide seu Thermuthis specie in capite ornatae.
Thueris, Covyoig, ad h referri debet. Plutarchus (Is. 358.) solus hanc deam commemorat,
dicens: Narrant, subinde pluribus ad Horum transeuntibus, pellicem quoque Typhonis, nomine
Thueris, ad eum se contulisse, et anguem, qui eam prosequeretur, ab Horo dissectum interemtumque -
fuisse; ideoque adhuc funiculum in medio proiici et conscindi. Quemadmodum vero
Nephthys (siue Z) vxor h, ita et Thueris (siue w) pellex eiusdem dici poterat. Porro quod
dii Typhonis partes reliquisse et ad Horum transiisse dicuntur, id spectat ad signa Zodiaci proxima
post solstitium hibernum. Pugna enim Hori cum Typhone significat Solem ex hiberno solstitio
(Z 0°) prodeuntem atque contra frigus (Z et 2x) pugnantem. Quum Typhon superaretur, non
mirum est, dominam ux a Typhone defecisse ad Horum, i. e. eam ( verni vires auxisse. Huc facit
nomen Covnoic i. e. onoypu, ventus meridionalis. Vtique ooypuc Austrum significat. Regio
vero Aegypti maxime australis est prouincia 5, signo : respondens. Quum res naturales eorum
assumant deorum nomina, quibus illae subiectae sint; hinc et Thueris primum quidem t planetam, ¬
hinc dominum in x, hinc ventum a ux terrestri prouenientem significare potuit.
Tithrambo, TiSoaußw, h significat, nec non » in t dominiis. Primum enim Tithrambo
non differt ab Hecate, et Brimo, et Proserpina. Epiphanius (adu. Haer. III. p. 1093.) tradit, Aegyptiorum -
alios quidem Tithramboni, quam Hecaten interpretantur, alios Nephthy, alios Thermuthi -
iniliari. Ad Lycophronis (Cass. v. 1176.) verba Boiuo votuoopog haec Tzetzes addit: Brimo
eadem est, quae et Hecate dicitur. Etiam nomine eodem Proserpinam compellant. Videtur
vero haec et Hecate vna eademque esse. Iam vero de his numinibus mala quaeque et perniciosa
praedicantur, quae non nisi malorum principi h conuenire possunt. Apuleius (Met. XI.): Siue
tu Ceres — seu nocturnis vlulatibus horrenda Proserpina. Virgilius (Aen. IV. 609.): Nocturnisque -
Hecate triuiis vlulatu per vrbes et dirae vltrices. Seruius (ad h. 1.): Hecaten autem
invocat causa vltionis. Vnde et Furias vocat. Vltio quidem t est propria, vnde et Neueoig
vulgo vocabatur (I. §. 4. p. 12.). Porro Tithrambo constat vocabulis +-OpE-MBo. Significat
autem MBo, vel, addito N prosthetico, MBON iram, vllionem, vnde Tithrambo est, quae agit
iram, siue Neusoig, ergo 5 planeta. Deinde MBo est nomen vrbis Ombos, quae, capitalis pro¬
