139
in decuria ę, Sothis appellata, orientem, eamque nouum annum incipientem. Constat enim ex
Horapolline (I. 3.), Isidem significare annum. Annum, inquit, demonstrare volentes, Isin, h. e.
Feminam pingunt, quo etiam signo Deam pingunt. Est autem apud eos Isis sidus, quod Aeyptio -
quidem nomine Sothis, Graeco vero Astrocyon dicitur. Anni quidem Aegyptiaci initium
erat, oriente canicula (Theophil. ap. Gaulmin. vita Mosis I. 10.). Quod non solum valuisse videtur
de anno Aegyptiorum astronomico, verum etiam de magno, seu de periodo Sothica, quin imo de
maximo anno, inde a creatione mundi vsque ad eius interitum (nonaraoraoi») durante. Hinc
Porphyrius (Antr. Nymph. p. 264. Cant.), Aegypliis, inquit, initium anni non aquarius est, vt Romanis, -
sed cancer. Prope cancrum vero est Sothis; et prima mensis dies ipsis est Sotheos ortus,
qui generalionis mundi ducil initium. Aeneas Gazaeus (Bibl. M. Patr. Par. XII. p. 647.): Prophetae -
Aegyptiorum, initium rerum omnium indicaturi, cancro mundi conditi tempus adscribunt.
Macrobius (Somn. Scip. c. XXI.): Aiunt Aegyptii, in hac genilura mundi — horam fuisse mundi
nascentis, cancro gestante Lunam. Hunc vero » locum in Co, nascente mundo, accuratissime
describunt astrologi (Firmicus L. III. cap.1. p. 46.). Scilicet, Anubide teste, tum temporis ) in
gradu 15 S versabatur. Quum igitur recolligimus, Sothin vocari Isidem, et annum exprimi
Isidis figura, et annum nouum incipere D in S versante; haud improbabile, Sothin etiam ) in
S, vel in decuria Q in S versantem significare. Huc facit nomen Sothi (2o94), quod Plutarchus -
(Is. 375.) significare dicit grauiditatem et vtero gestare (zvnoi ý ro xvur). Reapse 61-o,
6i-o est capere, vel gestare vtero. Sic et statio lunae, a stella quadam canicula in m dicta,
appellatur 61-0 i. e. Sothis vel Canicula (I. §. 16. p. 22. n. 19.). Inter planetas vero ) omnium
rerum generatio adscribitur. De imagine Sotheos ex Horapolline (1. c.) id saltem constat, eam
habitu femineo expressam fuisse.
Thermuthis, Oeouovsig, significat femininum, nec non ) in 3 domiciliis. Scilicet Thermuthis ¬
dicitur et serpens mortifera, et Dea terribilis. Epiphanius (adu. Haeres. III. 1093.), Aegyptiorum, ¬
inquit, alii quidem Tithramboni, quam Hecaten interpretantur, alii vero Nephthy et
alii Thermuthi initiantur. Aelianus (X. c. 31.): Aspidis genus vnum Thermuthin Aegyptii nominant. -
Hanc sacram esse aiunt et summa religione colunt. Idem (VI. c. 38.) hanc serpentem
dicit inuicto veneno esse, quoniam amplius quatuor horis, quos momorderit, viuere non possint.
Consentit Ouidius (Amor. El. XIII.), quum de ea haec canit; plenaque somniferi serpens peregrina ¬
veneni. Quum vero ex his locis clarum sit, Thermuthin esse Deam mortiferam, vt Tithrambonen, -
Hecaten, Nephthyn; sequitur eam non nisi aut ad h aut ad $ referri debere. Nam
solius h et sunt numina noxia vel mortifera (I. §. 46. I. p. 56.). Huc facit nomen Thermuthis,
0-Ep-MooyT, quae affert mortem. At mors repentina soli adscribitur (I. §. 49. p. 62.).
Porro soli 3 serpentes mortiferae sacrae sunt (I. §. 49. p. 62. No. 5.). Deinde est Nili alueus
nunc thermuthiacus, nunc pharmuthiacus (.Ep-mooyT, qui affert mortem) dictus, qui haud
procul a Sai prouinciam percurrit. Denique mensis Aegyptiorum octauus audit o-ap-Moyer
(Q-Ep-MWOYT mortifer), qui quidem respondet Y, alteri domicilio. Pluribus non opus est
ad intelligendum, Thermuthin spectare ad d. Quamuis vero ex his clarum sit, Thermuthin significare ¬
primum quidem planetam femininum, hinc 3 domicilia, nempe Y et M; negari tamen
nequit, Thermuthin etiam », nimirum nouam, in 3 signis, maxime in M, versantem, valere.
S 2
